Mało kto pamięta, że niedawno, czyli 40, 30 czy 20 lat temu (to tylko jedna klasa wieku w lesie), każdy leśnik dostawał służbowe mieszkanie jako „równoważnik” za lichą pensję. Leśniczówka czy osada służbowa były zachętą i bonusem za słabo opłacaną pracę w LP.
12 lipca w Parku Etnograficznym Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej odbyło się uroczyste otwarcie tzw. sektora leśnego. To pierwsza w skali kraju spójna skansenowska ekspozycja prezentująca leśne budownictwo z terenu historycznej Puszczy Sandomierskiej zamieszkiwanej przez Lasowiaków. A już pięć dni później, podczas imprezy leśnej, odwiedziły go tłumy oglądających.
Wydawać by się mogło, że dawne leśniczówki odchodzą w zapomnienie. Nic bardziej mylnego. Najnowsze koncepcje architektoniczne pokazują, że ich ergonomia oraz piękno mogą być bardzo inspirujące. Rozwiązania charakterystyczne dla budynków będących siedzibami leśników świetnie sprawdzają się chociażby w domach jednorodzinnych.
Leśniczówki w większości przypadków są usytuowane z daleka od miejscowości i skupisk domostw, przez co nie są atrakcyjnym miejscem dla firm telekomunikacyjnych oferujących szybkie łącza do Internetu. Często próby zamówienia łącza światłowodowego kończą się odmową instalacji lub otrzymaniem drogiej oferty. Rozwiązań tego problemu jest kilka – opiszemy tu dwa, według nas najlepsze.
Leśniczówka i siedziba nadleśnictwa to dwa obiekty, w których społeczeństwo najczęściej styka się z leśnikami. Dlatego też miejsca te powinny się prezentować godnie i nowocześnie. Takie założenia spełnia nowy budynek biurowy w Przechlewie, w którym od 29 października oficjalnie mieści się siedziba Nadleśnictwa Niedźwiady. Warta niemal 5,5 mln zł inwestycja została sfinansowana ze środków własnych jednostki. Budowa trwała od 29 kwietnia 2016 r., a protokół odbioru końcowego podpisano 29 grudnia następnego roku.
Zabytkowa leśniczówka, pochodząca z XIX w. wyłuszczarnia nasion, suszarnia runa leśnego, tartak i inne obiekty gospodarcze – pamiątki dawnego leśnictwa w Puszczy Sandomierskiej – są rekonstruowane w ramach osobnego sektora Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej (teren RDLP w Krośnie). To pierwsze takie przedsięwzięcie w polskim muzealnictwie.
Leśniczówka pełni zbyt wiele funkcji, by można z niej zrezygnować. Już sam fakt obecności jej gospodarza na terenie, gdzie na co dzień pracuje, pełni nieocenioną rolę prewencyjną. Wyprzedaż osad, obiektów o wysokiej wartości, dodatkowo spowoduje wzrost krytycznych nastrojów wobec leśników.
Nadleśnictwo Gdańsk, jako jedno z pierwszych w kraju, montuje w swoich leśniczówkach terminale płatnicze dla indywidualnych odbiorców drewna opałowego. Znak czasów, czy presja otoczenia? Zapytaliśmy o to bezpośrednio u źródła.
Pod koniec zeszłego tygodnia środowisko leśników zelektryzowała informacja o pożarze leśniczówki w Leśnictwie Płociczno. Po tej wiadomości nadeszła jeszcze gorsza. W spalonym domu odnaleziono ciała dwóch osób – leśniczego Zdzisław E. Krause i jego żony Aleksandry. Pod koniec zeszłego roku zamieściliśmy na naszych łamach wypowiedź Pana Leśniczego (do przeczytania poniżej), wypowiedź, w której warte szczególnego zapamiętania są poniższe słowa, jakże trafne w tym momencie: „Mówiąc o ludziach lasu niech mi wolno będzie przywołać znane leśnikom słowa: – Chwała Ci lesie wieczysty, chwała za dary twoje, za moc i krasę. Cześć Ci po wsze czasy. Dodam – Również za to, że przygarniasz na swoje łono tych, co tobie służyli i szumem drzew nieustannie wołasz o ich wieczny odpoczynek.”
Jesteśmy wraz z mężem pracownikami LP. Od 1 marca 2010 r. mój mąż został zatrudniony na stanowisku i zasadach równoważnych z moimi warunkami zatrudnienia, a umowa najmu mieszkania zostanie w najbliższych dniach zawarta z mężem na zasadach ogólnych.
