Mało kto pamięta, że niedawno, czyli 40, 30 czy 20 lat temu (to tylko jedna klasa wieku w lesie), każdy leśnik dostawał służbowe mieszkanie jako „równoważnik” za lichą pensję. Leśniczówka czy osada służbowa były zachętą i bonusem za słabo opłacaną pracę w LP.
12 lipca w Parku Etnograficznym Muzeum Kultury Ludowej w Kolbuszowej odbyło się uroczyste otwarcie tzw. sektora leśnego. To pierwsza w skali kraju spójna skansenowska ekspozycja prezentująca leśne budownictwo z terenu historycznej Puszczy Sandomierskiej zamieszkiwanej przez Lasowiaków. A już pięć dni później, podczas imprezy leśnej, odwiedziły go tłumy oglądających.
Wydawać by się mogło, że dawne leśniczówki odchodzą w zapomnienie. Nic bardziej mylnego. Najnowsze koncepcje architektoniczne pokazują, że ich ergonomia oraz piękno mogą być bardzo inspirujące. Rozwiązania charakterystyczne dla budynków będących siedzibami leśników świetnie sprawdzają się chociażby w domach jednorodzinnych.
Leśniczówka pełni zbyt wiele funkcji, by można z niej zrezygnować. Już sam fakt obecności jej gospodarza na terenie, gdzie na co dzień pracuje, pełni nieocenioną rolę prewencyjną. Wyprzedaż osad, obiektów o wysokiej wartości, dodatkowo spowoduje wzrost krytycznych nastrojów wobec leśników.
Nadleśnictwo Gdańsk, jako jedno z pierwszych w kraju, montuje w swoich leśniczówkach terminale płatnicze dla indywidualnych odbiorców drewna opałowego. Znak czasów, czy presja otoczenia? Zapytaliśmy o to bezpośrednio u źródła.
Pod koniec zeszłego tygodnia środowisko leśników zelektryzowała informacja o pożarze leśniczówki w Leśnictwie Płociczno. Po tej wiadomości nadeszła jeszcze gorsza. W spalonym domu odnaleziono ciała dwóch osób – leśniczego Zdzisław E. Krause i jego żony Aleksandry. Pod koniec zeszłego roku zamieściliśmy na naszych łamach wypowiedź Pana Leśniczego (do przeczytania poniżej), wypowiedź, w której warte szczególnego zapamiętania są poniższe słowa, jakże trafne w tym momencie: „Mówiąc o ludziach lasu niech mi wolno będzie przywołać znane leśnikom słowa: – Chwała Ci lesie wieczysty, chwała za dary twoje, za moc i krasę. Cześć Ci po wsze czasy. Dodam – Również za to, że przygarniasz na swoje łono tych, co tobie służyli i szumem drzew nieustannie wołasz o ich wieczny odpoczynek.”
Jesteśmy wraz z mężem pracownikami LP. Od 1 marca 2010 r. mój mąż został zatrudniony na stanowisku i zasadach równoważnych z moimi warunkami zatrudnienia, a umowa najmu mieszkania zostanie w najbliższych dniach zawarta z mężem na zasadach ogólnych.
