Kontrola została przeprowadzona w DGLP, CILP, w pięciu RDLP (Gdańsk, Katowice, Krosno, Zielona Góra i Kraków) oraz 14 nadleśnictwach zlokalizowanych na terenie kontrolowanych dyrekcji. Okres kontroli obejmował lata 2020 – 2024 (I kwartał). Kontrola wykazała nieprawidłowości i nierzetelność w zarządzaniu majątkiem.
Jak poinformowała na swojej stronie Najwyższa Izba Kontroli, która przeprowadziła kontrolę skuteczności walki z ASF w latach 2019–21, Inspekcja Weterynaryjna niedostatecznie nadzorowała przestrzeganie zasad bioasekuracji w gospodarstwach utrzymujących trzodę chlewną, a powiatowi lekarze weterynarii nie przeprowadzali co najmniej raz w roku obowiązkowych kontroli tych gospodarstw. Wydatki Inspekcji na bioasekurację stanowiły mniej niż 5% środków przeznaczonych na walkę z ASF. Decyzje administracyjne służące przeciwdziałaniu rozprzestrzeniania się ASF albo nie były podejmowane, albo nie sprawdzano ich wykonania. Próbki do zbadania wożono do bardzo odległych laboratoriów.
7 marca Najwyższa Izba Kontroli opublikowała „Informację o wynikach kontroli budowa, przebudowa oraz utrzymanie dróg leśnych przez Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe w województwie warmińsko-mazurskim”.
Ok. 400 osób rocznie ginie w zderzeniach aut z przydrożnymi drzewami (to średnio 14% wszystkich śmiertelnych ofiar wypadków drogowych). Statystyki skłoniły Najwyższą Izbę Kontroli do sprawdzenia przepisów dotyczących usuwania drzew wzdłuż dróg.
Nie dość Lasom zamieszania wokół referendum (które jak na razie się nie odbędzie), to 28 sierpnia pojawił się raport Najwyższej Izby Kontroli. Raport namieszał w ocenach opinii publicznej i skutecznie zniweczył wiele PRowych wysiłków LP. Niektóre wypowiedzi tak rozemocjonowały komentatorów, że aż prosiły się o kubeł zimnej wody.
Nie dość, że planów zagospodarowania przestrzennego (pzp) brakuje, to często są nieaktualne – powszechnie ignorują istnienie sieci Natura 2000. Kontrola NIK wykazała, że zaniedbując planowanie przestrzenne, działania administracji samorządowej nie zapewniają warunków gwarantujących właściwą ochronę obszarom o wyróżniających się walorach przyrodniczych.
Najwyższa Izba Kontroli zbadała, jak miasta gospodarują drewnem, które pozyskują przy okazji usuwania drzew na swoich terenach. Włodarzom miast zarzucono, że robią to niewłaściwie. Kontrolę przeprowadzono między styczniem 2010 r. a wrześniem 2012 r., w niektórych przypadkach objęto kontrolą także zdarzenia sprzed 2010 roku. Poddano jej 22 miasta (w tym 11 na prawach powiatu) i siedem starostw powiatowych.
