„Las Polski”, jak na dobre dziennikarstwo przystało, zawsze prezentował zróżnicowane poglądy na zmieniającą się rzeczywistość, dzięki temu od lat jest pismem trafiającym do szerokiego grona odbiorców, w którym każdy znajdzie coś dla siebie – mówi Bogdan Gieburowski, emerytowany leśnik, który lasom poświęcił całe swoje życie.
Historią leśnictwa samozwańczo zajmuję się już parę lat i wiele razy zastanawiałem się, co dają artykuły dotyczące leśnej historii zarówno nam – leśnikom, jak i osobom, które z lasami mają do czynienia tylko od święta.
Korespondentem terenowym „Lasu Polskiego” zostałem 11 lat temu. To zaledwie 1/10 istnienia czasopisma, a jednak przez ten krótki czas moje fotografie ozdabiały jego okładkę 140 razy! Fotka na okładce to zawsze ogromna satysfakcja i wyróżnienie dla autora.
Kiedy zaczynałyśmy naszą działalność jako Stowarzyszenie Kobiet Lasu świat mediów był jeszcze dość tradycyjny. Wiadomo już było, że strona internetowa jest potrzebna, ale to artykuł w gazecie gwarantował rozgłos. Toteż od początku redaktorzy z różnych leśnych pism bywali na organizowanych przez nas wydarzeniach.
Każdy, kto kiedykolwiek zajmował się dziennikarstwem i publicystyką, wie, że wydawanie czasopisma bez względu na okres historyczny i realia gospodarczo-polityczne wymaga wiele trudu i wytężonej pracy redakcyjnej. Konieczna jest zatem osoba, która będzie w stanie zarządzać tym przedsięwzięciem – w przypadku tytułu prasowego jest to redaktor naczelny.
Jak informuje „Gazeta Wyborcza”, Parlament Europejski przyjął sprawozdanie dotyczące strategii bioróżnorodności Unii Europejskiej do 2030 roku. – To zielone światło dla skutecznej ochrony europejskiej przyrody i wielki sukces działań obywatelskich dla ochrony lasów – komentują ekolodzy w Polsce.
O tym, jak rozpoczął swoją wydawniczą przygodę przed 30 laty rozmawiamy z Jackiem Kłudką, prezesem Oficyny Wydawniczej Oikos, wydawcą „Lasu Polskiego”.
Jak informuje PAP, naukowcy zajmujący się żubrami twierdzą, że należy dążyć do stworzenia w Polsce metapopulacji żubrów, czyli większej liczby stad tych zwierząt, ale o mniejszej liczebności. – Stada te są zbyt liczne – oceniła podczas konferencji naukowej poświęconej żubrom prof. Wanda Olech z SGGW, która od wielu lat naukowo zajmuje się tymi zwierzętami. Prof. Olech powiedziała, że zbytnie zagęszczenie zwierząt w stadach wolnożyjących niesie ze sobą niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się wśród nich różnorakich chorób. Obecnie w Polsce żyje ok. 2,3 tys. żubrów, większość zgrupowana jest w ośmiu stadach wolnościowych.
Co mają ze sobą wspólnego lemury i wanilia? Co dawniej pomagało na ból zębów? Jakich nasion używali Majowie zamiast pieniędzy? Odpowiedzi na takie pytania można znaleźć w najnowszej książce dla dzieci pt. „Niesamowite nasionka” Ewy Podleś.
Czy z czasów szkolnych pamiętacie jeszcze uczenie się nazw państw, stolic i wyglądu flag? Teraz do kompletu tej wiedzy można dorzucić jeszcze godła państwowe, których głównymi bohaterami są zwierzęta. A w dodatku znacząco ułatwi to najnowsza książka Przemysława Barszcza „Zwierzęta w godłach”!
