W pierwszej połowie 2009 r. dostawy drewna z lasów prywatnych zmniejszyły się w Finlandii o 69% w stosunku do analogicznego okresu w 2008 r. i niemal o 80% w stosunku do średniej długookresowej. Dostawy papierówki zmalały w większym stopniu niż dostawy drewna tartacznego. Fiński rząd próbuje poprawić sytuację na fińskim rynku drewna, stosując w odniesieniu do właścicieli lasów 50-procentową obniżkę podatków od sprzedaży surowca drzewnego.
Jeszcze kilka lat temu w Finlandii brakowało operatorów harwesterów i zainteresowanie kształceniem w tym kierunku było niewielkie. Obecnie problem ten nie istnieje: w ostatnim roku szkolnym osiem fińskich szkół kształcących operatorów maszyn leśnych przyjęło 430 nowych uczniów.– Jeśli ktoś ma kwalifikacje operatora harwestera, może być pewien pracy. Nie każdy chce jednak pracować w leśnictwie. Ale to jest strata dla tej gałęzi gospodarki, nie dla kraju – mówi Jouni Suoheimo, doradca fińskiej Narodowej Komisji Edukacji.
Wyniki ostatniej, dziesiątej narodowej inwentaryzacji lasów Finlandii wykazały, że zasoby drzewne tego kraju nadal się zwiększają. Obecnie zapas fińskich drzewostanów sięga 2,2 mld m3, a przyrost roczny – 99,5 mln m3. W stosunku do wyników poprzedniej wielkoobszarówki zapas i przyrost wzrosły odpowiednio o 100 mln m3 i 12,8 mln m3, pomimo że w ostatnich dziesięciu latach Finowie pozyskiwali rocznie ok. 70% przyrostu. Ustalony w oparciu o wyniki inwentaryzacji limit rocznego pozyskania drewna tartacznego i papierówki w okresie 2008–17, dopuszczalnego w ramach gospodarki zrównoważonej, wynosi w Finlandii ok. 70 mln m3. Dziesiąta narodowa inwentaryzacja lasów Finlandii była przeprowadzana w latach 2004–08, inwentaryzacja poprzednia – w latach 1996–2003.
Elektrociepłownictwo, energetyka wiatrowa, a nawet produkcja płynnych biopaliw drugiej generacji – to niektóre z dziedzin, w jakie dziś inwestują europejskie państwowe gospodarstwa leśne.Obecny kryzys finansowy pokazał, jak ważna jest dywersyfikacja śródeł przychodów firm działających na rynku. Lasy państwowe w Unii Europejskiej również podejmują działalność gospodarczą w różnych dziedzinach, starając się zmniejszyć swoje uzależnienie od sprzedaży drewna. Na przykładzie pięciu wybranych europejskich państwowych gospodarstw leśnych widać, że duża szansa na rozwój upatrywana jest zwłaszcza w branży energetyki odnawialnej.
Zapas fińskich lasów zwiększa się rocznie o dziesiątki milionów m3 nawet po uwzględnieniu pozyskania drewna i naturalnych ubytków. W tym sensie lasy te stanowią pochłaniacz CO2. Jeśli sekwestracja węgla przez lasy zostanie uwzględniona w rozliczeniach ograniczania emisji CO2, Finowie powinni więc na tym skorzystać. Jednak wcale nie jest to takie pewne. Okazuje się bowiem, że fińskie lasy mogą być też traktowane jako źródło emisji CO2. Wszystko zależy od modeli kalkulacyjnych, które zostaną wynegocjowane. Dla Finów niekorzystne są modele oparte na lesistości.– Dla Finlandii szczególne znaczenie ma sposób, w jaki w następnej umowie klimatycznej zostanie uwzględniona zdolność lasów do wiązania węgla. W sensie naukowym fińskie lasy są pochłaniaczem węgla. Natomiast zgodnie z modelami kalkulacyjnymi, które bierze się pod uwagę w negocjacjach klimatycznych, fińskie lasy okazują się źródłem emisji węgla – mówi Paula Lehtomäki, fińska minister środowiska. – Preferowalibyśmy model, który by uwzględniał wcześniejsze działania hodowlane i nie nagradzał tych państw, które kiedyś zniszczyły swoje lasy i dlatego mogą teraz łatwo zwiększać swoją lesistość.Kwestią otwartą pozostaje uwzględnienie w rozliczeniach emisyjnych węgla akumulowanego w produktach drzewnych.
