Zmiany wydawców, zespołów redakcyjnych, szaty graficznej i periodyczności – przez 100 lat istnienia „Las Polski” przeszedł krętą drogę, by dziś świętować doniosły jubileusz. Poznajmy więc losy czasopisma na przestrzeni minionego wieku.
„Las Polski”, jak na dobre dziennikarstwo przystało, zawsze prezentował zróżnicowane poglądy na zmieniającą się rzeczywistość, dzięki temu od lat jest pismem trafiającym do szerokiego grona odbiorców, w którym każdy znajdzie coś dla siebie – mówi Bogdan Gieburowski, emerytowany leśnik, który lasom poświęcił całe swoje życie.
Historią leśnictwa samozwańczo zajmuję się już parę lat i wiele razy zastanawiałem się, co dają artykuły dotyczące leśnej historii zarówno nam – leśnikom, jak i osobom, które z lasami mają do czynienia tylko od święta.
Korespondentem terenowym „Lasu Polskiego” zostałem 11 lat temu. To zaledwie 1/10 istnienia czasopisma, a jednak przez ten krótki czas moje fotografie ozdabiały jego okładkę 140 razy! Fotka na okładce to zawsze ogromna satysfakcja i wyróżnienie dla autora.
Kiedy zaczynałyśmy naszą działalność jako Stowarzyszenie Kobiet Lasu świat mediów był jeszcze dość tradycyjny. Wiadomo już było, że strona internetowa jest potrzebna, ale to artykuł w gazecie gwarantował rozgłos. Toteż od początku redaktorzy z różnych leśnych pism bywali na organizowanych przez nas wydarzeniach.
Każdy, kto kiedykolwiek zajmował się dziennikarstwem i publicystyką, wie, że wydawanie czasopisma bez względu na okres historyczny i realia gospodarczo-polityczne wymaga wiele trudu i wytężonej pracy redakcyjnej. Konieczna jest zatem osoba, która będzie w stanie zarządzać tym przedsięwzięciem – w przypadku tytułu prasowego jest to redaktor naczelny.
Jak informuje „Gazeta Wyborcza”, Parlament Europejski przyjął sprawozdanie dotyczące strategii bioróżnorodności Unii Europejskiej do 2030 roku. – To zielone światło dla skutecznej ochrony europejskiej przyrody i wielki sukces działań obywatelskich dla ochrony lasów – komentują ekolodzy w Polsce.
O tym, jak rozpoczął swoją wydawniczą przygodę przed 30 laty rozmawiamy z Jackiem Kłudką, prezesem Oficyny Wydawniczej Oikos, wydawcą „Lasu Polskiego”.
Jak informuje PAP, naukowcy zajmujący się żubrami twierdzą, że należy dążyć do stworzenia w Polsce metapopulacji żubrów, czyli większej liczby stad tych zwierząt, ale o mniejszej liczebności. – Stada te są zbyt liczne – oceniła podczas konferencji naukowej poświęconej żubrom prof. Wanda Olech z SGGW, która od wielu lat naukowo zajmuje się tymi zwierzętami. Prof. Olech powiedziała, że zbytnie zagęszczenie zwierząt w stadach wolnożyjących niesie ze sobą niebezpieczeństwo rozprzestrzeniania się wśród nich różnorakich chorób. Obecnie w Polsce żyje ok. 2,3 tys. żubrów, większość zgrupowana jest w ośmiu stadach wolnościowych.
Co mają ze sobą wspólnego lemury i wanilia? Co dawniej pomagało na ból zębów? Jakich nasion używali Majowie zamiast pieniędzy? Odpowiedzi na takie pytania można znaleźć w najnowszej książce dla dzieci pt. „Niesamowite nasionka” Ewy Podleś.
