Jak można się było spodziewać, znów mamy zamieszanie dotyczące liczenia populacji łosi. Na ternie pięciu RDLP będą liczone „po staremu” (tradycyjnymi pędzeniami próbnymi), w Lublinie – wg metody uwzględniającej losowy wybór powierzchni próbnych.
W nadleśnictwach RDLP w Lublinie zakończyło się liczenie łosi w ramach inwentaryzacji porównawczej, przeprowadzone na zlecenie ministerstwa środowiska. Wyniki pozwalające na ustalenie całkowitej liczebności łosia trafiły do DGLP. Nie znamy szczegółów, ale już teraz wiadomo, że są znacznie wyższe od ubiegłorocznych.
W numerze 24/2014 na s. 19 „Las Polski” opisuje sprawę potrąconego i w efekcie martwego po kilku dniach łosia. Bardzo ciekawy przypadek. Niestety teza o niewielkiej wiedzy o procedurach postępowania w podobnych przypadkach, mimo przywołania opinii Departamentu Prawnego MŚ, nie jest pełna i właściwa.
Problem finansowej odpowiedzialności za szkody wyrządzone przez łosia w lasach prywatnej własności ciągnął się za resortem (który reprezentuje w tej sprawie Skarb Państwa) w zasadzie już od 2010 roku. Głośnym echem odbiło się wówczas zasądzenie odszkodowania rolnikowi z Downar na Podlasiu, co dało asumpt do wytoczenia pozwu zbiorowego.
Liczebność populacji poszczególnych gatunków zwierząt przynosi wiele informacji nie tylko o ich kondycji, ale także o stanie lasów. W ostatnim czasie zinwentaryzowano m.in. wilki i rysie. Trwa ogólnopolskie liczenie łosi.
Niezwykle silne załamanie, jakie dotknęło populację łosi w Polsce po słynnej decyzji ministra Hortmanowicza, mamy już za sobą. Liczba tych zwierząt zdecydowanie wzrosła. Co więcej, w niektórych rejonach kraju szkody wyrządzane przez te zwierzęta już od kilku lat przestały być gospodarczo znośne.
