Dziewięć państw, w tym Polska, zostało wezwanych przez Komisję Europejską do przyspieszenia wdrażania rozporządzenia UE w sprawie inwazyjnych gatunków obcych. Do tego grona zalicza się rośliny i zwierzęta, które zadomowiły się na obszarach poza swoim naturalnym zasięgiem, rozprzestrzeniając się szybko i wypierając gatunki rodzime. Pociąga to za sobą poważne skutki dla gospodarki i środowiska.
We wrześniu będziemy obchodzić 90. rocznicę rozpoczęcia restytucji żubra – gatunku, który z naturalnego środowiska w Polsce zniknął w 1919 roku. Odtwarzanie populacji największego ssaka Europy rozpoczęło się, gdy we wrześniu 1929 r. do zagrody w Puszczy Białowieskiej trafił samiec Borusse, a miesiąc później krowa Biserta. Dziś populacja białowieskich żubrów (po polskiej stronie Puszczy) liczy ponad 650 osobników, a w całym kraju mamy już blisko 1,9 tys. rogaczy.
Ochrona przyrody nie zawsze musi się wiązać z nakładaniem reżimów i ograniczeń, czasem wystarczy zwyczajne promowanie różnorodności biologicznej i ukierunkowanie ruchu turystów. Z takiego właśnie założenia wyszli leśnicy z Gdańska, którzy wzbogacili swoje nadleśnictwo o miododajne i owocodajne gatunki drzew i krzewów. W ramach rewaloryzacji terenów zielonych i kierunkowania ruchu turystycznego powstały już dwie Owocowe Arki – jedna w ub. roku w Gołębiewie, drugą posadzono w listopadzie w Młynkach.
Wykorzystanie metod teledetekcyjnych ułatwia bieżącą i dogłębną ocenę stanu ekosystemów. Takie badanie, dzięki dotacjom ze środków europejskich przekazanych przez NFOŚiGW, przeprowadzi w Polsce dziewięć parków narodowych. Nie będzie to ocena jednorazowa, lecz wielokrotna, powtarzana w odpowiednich odstępach czasu. Skorzystają na tym także turyści, gdyż analizy teledetekcyjne pozwalają parkom sprawniej zarządzać ruchem i dbać o bezpieczeństwo zwiedzających.
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przyznaje parkom narodowym dofinansowania na wykup gruntów prywatnych znajdujących się w ich granicach. Tylko do Tatrzańskiego Parku Narodowego trafiło ponad 218 tys. zł dotacji (projekt „Wykup gruntów położonych w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego podlegających prawu pierwokupu” w całości opiewa na 247 tys. zł).
Narodowy Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej przyznaje parkom narodowym dofinansowania na wykup gruntów prywatnych znajdujących się w ich granicach. Tylko do Tatrzańskiego Parku Narodowego trafiło ponad 218 tys. zł dotacji (projekt „Wykup gruntów położonych w granicach Tatrzańskiego Parku Narodowego podlegających prawu pierwokupu” w całości opiewa na 247 tys. zł).
Najwyższa Izba Kontroli opublikowała informację o wynikach kontroli „Lokalne formy ochrony przyrody” (LFOP), przeprowadzonej w latach 2015 – I półrocze 2017 w 29 urzędach gmin i w Generalnej Dyrekcji Ochrony Środowiska. W przypadku samorządów inspektorzy sprawdzali głównie, czy działania podejmowane w celu utrzymania na swoim terenie pomników przyrody, stanowisk dokumentacyjnych, użytków ekologicznych i zespołów przyrodniczo-krajobrazowych były prawidłowe i skuteczne. Z kolei GDOŚ sprawdzono pod kątem prowadzenia analiz funkcjonowania LFOP i centralnego rejestru form ochrony przyrody.
Rok temu 21 maja grupa miłośników ziół wybrała się na spacer do lasu w poszukiwaniu dzikich roślin jadalnych. Spacer zorganizowali aktywiści z Zielonogórskiego Towarzystwa Upiększania Miasta (ZTUP), znani z szeregu akcji ochrony zieleni w przestrzeni miejskiej Zielonej Góry. Podczas „spaceru roślinożerców” społecznicy dotarli do polany śródleśnej, gdzie występuje wiele ziół i roślin leczniczych.
Dyrektor generalny Lasów Państwowych Andrzej Konieczny i minister środowiska Henryk Kowalczyk 17 maja spotkali się z przedstawicielami pozarządowych organizacji działających na rzecz ochrony przyrody. Pojawili się reprezentanci m.in. Fundacji Dziedzictwo Przyrodnicze, Klubu Gaja i WWF Polska. Greenpeace Polska i Pracownia na rzecz Wszystkich Istot nie uczestniczyły w spotkaniu pomimo zaproszenia, warunkując obecność spełnieniem swoich warunków.
Po dwóch latach przewodnictwa Niemiec w tym roku Polska przejmuje stery europejskiej sieci Integrate+, działania prowadzonego w ramach wdrażania Nowej Strategii Leśnej UE. Sieć Integrate+ stanowi odpowiedź na coraz częstszą rozbieżność oczekiwań społecznych względem lasów a potrzebami i zadaniami gospodarki leśnej.
