Wielkie nadzieje i adekwatne do nich rozczarowania – tak w skrócie można podsumować szczyt klimatyczny COP25, na którym od 2 do 13 grudnia debatowano o problemach naszej planety. Głównym tematem było ostateczne dogranie porozumień paryskich, nad czym decydenci pracowali już na zeszłorocznym szczycie klimatycznym w Katowicach. Tym razem w Madrycie skupiono się na systemie handlu emisjami.
Zgodnie z zapowiedziami w piątek 15 marca uczniowie zamiast do szkół wyszli na ulice, by w 123 krajach zamanifestować troskę o swoją przyszłość – czyli o klimat. Akcja dzieci i młodzieży miała na celu zwrócenie uwagi dorosłym, a przede wszystkim rządzącym, że to właśnie skandujące na ulicach pokolenie będzie się borykało z konsekwencjami decyzji podejmowanych przez swoich rodziców. Zwłaszcza tych dotyczących ograniczenia, lub nie, emisji gazów cieplarnianych.
Pogłos porozumienia paryskiego i szczytu klimatycznego w Katowicach wciąż rozbrzmiewa w globalnej polityce. Działania na rzecz ograniczenia ocieplania się klimatu na skutek działalności człowieka bardziej wydają się jednak mobilizować szarych obywateli niż zgromadzonych między 22 a 25 stycznia w szwajcarskim Davos przywódców największych krajów świata, zebranych po raz 49., by debatować nad ekonomicznym kierunkiem współpracy międzynarodowej.
Działający przy ONZ Międzynarodowy Panel ds. Zmian Klimatu opublikował na początku października przygotowywany od 2,5 roku raport wykonany na zlecenie interesariuszy porozumienia paryskiego. Dokument traktuje o prognozowanych skutkach ocieplenia klimatu na Ziemi o średnio 1,5oC względem okresu sprzed rewolucji przemysłowej i będzie głównym wkładem naukowym w zaplanowany na grudzień szczyt klimatyczny (COP24) w Katowicach.
Od 6 do 17 listopada w Bon trwała 23. Konferencja Stron Ramowej Konwencji Narodów Zjednoczonych w sprawie zmian klimatu (tzw. szczyt klimatyczny ONZ COP23). Prezydencję nad tegoroczną konferencją sprawowało Fidżi. Polskiej delegacji przewodniczył minister środowiska Jan Szyszko.
Lasy tropikalne zostały tak bardzo zdegradowane, że zamiast pochłaniać CO2, stały się jego znaczącym emiterem – donoszą w magazynie „Science” (wydanie 358 z 13 października) badacze z Uniwersytetu w Bostonie i centrum badawczego Woods Hole. Wszystko za sprawą rosnącej deforestracji.
Choć zorganizowane przez Polskę tzw. szczyty klimatyczne COP w 2008 i 2013 r. były bardzo udane, nikt się chyba nie spodziewał, że po zaledwie pięciu latach znów przypadnie nam zaszczyt jego organizowania. Po negocjacjach na zakończonym właśnie COP22 w Marrakeszu (wzięło w nim udział ok. 25 tys. uczestników z 200 państw świata) tak się jednak stało. Polsce przyznano organizację COP 24 w 2018 roku. Gotowość zorganizowania szczytu zgłosił już Gdańsk.
W LP trwają intensywne prace, mające na celu wdrożenie pilotażowych działań związanych z tworzeniem gospodarstwach węglowych w wybranych wydzieleniach 26 nadleśnictw. W czynione przygotowania wpisała się międzynarodowa konferencja, połączona z warsztatami terenowymi, poświęcona Carbon Budget Model of the Canadian Forest Sector (CBM-CFS3), z udziałem naukowców i licznych leśników z całej Polski. Prof. Tomasz Zawiła-Niedźwiecki, zastępca dyrektora generalnego LP, podkreślił duże znaczenie tej konferencji z uwagi na czas, w którym się odbywa – szczególny dla LP w związku z opracowywanym projektem Leśnych Gospodarstw Węglowych.
„Hodowlane i genetyczne uwarunkowania adaptacji drzew leśnych do zmian w środowisku” były tematem jednego z cyklu seminariów odbywających się w Instytucie Badawczym Leśnictwa (3 grudnia).
Zrównoważony rozwój i zmiany klimatyczne w świetle encykliki Ojca Świętego Franciszka Laudato si’ – takie tematy poruszano 16 lipca na konferencji w Sejmie, zorganizowanej przez organizacje i środowiska związane z PiS.
