Obok pięknych książek nie sposób przejść obojętnie, a „Listowieść” Richarda Powersa zdecydowanie się do takich zalicza. Jednak, jak to zwykle bywa przy książkach o tak imponującej objętości, pojawia się w głowie nieśmiałe pytanie – czy da przez nią przebrnąć? Czy ta historia o drzewach pochłonie mnie tak bardzo, że ocknę się dopiero po kilku godzinach z myślą „jeszcze tylko jeden rozdział”, aż ostatni z nich zacznie nieubłaganie dobiegać końca?
Ta opowieść ma początek, ale nie ma końca. Tak zaczyna się jeden z rozdziałów książki Adriana Markowskiego, jednak odnoszę wrażenie, że można by to odnieść do całej, niezwykle barwnej opowieści autora o malowniczych Bieszczadach. Na pierwszy rzut oka ta książka może wydawać się przewodnikiem po terenach, które hipnotyzują swoim pięknem każdego miłośnika gór. I w pewnym sensie tak właśnie jest. Warto zabrać ją na wakacje i wraz z nią przemierzać kolejne szlaki, szukając swojej własnej ścieżki, ale nie można powiedzieć, że jest to typowy przewodnik, jakich wiele na sklepowych półkach. To raczej reportaż, w którym autor zagląda głębiej, prowadzi czytelnika po drogach i dróżkach, które prześwietla na wskroś, nadając metaforyczne znaczenie zarówno górom, jak i przyrodzie ogółem. Bo przecież wszyscy możemy podziwiać góry, ale każdy z nas odkryje w nich coś innego.
Zapewne wiele osób pamięta, jak dużo zainteresowania wzbudził swoją książką pt. „Hipokryzja. Nasze relacje ze zwierzętami” Andrzej Kruszewicz, ceniony dyrektor warszawskiego zoo. Publikacja wywołała mnóstwo kontrowersji, ponieważ autor pisał w niej otwarcie o naszym karygodnym podejściu do zwierząt, uświadamiając nam tym samym, jak wiele elementów w naszym codziennym życiu przyczynia się do niszczenia otaczającego nas świata. Okazuje się, że temat nie został jeszcze wyczerpany, być może też komentarze i opinie, które pojawiły się na temat „Hipokryzji”, zmotywowały Kruszewicza do kontunuowania swoich przemyśleń. Dokonał tego w swojej kolejnej fenomenalnej książce „Histeria urbanogenes”.
Książka została wydana w ubiegłym roku z okazji 100-lecia istnienia Nadleśnictwa Krasnystaw. Obszerną monografię zdobią kolorowe i czarno-białe zdjęcia, archiwalne materiały oraz mapy dokumentujące dzieje krasnostawskich lasów i leśników. Wiele z nich (zwłaszcza tych wiekowych) zachwyca kunsztem wykonania i pietyzmem kaligrafii. Pozwalają one czytelnikowi przenieść się w odległe czasy i poczuć niezwykłą atmosferę opisywanych wydarzeń.
Kiedy specjaliści zabierają się za pisanie, zwykle oczekujemy inspirujących i pełnych ciekawych rozwiązań poradników. Mary Reynolds, irlandzka architekt krajobrazu, dostarcza nam jednak czegoś więcej. Czytając „Ogrodowe przebudzenie”, można poczuć, że autorka zabiera nas w piękny, nieco enigmatyczny i bardzo hipnotyzujący sen, w którym opowiada zarówno o jej inspiracjach, jak i samej sobie.
Pierwsze wrażenie? Intrygująca okładka. To ona zachęciła mnie do sięgnięcia po tę książkę. Dalej było jeszcze ciekawiej… Ale zacznijmy od początku. Czy to w ogóle książka dla leśnika? Tak! Bo zabiera nas w pasjonujący świat nauki, w tym m.in. entomologii. „Przegląd obrzydliwych, odpychających i absurdalnych aspektów działania naszych ciał, Ziemi i wszechświata” napisała Erika Engelhaupt, uznana dziennikarka naukowa i autorka popularnego bloga „National Geographic” o nazwie „Gory Details”. Książka zaskakuje już od pierwszego rozdziału…
Książeczki dla dzieci dzielę na dwie grupy. Takie, które odkładam na półkę po obejrzeniu obrazków i pobieżnej lekturze treści, i takie, które czytam jednym tchem niczym beletrystykę dla dorosłych. I to właśnie do tej drugiej kategorii zdecydowanie zaliczam książkę Adama Stowera „Kuku Król”.
Trwający lockdown wszystkim daje w kość, ale pomimo wielu utrudnień ten czas może być też w pewien sposób twórczy. Jeszcze rok temu nikt nie pomyślałby, że zostaniemy właściwie odcięci od świata zewnętrznego, a dzieci zamiast do szkół pójdą na „koronaferie”, których już wszyscy mają po dziurki w nosie. Zespół Bardzo Młodej Kultury, działający przy Małopolskim Instytucie Kultury, miał szerokie plany spotkań w minionym roku, z których niestety niewiele wyszło. W zamian udało się jednak zorganizować online sześć „świetlic przyrodniczych”. W ich trakcie eksperci od edukacji alternatywnej rozmawiali o tym, jak radzić sobie w obecnych trudnych czasach. Na podstawie tych wykładów powstały artykuły, złożone ostatecznie w publikację cyfrową: „Dzieci i przyroda. Wzmacnianie więzi”.
W pełnej przygód opowieści debiutująca autorka – miłośniczka książek i natury – Alicja Kalinowska, porusza ważny temat ochrony przyrody. Podkreśla, że jest ona dobrem, o które trzeba dbać, bo dokonanych zniszczeń nie da się łatwo naprawić. Ta historia, w której oprócz sympatycznych zwierząt pojawiają się również postaci z mitologii słowiańskiej, trochę uczy, trochę bawi, a przede wszystkim wzrusza i uwrażliwia Czytelnika.
Koronawirus wiele zmienił – przede wszystkim to, w jaki sposób i gdzie spędzamy czas wolny. Po miesiącach życia w zamknięciu, pracy i nauki przy kuchennym stole jeszcze bardziej niż dotychczas poczuliśmy konieczność połączenia się z naturą…. I właśnie z tego powodu powstał spacerownik Chodźże na pole! autorstwa ekspertów z Fundacji Dzieci w Naturę, których celem jest zachęcanie do obcowania z naturą poprzez edukację ekologiczną dzieci, młodzieży i rodziców.
