Z zagranicy

Finlandia  Projekt węglowo-przyrostowy „Las 150” Austria  Leśne 2016 piwem jałowcowym Szwecja Södra emituje zielone obligacje Finlandia  Porażka Metsähallitusa w sądzie

                Fot. www.smy.fi

Finlandia
Projekt węglowo-przyrostowy „Las 150”

Fiński Instytut Zasobów Naturalnych (Luke) rozpoczynarealizację ogólnokrajowego projektu badawczego, którego celem jest zgromadzeniekompleksowych informacji o możliwościach zwiększenia rocznego przyrostu zasobówdrzewnych Finlandii i o ekologicznych implikacjach tego procesu. Obecnieprzyrost roczny w fińskich lasach kształtuje się na poziomie niecoprzekraczającym 100mlnm³. W przyszłości mógłby sięgać150 mln m³ – stąd nazwa projektu: „Las 150”.

Intencjąbadań nie jest jednak rozwój nowych metod gospodarki leśnej. Chodzi ostworzenie bazy aktualnej wiedzy o różnych metodach gospodarowania na różnychsiedliskach we wszystkich zakątkach Finlandii i o potencjale tych siedlisk. – Nigdyjeszcze nie kalkulowaliśmy, jaki ogólnokrajowy efekt mogą przynieść różnemetody gospodarowania – mówi Jari Hynynen, naukowiec z instytutu Luke.

Ewaluacjapotencjału przyrostowego
będzie uwzględniała efektywność kosztową oraz krótką (dziesięcioletnią) i długąperspektywę czasową. Celem ewaluacji jest identyfikacja metod gospodarowaniaoptymalnych w danych
warunkach lokalnych. Fińscy naukowcy zdają sobie sprawę z tego, że wiedza oekologicznych implikacjach zwiększania przyrostu jest niewystarczająca. – Przykładowo:wpływ tego procesu na pochłanianie CO₂przez lasy nie ma bynajmniej tak prostegocharakteru, jak dotychczas przypuszczaliśmy – zaznacza Jari Hynynen.

Instytut Zasobów Naturalnych powstał w 2015 r. w wynikufuzji fińskich państwowych instytucji badawczych obsługujących rolnictwo,gospodarkę żywnościową, leśnictwo, łowiectwo i rybactwo oraz inne dziedzinyzwiązane z odnawialnymi zasobami naturalnymi. Wśród zespalanych jednostek byłrenomowany Fiński Instytut Badawczy Leśnictwa (Metla). 

Źródło: www.smy.fi

Austria
Leśne 2016 piwem jałowcowym

Spółka akcyjna Austriackie LasyZwiązkowe (ÖBf), zarządzająca lasami państwowymi
Republiki Austrii, od lat warzy we współpracy z mistrzem piwowarskim AxelemKiesbye
koneserskie piwo Leśne. Każdego roku jest ono wzbogacane o inny dodatekpochodzący z lasu. W 2016 r. wybór padł na gałązki, igły i szyszkojagodyalpejskiej odmiany jałowca. Składniki te zostały pozyskane w lipcu w lasachÖBf.
– Szyszkojagody jałowca mają wyjątkowo intensywny aromat, a gałązki,kora i igły nadają piwu nasyconą złotą barwę i sublimują jego smak – mówiAxel Kiesbye.

Leśne 2016 będzie sprzedawane od października br. wbutelkach o pojemności 0,75 i 0,33 l oraz w małych, 24-litrowych beczkach. Zuwagi na stosunkowo dużą zawartość alkoholu będzie mogło leżakować przez wielelat.

Spółka ÖBf zaczęła produkować limitowane partie piwaLeśnego w 2011 roku. Podstawowym składnikiem do warzenia pierwszegorocznika piwa Leśnego były młode pędy jodłowe. W 2012 r. zostały one zastąpionenasionami limby, w 2013 r. – młodymi pędami i szyszkami modrzewia, a wroku 2014 – młodymi szyszkami sosny czarnej. W 2015 r. leśnym dodatkiem byłażywica świerkowa z naturalnych wycieków. 

Źródło: www.bubndesforste.de

Szwecja
Södra emituje zielone obligacje

W celu finansowania inwestycjiproekologicznych Södra – gospodarcze zrzeszenie prywatnych właścicieli lasów wpołudniowej Szwecji – emituje tzw. zielone obligacje. – Rynek kapitałowyokazuje duże zainteresowanie inwestowaniem w Södrę, w której zrównoważonyrozwój ma długie tradycje. Nasze celulozownie praktycznie wcale już niezużywają paliw kopalnych – mówi Lars Idermark, prezes i zarazem dyrektorgeneralny Södry. Zrzeszenie dąży zarówno do zwiększenia zdolności produkcjicelulozy, jak i do podniesienia poziomu efektywności energetycznej swoichwytwórni. Wolumen stosownego programu inwestycyjnego sięga 6 mld koronszwedzkich.

Celulozownie Södry praktycznie nie zużywają już paliw kopalnych. M.in. dzięki temu zrzeszenie  mogło wyemitować pierwsze zielone obligacje o wartości 1 mld koron szwedzkich Fot. www. sodra.com

Emisja zielonych obligacji stała się możliwa poprzejściu przez Södrę odpowiedniego audytu. Jego wykonawcą był OśrodekMiędzynarodowych Badań nad Klimatem i Środowiskiem (CICERO) – niezależnanorweska instytucja naukowa. Ośrodek przyznał Södrze najwyższy rating wsystemie zielonych obligacji (odcień ciemnozielony). Pierwsze obligacje Södrymają łączną wartość 1 mld koron, a okres ich wykupu wynosi pięć lat. Są toobligacje o oprocentowaniu zmiennym (STIBOR 3M +1,60% w skali roku). Instrumentfinansowy, który jest określany mianem zielonych obligacji, funkcjonuje wSzwecji od trzech lat.

Södra zrzesza 50,4 tys. prywatnych właścicieli lasów.Należą do nich posiadłości leśne o łącznej powierzchni 2,44 mln ha. CzłonkowieSödry są także właścicielami koncernu leśno-drzewnego, w skład którego wchodzątrzy segmenty: Södra Skog (gospodarka leśna), Södra Cell (przemysł celulozowy)i Södra Wood (przemysł drzewny). Koncern ten zatrudnia 3,6 tys. pracowników.Lasy członków Södry są certyfikowane wg standardów PEFC i FSC. 

Źródło: www.sodra.com

Finlandia
Porażka Metsähallitusa w sądzie

Okręgowy Sąd w Helsinkach oddaliłroszczenia o odszkodowanie, z którymi fiński koncern Metsähallitus, obejmującylasy państwowe i parki narodowe, wystąpił wobec firm drzewnych, biorącychudział w zmowie cenowej w latach 1997–2004. – Właśnie otrzymaliśmy uzasadnieniedecyzji sądu. Wraz z naszymi ekspertami wnikliwie przestudiujemy ten materiał irozważymy podjęcie dalszych kroków – mówi Esa Härmälä, dyrektor generalnyMetsähallitusa.

Wiosną2004 r. spółka UPM-Kymmene wystąpiła do fińskiego urzędu ochrony konkurencji zwnioskiem o zwolnienie z kary finansowej nałożonej na ten podmiot gospodarczyza zmowę cenową z firmami Metsäliitto i Stora Enso. W 2006 r. urząd ochronykonkurencji przekazał sprawę do Sądu Handlowego, który w swoim orzeczeniupotwierdził stosowanie przez trzy ww. firmy drzewne niedozwolonych praktykkartelowych w latach 1997–2004 na fińskim rynku drewna okrągłego. Zmowa cenowaobjęła 100% fińskiego rynku papierówki i 80% całego rynku drewna okrągłego.Firmy drzewne wymieniały się np. informacjami o stanie i treści swoichnegocjacji z Metsähallitusem. Orzeczenie nabrało mocy prawnej w styczniu 2010roku. Na firmy zostały ostatecznie nałożone kary finansowe w łącznej wysokościprzeszło 50 mln euro.

Metsähallitusjest największym dostawcą surowca drzewnego w Finlandii. W odróżnieniu odinnych fińskich gospodarstw leśnych sprzedaje drewno nie na pniu, lecz locozakład. Negocjowane przez Metsähallitusa ceny drewna obejmują więc także kosztypozyskania, zrywki, transportu i usług logistycznych. W związku z tym skutkizmowy cenowej były dla fińskich lasów państwowych szczególnie dotkliwe.Zewnętrzni eksperci oszacowali straty poniesione przez państwowy koncern na159,4 mln euro. W 2011 r. Metsähallitus wystąpił do Sądu Okręgowego wHelsinkach z roszczeniem o odszkodowanie od firm UPM-Kymmene, Metsäliitto iStora Enso. Proces sądowy trwał przeszło pięć lat.

Fińskipaństwowy koncern Metsähallitus składa się z segmentu podmiotów gospodarczych isegmentu finansowanego głównie z budżetu państwa. Podstawową jednostką segmentupodmiotów gospodarczych jest Gospodarstwo Leśne, które od połowy kwietnia 2016r. jest niegiełdową spółką akcyjną (wcześniej działało na zasadachprzedsiębiorstwa państwowego). Jednostka ta ma w swoim zarządzie 3,5mlnha lasów. Zatrudnia ok.300pracowników na stanowiskachnierobotniczych i 430robotników leśnych. Do budżetu państwa odprowadzacorocznie dywidendę w wysokości ok.110mln euro.

Drugi, budżetowy segment Metsähallitusa stanowi osobnorozliczająca się jednostka o nazwie Parki i Dzika Przyroda Finlandia(P&WF), mająca w swej pieczy 39 fińskich parków narodowych orazkilkadziesiąt ważnych obiektów fińskiego dziedzictwa kulturowego. Międzyjednostką P&WF, zatrudniającą ok. 600 pracowników, a gospodarczym segmentemMetsähallitusa nie ma transferowych przepływów finansowych. 

Źródło: www.metsa.fi

Opr. A.S.

Stany Zjednoczone Chronią klimat, wspierając innowacje Unia Europejska  Modele przyszłej gospodarki leśnej Unia Europejska  Lesiste kraje UE apelują do Komisji Europejskiej Czechy  LČR przynoszą 184 euro zysku z hektara lasu Wielka Brytania Pierwsza weryfikacja zalesieniowego projektu węglowego

Stany Zjednoczone
Chronią klimat, wspierając innowacje

Federalna Służba Leśna Stanów Zjednoczonych (USFS)przeznaczyła w tym roku przeszło 8,5 mln dolarów na wsparcie innowacyjnychtechnologii i strategii, służących intensyfikacji użytkowania drewna jakobudulca, tworzywa i surowca energetycznego, a przez to urzeczywistniającychsubstytucję materiałową i energetyczną, chroniącą klimat. O dofinansowanie wramach Wood Innovations – specjalnego programu subwencyjnego USFS – aplikowało77 projektów. Subwencje USFS są jednym z elementów kompleksowego systemu działańDepartamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych na rzecz ochrony klimatu przezstymulowanie rozwoju rolnictwa i leśnictwa. Celem tych działań jest zwiększeniedo 2025 r. rocznej sumy wymiaru redukcji emisji netto i wymiaru wzrostusekwestracji węgla przez gleby i lasy USA o przeszło 120 mln ton ekwiwalentu CO₂, coodpowiadałoby wycofaniu z dróg 25 mln samochodów.

USFSjest agencją Departamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych, mającą w swej pieczylasy federalne, udzielającą fachowej pomocy stanowym służbom leśnym iwłaścicielom lasów prywatnych oraz prowadzącą badania leśne. Amerykańskie lasyfederalne, zajmujące powierzchnię ok.77mln ha, są obszaramichronionymi kategorii VI wg klasyfikacji Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody(IUCN). Od 1908 r. USFS jest zobowiązana do przekazywania corocznie 25%przychodów ze sprzedaży drewna tym jednostkom samorządu terytorialnego, naktórych obszarze położone są kompleksy lasów federalnych. 

Źródło: www.fs.fed.us

Unia Europejska
Modele przyszłej gospodarki leśnej

W kwietniu wystartował subsydiowanyprzez Unię Europejską międzynarodowy projekt „Przyszła gospodarka leśna –alternatywne modele i podejmowanie decyzji w warunkach dużej zmienności”(ALTERFOR). Projekt ma być realizowany do września 2020 roku. Nowe modele gospodarkileśnej, uwzględniające m.in. intensyfikację energetycznego użytkowania biomasy,zmianę klimatu, wzrost społecznego znaczenia lasów i dynamiczny rozwój rynkówglobalnych, będą testowane w różnych regionach reprezentatywnych dla Europy.Jednym z celów projektu jest wypracowanie strategii efektywnego transferuwiedzy naukowej do praktyki.

Przy realizacji projektu ALTERFOR, którym kierujeSzwedzki Uniwersytet Nauk Rolniczych, współpracuje przeszło 60 naukowców iprzedstawicieli organizacji leśnych z 11 państw europejskich. W skład kolegiumdoradczego wchodzą też specjaliści ze Stanów Zjednoczonych i Nowej Zelandiioraz eksperci ONZ. 

Źródło: www.forstpraxis.de

Unia Europejska
Lesiste kraje UE apelują do Komisji Europejskiej

10 lesistych państw Unii Europejskiej –Austria, Chorwacja, Czechy, Estonia, Finlandia, Litwa, Łotwa, Rumunia, Słoweniai Szwecja – podpisało list do Komisji Europejskiej, zawierający apel ouwzględnienie trwale zrównoważonej gospodarki leśnej w osiąganiu celówklimatycznych UE, wynikających z porozumienia paryskiego z 2015 roku. W 2016 r.Komisja Europejska ma przedstawić propozycję formy włączenia sektorówużytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa w ramy unijnejpolityki klimatycznej do 2030 roku.

Zgodnie z informacją fińskiego Ministerstwa Rolnictwa iLeśnictwa, w liście wyrażone jest stanowisko, że unijny system rozliczaniaemisji w sektorach użytkowania gruntów i leśnictwa powinien wspieraćzrównoważone zagospodarowanie i użytkowanie lasów. Jednak pochłanianie leśnepowinno zostać włączone w ramy polityki klimatycznej w sposób, który nie będzieumniejszał wysiłków na rzecz redukcji emisji. List zaadresowany jest do MiguelaAriasa Cañetego, komisarza ds. polityki klimatycznej i energetycznej, orazPhila Hogana, komisarza ds. rolnictwa i rozwoju obszarów wiejskich. 

Źródło: www.smy.fi

Czechy
LČR przynoszą 184 euro zysku z hektara lasu

Lasy Republiki Czeskiej (LČR) porównały się z państwowymigospodarstwami leśnymi w krajach sąsiednich pod względem efektywnościgospodarowania w lasach w 2015 roku Zgodnie z wynikami tego porównania, LČR sązdecydowanie najsprawniejszym państwowym zarządcą lasów w naszym regionie,wygospodarowując 184 euro zysku z 1 ha gruntu leśnego rocznie, i zostawiajądaleko w tyle Bawarskie Lasy Państwowe (86 euro) i Austriackie Lasy Związkowe(53 euro).

– Okazuje się, że wybrany przez nas modelgospodarowania, uzupełniany aukcjami drewna na pniu, jest rozwiązaniemkorzystnym długookresowo, i to nawet w sytuacji, gdy cena drewna na rynkumaleje, tak jak ma to miejsce w tym roku –mówi Daniel Szórád,dyrektor generalny LČR.

LČRprzodują również w klasyfikacji bezwzględnej wartości rocznego zysku przedopodatkowaniem oraz wysokości wpłaty do budżetu państwa. 

Źródło: www.lesycr.cz 

Wielka Brytania
Pierwsza weryfikacja zalesieniowego projektu węglowego

Około pięć lat temu ustanowiony został wWielkiej Brytanii narodowy standard zalesieniowych projektów węglowych(Woodland Carbon Code, WCC). Certyfikacja wg standardu WCC ma gwarantowaćrzetelność i efektywność projektów zalesieniowych, realizowanych w ramachdobrowolnej kompensacji emisji CO₂. Administratorem systemucertyfikacji WCC jest brytyjska Komisja Leśna. Audyt certyfikacyjnyprzeprowadzają niezależne firmy uznane przez Służbę Akredytacyjną ZjednoczonegoKrólestwa (UKAS).

Dystrybutor paliw – firma BWOC – zainwestowała już w przeszło osiem zalesieniowych projektów węglowych WCC, realizowanych w różnych zakątkach Wielkiej Brytanii Fot. www.bwoc.co.uk

Zalesieniacertyfikowane wg standardu WCC generują z czasem zalesieniowe jednostkipochłaniania (Woodland Carbon Units, WCUs). Warunkiem ich wydania jestweryfikacja sekwestracji CO₂ wykazywanej przez projekt. W roku 2016 miałamiejsce właśnie pierwsza taka weryfikacja w systemie WCC. Jej obiektem byłzalesieniowy projekt węglowy w West Lothian w Szkocji. Większość praw dojednostek WCUs, generowanych przez ten projekt, kupiła – za pośrednictwem biuraForest Carbon, brokera jednostek CO₂– firma BWOC, zajmująca się dystrybucją paliw.

Łącznypotencjał sekwestracyjny zalesieniowych projektów węglowych, które zostałydotychczas objęte brytyjską certyfikacją WCC, przekracza 2 mln ton CO₂.Zostały już wykupione prawa do 60% wszystkich jednostek WCUs, przewidzianych dowygenerowania. Firmy płacą od siedmiu do 15 funtów szterlingów za tonę CO₂. – SystemWCC stale się rozwija. Coraz więcej podmiotów chce kompensować swoją emisję CO₂ przez inwestycje w zalesienia – mówi drVicky West, analityk klimatyczny Komisji Leśnej. 

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.

Austria  Okrągły Stół przyjął Strategię Leśną 2020+ Europa  Ławka z tony CO na 10-lecie EUSTAFOR-u  Finlandia  Przejdą na energię odnawialną do 2050 roku? Austria  Rekonstrukcja prehistorycznych dłubanek

Austria
Okrągły Stół przyjął Strategię Leśną 2020+

W połowie maja 2016 r. Okrągły Stół, organzinstytucjonalizowanego procesu zwanego Austriackim Dialogiem Leśnym, przyjął Austriacką Strategię Leśną 2020+. Została ona wypracowana w ciągu ostatnich dwóch lat wramach szerokiej, otwartej debaty, w której uczestniczyło 85 organizacjireprezentujących interesariuszy austriackiego leśnictwa. Podstawowym celemstrategii jest zabezpieczenie wszystkich wymiarów trwale zrównoważonejgospodarki leśnej ze szczególnym uwzględnieniem użytkowania drewna jakoodnawialnego tworzywa i źródła energii.

AustriackiDialog Leśny jest ciągłym i otwartym procesem dialogu społecznego, obejmującegowszystkich tych, którzy chcą współtworzyć plany rozwoju leśnictwa Austrii.Głównym zadaniem procesu jest poszukiwanie rozwiązań, służących łagodzeniukonfliktu interesów wokół lasów. Podstawowe zasady dialogu to: aktywneuczestnictwo, otwartość, transparentność, moc wiążąca, zorientowanie nakonsensus, ciągłość, podejście o charakterze całościowym, intersektorowym iinterdyscyplinarnym oraz zgodność z odpowiednimi układami międzynarodowymi.

Fot. www.flickr.com

Okrągły Stół (jedno z posiedzeń na zdjęciu powyżej) to politycznegremium decyzyjne, w którym równoważone są interesy różnych grup społecznych iktóremu przewodniczy austriacki związkowy minister właściwy do spraw leśnictwa.Poszczególne kwestie rozpatrywane są w ramach regularnie organizowanych forówleśnych, wspieranych przez grupy robocze. Fora leśne analizują problemywskazane przez Okrągły Stół i proponują instrumenty służące ich rozwiązaniu.Wypracowana w ramach procesu dialogowego Austriacka Strategia Leśna 2020+,będąca owocem konsensusu społecznego, stanie się podstawą wszystkich działańzwiązanych z lasami i fundamentem austriackiej polityki leśnej w najbliższychlatach. 

Źródło: landforstbetriebe.at

Europa
Ławka z tony CO₂na 10-lecieEUSTAFOR-u

Z okazji jubileuszu 10-lecia Europejskiego Związku LasówPaństwowych (EUSTAFOR) brukselskie biuro tej organizacji przygotowało wielekampanii, mających na celu podniesienie świadomości różnych grup społeczeństwaw zakresie wkładu trwale zrównoważonej gospodarki leśnej w rozwójspołeczno-ekonomiczny oraz ochronę klimatu i przyrody. Jeden z pomysłów,urzeczywistniony dzięki spółce akcyjnej Łotewskie Lasy Państwowe, dałmieszkańcom stolicy Unii Europejskiej, Brukseli, możliwość uzmysłowienia sobiezdolności absorpcji CO₂ zatmosfery przez lasy. Przy wejściu na teren zieleni Square de Meeûs zostałabowiem umieszczona na dwa miesiące masywna ławka z drewna dębowego z opisem wpostaci zachęty „Usiądź na tonie CO₂!”, dopełnionej informacją, że weuropejskich lasach państwowych co 0,16 sek. przyrasta 1 m³ drewna,czyli tyle, ile wynosi miąższość ławki.

Fot. www.facebook.com/eustafor

EUSTAFORto organizacja reprezentująca lasy państwowe w UE i Norwegii, założona w maju2006 roku. Obecnie zrzesza 30 państwowych gospodarstw leśnych z 22 krajów.Członkowie EUSTAFOR-u gospodarują w lasach o łącznej powierzchni ok. 42 mln ha(łącznie z departamentami zamorskimi Francji), pozyskują w sumie ok.120mlnm³ drewna i zatrudniają ok. 100 tys. pracowników.Siedziba organizacji mieści się w Europejskim Domu Leśnictwa przy placuLuksemburskim w Brukseli. W skład siedmioosobowego komitetu wykonawczegoEUSTAFOR wchodzi również przedstawiciel naszych Lasów Państwowych. Dyrektoremwykonawczym EUSTAFOR jest Piotr Borkowski. 

Źródło: www.eustafor.eu

Finlandia
Przejdą na energię odnawialną do 2050 roku?

Przyjmując propozycję organizacjipozarządowych, fińskie Ministerstwo Zatrudnienia i Gospodarki postanowiłoprzeprowadzić analizę działań niezbędnych do całkowitego przejścia Finlandii naenergię odnawialną do 2050roku. Analiza będzie częścią raportu o fińskichplanach wdrażania paryskiego porozumienia klimatycznego z grudnia 2015 r. orazosiągania unijnych celów energetyczno-klimatycznych na rok 2030.

Fot. www.smy.fi

Studiumanalityczne dotyczące celów energetycznych uwzględni trzy scenariusze.Całkowite przestawienie się Finlandii na energię odnawialną do 2050 r. niebędzie łatwym procesem. – Osiągnięcie 100% udziału energii odnawialnej wcałkowitym krajowym zużyciu energii wymagałoby chociażby całkowitegowstrzymania importu węgla i ropy, co nie sposób nazwać skromnym celem –mówi Olli Rehn, fiński minister gospodarki.

Obecnie udział energii odnawialnej w bilansie energetycznymFinlandii wynosi 35–37%. W 2017 r., po pełnymuruchomieniu wytwórni bioproduktów w mieście Äänekoski w środkowej Finlandii (na zdjęciu), udział ten wzrośnie o 2%. 

Źródło: www.smy.fi

Austria
Rekonstrukcja prehistorycznych dłubanek

W kwietniu 2016 r. nad jeziorem Atter w Górnej Austrii miałomiejsce niecodzienne przedsięwzięcie: dwie łodzie jednopienne, wykonane zpotężnych 120-letnich jodeł w sposób taki jak w młodszej epoce kamienia,zostały zatopione w pobliżu brzegu na wiele tygodni. Potym czasie nastąpiwydobycie i osuszenie łodzi, a potem ich końcowa obróbka. W ten sposóbwytwarzane dłubanki były używane na alpejskich jeziorach przed 8 tys. lat.

Towarzystwo„Osady Palafitowe na Jeziorze Atter”, które zrekonstruowało prehistorycznełodzie jednopienne, wspierane jest przez spółkę akcyjną Austriackie LasyZwiązkowe (ÖBf), w której zarządzie znajdują się lasy państwowe RepublikiAustrii. – Na obydwie łodzie jednopienne wyszukaliśmy w naszych lasachrosnących nad jeziorem Atter dwa wyjątkowo monumentalne egzemplarze jodły onadzwyczajnych wymiarach, a mianowicie drzewa o wysokości niemal 50 m iobwodzie 3,4 m, czyli istne drzewa mamutowe – mówi Rudolf Freidhager,prezes zarządu ÖBf.

Część prac została wykonana tradycyjnymi narzędziami Fot. www.bundesforste.at (2)

Wpieczy ÖBf znajduje się 511 tys. ha lasów, w tym 342 tys. ha lasówgospodarczych. Spółka zatrudnia ok. 1130 osób, w tym przeszło 500 pracownikówna stanowiskach robotniczych. Oprócz podatków odprowadza do budżetu państwadywidendę (ok. 20 mln euro) i opłatę za prawo do pobierania pożytków z gruntówpaństwowych, stanowiącą równowartość 50% zysku netto. 

Źródło: www.bundesforste.at

Opr. A.S.

Europa Koszty personelu wybranych lasów państwowych w UE Republika Czeska Leśnicy z LČR zmieniają uniformy

Europa
Koszty personelu wybranych lasów państwowych w UE

Pod względem wydatków na personel leśny w przeliczeniu na jeden hektar lasu nasze Lasy Państwowe znajdują się w ścisłej czołówce większych samofinansujących się państwowych gospodarstw leśnych w UE, tylko nieznacznie ustępując nawet lasom państwowym w Bawarii, która należy do najbogatszych landów w Niemczech. Natomiast pod względem miesięcznych kosztów personelu przypadających na jednego pracownika Lasy Państwowe wypadają poniżej średniej. Wskazują na to wyniki porównania poziomu świadczeń otrzymanych w 2014 r. przez leśników z dziewięciu większych samofinansujących się państwowych gospodarstw leśnych w UE.

Do porównania wybraliśmy gospodarstwa, które działają w miarę zbliżonych warunkach ekonomiczno-przyrodniczych. Oprócz PGL LP są to: Austriackie Lasy Związkowe, Bawarskie Lasy Państwowe, Lasy Republiki Czeskiej, Lasy Republiki Słowackiej, Litewskie Lasy Państwowe, Łotewskie Lasy Państwowe, fiński Metsähallitus i szwedzki Sveaskog. Podstawowe informacje (patrz tab.) zaczerpnęliśmy ze sprawozdań i raportów rocznych. W przypadku tych gospodarstw, w których robotnicy stanowili więcej niż 30% załogi, pod uwagę braliśmy tylko grupę pracowników na stanowiskach nierobotniczych.

W 2014 r. w grupie dziewięciu większych samofinansujących się państwowych gospodarstw leśnych w UE najwyższe koszty personelu (wynagrodzenia, diety, ubezpieczenia i inne świadczenia) w przeliczeniu na 1 ha lasu wykazały lasy państwowe w Bawarii (96 euro), najniższe – fińskie lasy państwowe (14 euro). Średnia w grupie wynosiła 54 euro/ha. Koszty personelu Lasów Państwowych kształtowały się na poziomie 93 euro/ha.

Pod względem wysokości kosztów personelu, przypadających miesięcznie na jednego pracownika, stawce przewodziły austriackie lasy państwowe (6,7 tys. euro), a zamykały ją czeskie lasy państwowe (1,6 tys. euro). W tym przypadku średnia w grupie wynosiła 3,6 tys. euro/osobę. Nasze Lasy Państwowe wydatkowały miesięcznie 2,2 tys. euro/osobę.

Źródło: Tomass Kotovičs (AS Latvijas valsts meži), Solveiga Potapovienė (Generalinė miškų urėdija); raporty i sprawozdania roczne

Republika Czeska
Leśnicy z LČR zmieniają uniformy

Po 20 latach Lasy Republiki Czeskiej (LČR) postanowiły zmienić wzór uniformu leśnika. W tym celu ogłosiły przetarg publiczny na nowy krój. Projektanci złożyli siedem ofert. Komisja konkursowa zakwalifikowała do etapu finałowego dwie oferty. Są nimi propozycje praskiego projektanta mody Česlava Jaroša i firmy odzieżowej PETEX z Igławy.

Fot. www.lesy.cz (2)

Komisja oceni obydwa wzory uniformu leśnika pod kątem jakość kompleksowej i na tej podstawie rekomenduje pracownikom jedną z propozycji jako zwycięską. O tym, który ze wzorów zostanie ostatecznie wybrany, zadecydują leśnicy z LČR. – Wzorcowe uniformy wystawimy w budynku centrali LČR. Przygotujemy dokumentację fotograficzną i zorganizujemy stosowną ankietę wśród pracowników. Uniformy są dla nich, tak więc powinni mieć możliwość wyboru – mówi Radovan Srba, dyrektor handlowy LČR i zarazem przewodniczący siedmioosobowej komisji konkursowej.

Twórcom dwóch wzorów, które przeszły do etapu finałowego, LČR zapłacą 50 tys. koron czeskich (ok. 8,2 tys. zł). Dodatkowo za uszycie wzorcowych uniformów projektanci otrzymają 85 tys. koron (ok. 14 tys. zł). Projektant, który ostatecznie zwycięży w konkursie, podpisze z LČR umowę o wartości 250 tys. koron netto (ok. 41 tys. zł).

Oferty, które projektanci zgłosili do przetargu na nowy wzór uniformu leśnika, były oceniane jako projekty anonimowe. Twórcy nie mogli zaopatrzyć dokumentacji projektowej w swoje podpisy, znaki graficzne, hasła czy odsyłacze internetowe. Dostawca nowych uniformów zostanie wyłoniony w osobnym przetargu publicznym, który powinien zostać rozstrzygnięty jeszcze w tym roku. Do noszenia uniformu leśnika uprawnionych jest ok.2,5tys. pracowników LČR.

W sumie LČR zatrudniają ok. 3,3 tys. pracowników. Działają w formie przedsiębiorstwa państwowego, w którego zarządzie znajduje się 1,28 mln ha lasów, certyfikowanych w systemie PEFC. Oprócz gospodarki leśnej zadaniem LČR jest także piecza nad blisko ¹/₃czeskich wód płynących. W grudniu 2015 r. LČR odprowadziły do budżetu państwa czeskiego dywidendę w wysokości przeszło 8,2mld koron (ok. 1,3 mld zł).

Źródło: www.lesycr.cz

Opr. A.S.

Szwecja 20 lat edukacyjno-naukowej fundacji Södry Bawaria, Niemcy Numeryczne mapy potencjału produkcyjnego plantacji energetycznych Finlandia 40. park narodowy dla uczczenia niepodległości Republika Czeska Apel leśników do firmy IKEA

Szwecja
20 lat edukacyjno-naukowej fundacji Södry

W 1995 r. została utworzona przez Södrę –gospodarcze zrzeszenie prywatnych właścicieli lasów w południowej Szwecji –Fundacja na rzecz Prac Badawczo-Rozwojowych i Edukacji. Od tego czasu Södraprzekazała do budżetu fundacji stymulującej rozwój branży leśno-drzewnejłącznie 250 mln koron szwedzkich. Wsparcie finansowe otrzymało ok. 150projektów badawczych. Wnioski o dofinansowanie rozpatrywane są cztery razy doroku podczas zebrania zarządu fundacji. W ostatnim czasie wśród aplikacjiistotnie wrosła liczba projektów zajmujących się kwestią wkładu lasów w ochronęklimatu.

	Przez 20 lat fundacja Södry wsparła kwotą250 mln szwedzkich koron ok. 150 projektów badawczych Fot. www.sodra.com

Södrazrzesza 50,8 tys. prywatnych właścicieli lasów. Należy do nich w sumie 36 tys.posiadłości leśnych o łącznej powierzchni 2,36 mln ha. Członkowie Södry sątakże właścicielami koncernu leśno-drzewnego, w skład którego wchodzą trzysegmenty: Södra Skog (gospodarka leśna), Södra Cell (przemysł celulozowy) iSödra Wood (przemysł drzewny). Koncern ten zatrudnia 3,5tys. pracowników.Lasy członków Södry są certyfikowane wg standardów PEFC i FSC.

Źródło: www.sodra.com

Bawaria, Niemcy
Numeryczne mapy potencjału produkcyjnego plantacji energetycznych

Rząd Bawariirealizuje program pobudzania rozwoju plantacyjnej uprawy drzewiastych roślinenergetycznych. Ważnym elementem tego programu było sporządzenie i powszechneudostępnienie numerycznych map potencjału siedlisk w zakresie produkcyjnościplantacji energetycznych.

	Wwarunkach bawarskich 2 tys. ha plantacji energetycznych dostarcza surowcaniezbędnego do ogrzania ok. 5 tys. gospodarstw domowych Fot. www.wikipedia.org

Mapy obejmują cały obszar landu. Jako miejsca poduprawę drzewiastych roślin energetycznych są preferowane pola o kształcieniesprzyjającym ich zagospodarowaniu na potrzeby produkcji żywności.Szczegółowe doradztwo fachowe zapewniają właścicielom gruntów organyadministracji terenowej.

Źródło: www.forstpraxis.de

Finlandia
40. park narodowy dla uczczenia niepodległości

Fiński minister rolnictwa i środowiska, KimmoTiilikainen, zaproponował utworzenie nowego parku narodowego jako formęuczczenia 100-lecia niepodległości Finlandii, przypadającego w 2017 roku.Projektowany park obejmuje obszary o powierzchni ok. 11 tys. ha, położone wrejonach Suomussalmi i Kuusamo w północno-wschodniej części Finlandii.

W 2015 r.we wszystkich 39 fińskich parkach narodowych zanotowano łącznie 2,6mlnpobytów – o 15% więcej niż w 2014roku. Wydatki ponoszone przez wycieczkowiczóww związku z ich pobytem w parkach oznaczały dla lokalnych społecznościprzychody rzędu 141,1 mln euro i 1400 pełnych etatów pracy. Do tego doszło 12,2mln euro i 131 pełnych etatów pracy, wygenerowanych przez sześć państwowychośrodków turystycznych, działających przy parkach.

	Okolice miejscowości Hossa w Finlandiistaną się wkrótce częścią nowego parku narodowego, utworzonego ku czciniepodległości Fot. www.suomifinland100.fi

Fińskie parki narodowe znajdują się wpieczy jednostki o nazwie Parki i Dzika Przyroda Finlandia (P&WF),zatrudniającej ok. 600 pracowników i finansowanej głównie z budżetu państwa.P&WF wchodzi w skład koncernu leśnego Metsähallitus, który obejmuje równieżGospodarstwo Leśne, działające na zasadach przedsiębiorstwa państwowego. MiędzyP&WF a Gospodarstwem Leśnym nie było dotychczas transferowych przepływówfinansowych. Zabraniało tego fińskie prawo o ochronie konkurencji.

Źródło: www.forstpraxis.de

Republika Czeska
Apel leśników do firmy IKEA

Czescy leśnicyzaapelowali w lutym 2016 r. do firmy IKEA o uznanie systemu certyfikacji PEFC,którym objęta jest większość czeskich lasów. Wyrazicielami apelu, skierowanegodo Petera Agnefjälla, szefa koncernu IKEA, byli: Daniel Szórád, dyrektorgeneralny Lasów Republiki Czeskiej (LČR); Josef Vojáček, dyrektor WojskowychLasów i Gospodarstw Rolnych (VLS), i František Kučera, przewodniczącyStowarzyszenia Właścicieli Lasów Gminnych i Prywatnych (SVOL).

	Fot. www.ceskatelevize.cz

Strategia handlowa firmy IKEA preferujewyroby z drewna pochodzącego z lasów certyfikowanych w systemie FSC. System tennie jest jednak popularny w Republice Czeskiej. – Impuls do naszejinicjatywy dały wyniki monitoringu wymogów stawianych przez największeeuropejskie przedsiębiorstwa zajmujące się przerobem drewna. PoinformowaliśmyPetera Agnefjälla, że stosowany w normalnej praktyce gospodarczej w czeskichlasach system certyfikacji PEFC jest gwarancją równorzędnego traktowaniawszystkich trzech filarów trwale zrównoważonej gospodarki leśnej, określonychna konferencji ministerialnej w Helsinkach w 1993r. – powiedziałDaniel Szórád.

– Czechysą jednym z pierwszych krajów, w których zaczęto stosować w praktycecertyfikację lasów. Wynikiem tego jest rzeczywista poprawa środowiska leśnego istanu zdrowotnego lasów, jak również stały wzrost zasobów drzewnych i powierzchnileśnej. Wszystko to są dowody sankcjonujące nasz postulat uznania systemucertyfikacji PEFC przez firmę IKEA – argumentował Josef Vojáček.

Lasy LČR,VLS i członków SVOL stanowią w sumie blisko 70% wszystkich czeskich lasów.Łącznie dostarczają na rynek ok. 11mlnm³ drewna rocznie.W samych LČR, które są odpowiednikiem naszych Lasów Państwowych, rocznepozyskanie drewna osiąga poziom 7,9mlnm³. LČRgospodarują w lasach o powierzchni 1,28 mln ha i zatrudniają ok. 3,3tys.pracowników. Działają w formie przedsiębiorstwa państwowego, którego zadaniemjest także piecza nad blisko ¹/₃czeskich wód płynących. W grudniu 2015 r. LČRodprowadziły do budżetu państwa czeskiego dywidendę w wysokości przeszło 8,2mld koron (ok.1,3mld zł).

Źródło: www.lesycr.cz

Opr. A.S.

Meklemburgia-Pomorze Przednie, Niemcy Leśny szef z konkursu Finlandia Wydzielenia zestawiane z kwadratów Republika Czeska Rekordowa wpłata LČR do budżetu

Meklemburgia-Pomorze Przednie, Niemcy
Leśny szef z konkursu

W listopadzie 2015r. rada nadzorcza Lasów Krajowych Meklemburgii-Pomorza Przedniego (LFOA-MV)postanowiła, że od 1 lipca 2016 r. prezesem LFOA-MV będzie ManfredBaum (na zdjęciu). Zgodnie z ustawą o lasach państwowych landuMeklemburgia-Pomorze Przednie kadencja ich szefa trwa pięćlat. W związkuze zbliżającym się upływem kadencji obecnego prezesa LFOA-MV, Svena Blomeyera,w marcu 2015 r. rozpisany został ogólnoniemiecki konkurs na to stanowisko.Spośród zgłoszonych kandydatur do etapu rozmów kwalifikacyjnych z komisjąkonkursową zostały wytypowane dwie osoby – Sven Blomeyer i Manfred Baum,kierownik referatu leśnego w Ministerstwie Rolnictwa, Środowiska i Ochrony KonsumentówMeklemburgii-Pomorza Przedniego. Zgodnie z propozycją komisji konkursowej radanadzorcza LFOA-MV wybrała Manfreda Bauma na nowego szefa lasów państwowychlandu. Decyzję rady musi jeszcze zatwierdzić rząd Meklemburgii-PomorzaPrzedniego.

	Manfred Baum przeszedł kilkumiesięczną procedurękonkursową i od lipca pokieruje lasami Meklemburgii-Pomorza Przedniego. Jegokandydaturę musi jeszcze zatwierdzić rząd landu Fot. www.forstpraxis.de

Lasy KrajoweMeklemburgii-Pomorza Przedniego, w których zarządzie znajduje się 190 tys. halasów państwach tego landu, od 2006 r. działają w formie przedsiębiorstwapaństwowego. Kieruje nim jednoosobowy zarząd (prezes), kontrolowany przez radęnadzorczą liczącą dziewięć osób. Nadleśnictwa podlegają bezpośrednio prezesowi.Przedsiębiorstwo nie tylko gospodaruje w lasach państwowych, lecz równieżświadczy różne usługi związane z gospodarką leśną oraz wykonuje zlecane przezland zadania publiczne, które są finansowane w ramach dotacji celowych. Obydwiesfery aktywności firmy – działalność gospodarcza i wykonywanie zadańpublicznych – rozliczane są osobno.

Źródło: www.forstpraxis.de

Finlandia
Wydzielenia zestawiane z kwadratów

Finowie dysponująnajlepszą na świecie bazą danych o lasach prywatnych. Nie spoczywają jednak nalaurach i starają się jak najefektywniej wykorzystać zgromadzone informacje.

Podstawowąjednostką powierzchniową we współczesnym fińskim systemie informacji leśnejjest kwadrat o boku długości 16m. Fińskie Centrum Leśne (instytucjapaństwowa wspierająca leśnictwo niepaństwowe, podległa Ministerstwu Rolnictwa iLeśnictwa Finlandii) pozyskuje obecnie dane leśne głównie metodą skanowanialaserowego. Metoda ta pozwala na określenie atrybutów drzew (gatunek, wysokość,pierśnica, wiek, liczba strzał i miąższość) rosnących w każdym kwadracie.Uzupełnienie stanowią informacje zdobyte innymi metodami. W sumie dostępne sąjuż dane o przeszło 10 mln ha lasów należących do osób prywatnych i rodzin.

Tradycyjną podstawową jednostką podziałulasu jest wydzielenie. Zostało ono zachowane, ale informacja o nim bazuje terazna danych pochodzących z siatki kwadratów. Użytkownik systemu informacji leśnejmoże zestawiać z jednostek siatki nowe wydzielenia. Funkcja ta jest przydatnanp. przy sporządzaniu planu urządzenia lasu.

JormaJyrkilä, menedżer ds. usług informacyjnych w FCL, podkreśla, że oparta nasiatce kwadratów baza danych leśnych to jedynie półprodukt. Ważne jest przedewszystkim efektywne wykorzystywanie zgromadzonych informacji. Jednym z nowychproduktów FCL jest aktualizowana cotygodniowo prognoza podaży drewna wg jegorodzajów. Prognoza opiera się na kombinacji danych leśnych z deklaracjami opozyskaniu drewna.

FCL maprawo do sporządzania zestawień sumarycznych. Inni użytkownicy systemuinformacji leśnej, chcący wykorzystywać dane dotyczące określonych lasów, musząuzyskać na to zgodę ich właścicieli. Centrum Leśne zachęca prywatnychwłaścicieli lasów do udostępniania ich danych leśnych firmom działającym wbranżach leśnej i drzewnej za pośrednictwem serwisu internetowego Metsään.fi (www.metsaan.fi). Serwis ten jest administrowany przez FCL.Jorma Jyrkilä częściowo rozumie wstrzemięźliwość prywatnych właścicieli lasów wudostępnianiu ich danych leśnych. – Jednak dane pozyskiwane przy wykorzystaniu funduszypublicznych mogą przynosić rzeczywiste korzyści i wymierne efekty dla branżyleśnej pod warunkiem, że są swobodnie dostępne – zaznacza.Transparentność informacji sprzyja ochronie konkurencji w sferze usługzwiązanych z handlem drewnem.

Dostępne są też aplikacje, któreumożliwiają korzystanie z serwisu Metsään.fi za pomocą różnych urządzeńmobilnych. Właściciele lasów mogą więc łatwo monitorować system. Notowane sąjuż pierwsze w pełni elektroniczne transakcje między właścicielami lasów a ichkontrahentami.

Źródło: www.smy.fi

Republika Czeska
Rekordowa wpłata LČR do budżetu

Lasy RepublikiCzeskiej (Lesy České republiky, LČR), zarządzające czeskimi lasami państwowymi,odprowadziły w grudniu 2015 r. do budżetu państwa dywidendę w wysokościprzeszło 8,2 mld CZK (ok. 1,3 mld zł). W ciągu trzech ostatnich lat LČRwypłaciły państwu w sumie ponad 20,77 mld CZK (ok. 3,26 mld zł), co daje blisko2 tys. CZK (ok. 314 zł) na jednego obywatela Republiki Czeskiej.

– Państwo jestzałożycielem przedsiębiorstwa, toteż ma logiczne prawo do czerpania zysków z działalnościgospodarczej Lasów Republiki Czeskiej – podkreśla Daniel Szórád,dyrektor generalny LČR. – W 2016 r. planujemy odprowadzenie do budżetupaństwa 6,6 mld koron – dodaje Karel Buchta, dyrektor ds.ekonomicznych.

Zatrudniająceok. 3,3 tys. pracowników LČR działają w formie przedsiębiorstwa państwowego.Podstawą ich przychodów są wieloletnie kontrakty na kompleksowezagospodarowanie lasu, których integralnym elementem jest sprzedaż/kupno drewnaprzy pniu. Kryterium rozstrzygania przetargów na tego rodzaju kontrakty jestwięc saldo finansowe proponowane przez firmy usług leśnych. Sprzedaż przy pniuoznacza, że LČR wydają drewno firmom usług leśnych po ścięciu drzew i dokładnymzmierzeniu i sklasyfikowaniu jakościowym surowca. Firmy usług leśnych już nawłasny rachunek wykonują zrywkę i manipulację drewna oraz zajmują się jegowywozem i dalszą sprzedażą. Pewna część drewna nabytego przez firmy świadczącekompleksowe usługi leśne musi zostać sprzedana na publicznej giełdzie drzewnej.

Lasy wzarządzie LČR (1,28 mln ha) są certyfikowane w systemie PEFC. Oprócz gospodarkileśnej zadaniem LČR jest także piecza nad blisko ⅓ czeskich wód płynących.

Źródło: www.lesycr.cz

Opr. A.S.

W ciąguostatnich lat LČR odprowadziły do budżetu Czech ponad 3 mld zł

Niemcy Językowe i wizerunkowe równouprawnienie kobiet w leśnictwie Kolumbia Brytyjska, Kanada Walka z bielojadem trwa Niemcy Subsydiowanie pośrednie zastąpić bezpośrednim Saksonia, Niemcy Wyniki inwentaryzacji szkód od zwierzyny

Niemcy
Językowe i wizerunkowe równouprawnienie kobiet w leśnictwie

W połowiepaździernika 2015 r. Würzburg w Niemczech gościł przez kilka dni uczestniczki29. Federalnego Zjazdu Stowarzyszenia „Kobiety w Leśnictwie”. Na zjeździereprezentowane były kobiety lasu z niemal wszystkich niemieckich krajówzwiązkowych.

	Panie wniemieckim leśnictwie coraz głośniej domagają się równości. Jeśli ich postulatynadal będą ignorowane, zapowiadają podjęcie kroków prawnych Fot. www.forstpraxis.de

Jednym z głównych tematów dyskusji był brakrównouprawnienia płciowego w sferach języka i obrazowania materiałówpromocyjnych branży leśnej. Szczególnie negatywnie oceniona została jedna zostatnich niemieckich leśnych kampanii propagandowych, w której na postaćsymboliczną kreowano leśnika brodacza z jamnikiem. Ponieważ dotychczasoweprośby o językowe i wizerunkowe równouprawnienie kobiet nie zostały wysłuchane,stowarzyszenie „Kobiety w Leśnictwie” rozważa podejmowanie w przyszłości krokówprawnych przeciwko autorom tych finansowanych z publicznych pieniędzy kampaniipromocyjnych, które będą zawierały elementy dyskryminacji płciowej.

Źródło: www.forstpraxis.de

Kolumbia Brytyjska, Kanada
Walka z bielojadem trwa

Susze, którewystępowały ostatniego lata na zachodnim wybrzeżu Kanady, spowodowały nie tylkowiele pożarów leśnych. Osłabione lasy stały się łatwiejszym łupem bielojada Dendroctonus ponderosae (mountainpine beetle, MPB) i innych szkodników.

Położone dalej w głąb lądu prowincjeAlberta i Saskatchewan przeznaczają ogromne środki na walkę z MPB, ale nie są wstanie go powstrzymać. Mogą tylko spowolnić jego niszczycielski pochód nawschód. W 2014 r. MPB spustoszył blisko 19 mln ha lasów sosnowych. Szkodnikatakuje wszystkie gatunki sosny – górską formę sosny wydmowej, sosnę Banksa,sosnę żółtą, sosnę białokorą, sosnę giętką i sosnę zwyczajną.

Niepozornybielojad spustoszył już 19mln ha lasów sosnowych w Kolumbii Brytyjskiej          Fot. www.flickr.com (2)

Pomimo żeogromne ognisko gradacyjne przemieściło się już w większej części poza graniceKolumbii Brytyjskiej, lasy tej prowincji pozostają zagrożone. Allan Carroll,naukowiec z Wydziału Leśnego Uniwersytetu Kolumbii Brytyjskiej, ostrzega, żepowtórny atak MPB jest tylko jednym z wielu zagrożeń ze strony szkodników owadzich.Drzewostanom rosnącym w południowej części Kolumbii Brytyjskiej we znaki dająsię już szkodniki daglezji zielonej, jodeł i świerków.

Źródło: www.woodbusiness.ca

Niemcy
Subsydiowanie pośrednie zastąpić bezpośrednim

Tak brzmi jeden zpostulatów niemieckiego Kręgu Inicjatywnego Zrzeszeń Leśnych (IK). Delegaci IK,którzy zebrali się na zjeździe we wrześniu 2015 r., wezwali władze niemieckichlandów do aktywniejszego wsparcia procesu gospodarczego samoorganizowania sięprywatnych i samorządowych właścicieli lasów.

Postępowanie antymonopolowe wobec władz ilasów państwowych Badenii-Wirtembergii oraz jego możliwe konsekwencje wodniesieniu do nadzorowania prywatnych i samorządowych właścicieli lasów winnych landach – to kwestie, które znalazły się w centrum zainteresowaniadelegatów IK. – W ostatnich latach liczne niemieckiekraje związkowe nie kształtowały aktywnie perspektywicznej polityki leśnej, także teraz znalazły się pod presją Federalnego Urzędu Antymonopolowego –mówi Markus Hecker, przedstawiciel IK. Przez długie lata aparat polityczny iadministracyjny landów wzbraniał się przed wspieraniem rozwoju samodzielnychzrzeszeń leśnych, a dziś działa chaotycznie. – Podwyżekopłat za opiekę nad lasami niepaństwowymi, obserwowanych w niektórych landach,nie sposób uznać za demonstrację odpowiedzialnej polityki leśnej – uważaMarkus Hecker. Subsydiowanie pośrednie – poprzez opiekę ze strony lasówpaństwowych – powinno zostać zastąpione bezpośrednim subsydiowaniem lasówniepaństwowych.

IK jest nieformalnym forum zrzeszeń leśnychz różnych landów, działającym pod auspicjami Związku Niemieckich StowarzyszeńWłaścicieli Lasów (AGDW). Reprezentuje przeszło 55,5 tys. właścicieli lasów.

Źródło: www.forstpraxis.de

Saksonia, Niemcy
Wyniki inwentaryzacji szkód od zwierzyny

Co trzy lata wkompleksach saksońskich lasów państwowych przeprowadzana jest inwentaryzacjaszkód od zwierzyny. W 2015 r. na powierzchniach próbnych skontrolowano ok. 315tys. drzewek i drzew pod kątem śladów zgryzania i spałowania. Wynikiinwentaryzacji znacznie się różnią w zależności od regionu, ale ogólnatendencja jest bardzo niepokojąca.

Odsetek zgryzionych drzewek przekraczał15%. Świeże ślady spałowania zostały stwierdzone na blisko 3% drzew. Tolerowanyrozmiar spałowania w saksońskich lasach państwowych ustalono na poziomie 2%. Wsumie rozmiar szkód ze zgryzania i spałowania osiągnął poziom najwyższy od 2006roku. 

	Zdaniem szefa saksońskich lasów państwowychgrodzenia choć czasem pomocne, mogą zwiększać szkody na okalającym terenie Fot. UZ

W regionach z nadmiernym stanem liczebnymzwierzyny muszą być stosowane kosztowne grodzenia lub środki chemiczne. – Grodzenie powinno być wyjątkiem, ponieważ dodatkowo ograniczapowierzchnię siedlisk rodzimych dzikich zwierząt w lesie. Poza tym grodzeniaskutkują intensyfikacją zgryzania na pozostałej powierzchni – twierdziprof. Hubert Braun, szef saksońskich lasów państwowych. – Nowoczesne gospodarowanie zwierzyną płową i czarną wymagaprzejrzystej metody kontrolingu. Jego ważnym elementem jest analiza stanu szatyroślinnej – dopowiada prof. Braun.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.

Stany Zjednoczone Leśna mapa terytoriów plemiennych Bawaria, Niemcy Wyniki finansowe BaySF w roku 2014/2015 Saksonia, Niemcy Modernizacja gospodarowania populacją jelenia Szwecja Prognoza pozyskania w 2015 roku

Stany Zjednoczone
Leśna mapa terytoriów plemiennych

Służba Leśna Stanów Zjednoczonych (USFS) udostępniła wpaździerniku 2015 r. interaktywną mapę historycznych i współczesnych terytoriówplemiennych. Znalazły się na niej obszary pokrywające się lub graniczące zobszarami federalnych lasów i prerii, zarządzanych obecnie przez USFS. Mapa mawiele warstw informacyjnych i kompiluje dane pochodzące z setek materiałówkartograficznych ze zbiorów Instytutu Smithsona. 

Na stronie internetowej USFS można prześledzić nie tylko aktualne, ale i historyczne granice plemiennych terenów (dostęp do map przez stronę internetową www.fed.us/visit/maps, zakładka Tribal Connections)        Fot. www.fed.us

W powierniczym zarządzieUSA znajduje się blisko 21 mln ha ziemi plemion indiańskich. Największym obszarempowierniczym jest rezerwat Nawahów (6,5 mln ha) w stanach Arizona, Nowy Meksyki Utah. Znaczna część federalnych lasów i prerii, zarządzanych przez USFS, togrunty scedowane na Stany Zjednoczone przez plemiona indiańskie. W wieluprzypadkach plemiona te zagwarantowały sobie w traktatach określone prawa dolasów federalnych.

USFS jest agencjąDepartamentu Rolnictwa Stanów Zjednoczonych, której podstawową misją jestutrzymanie zdrowych, różnorodnych biologicznie i produktywnych lasówfederalnych. Do zadań USFS należy również udzielanie fachowej pomocy stanowymsłużbom leśnym i właścicielom lasów prywatnych oraz prowadzenie badań leśnych.Począwszy od 1908 r. USFS przekazuje corocznie 25% dochodów uzyskiwanych zesprzedaży drewna tym jednostkom samorządu terytorialnego, na których obszarzepołożone są kompleksy lasów federalnych. Środki te przeznaczane są głównie napomoc miejscowym szkołom publicznym i na modernizację i utrzymanie lokalnychdróg.

Amerykańskie lasy federalne, zajmujące powierzchnię 76,2 mlnha, są obszarami chronionymi kategorii VI wg klasyfikacji Międzynarodowej UniiOchrony Przyrody (IUCN). Poziom pozyskania drewna w tych lasach jestnieznaczny. Wolumen sprzedaży drewna założony na rok budżetowy 2016 wynosi 7,5mln m³.

Źródło: www.fs.fed.us

Bawaria, Niemcy
Wyniki finansowe BaySF w roku 2014/2015

Pomimo huraganu Niklas, który na początku kwietnia 2015 r.wyrządził w Bawarii duże szkody, Bawarskie Lasy Państwowe (BaySF) mogą zaliczyćrok obrachunkowy (1 lipca 2014–30 czerwca 2015) do udanych. Przy obrotach rzędu404 mln euro (ok. 1,71 mld zł) wygospodarowały zysk w wysokości 65,5 mln euro(ok. 277 mln zł).

Uprzątanie drewna pohuraganowego (1,5mln m³)rozpoczęło się tuż po huraganie. Duża część drewna została wyrobiona iwywieziona do tartaków do końca czerwca. Mimo to zagrożenie ze strony kornikówutrzymuje się na wysokim poziomie w następstwie wyjątkowo gorącego i suchegolata. Dlatego BaySF utworzyły we wszystkich gospodarstwach leśnych opodwyższonym zagrożeniu kornikami specjalne zespoły zadaniowe, wyszukującezasiedlone drzewa.

Ze względu na dużą masęwyrobionego drewna pohuraganowego BaySF przekroczyły etat cięć, który wynosił5,08 mln m³. Pozyskanie osiągnęło poziom 5,43 mln m³.Roczny przyrost zasobów drzewnych BaySF sięga 6,1 mln m³.

Huragan Niklas szalał nad Europą kilka dni na przełomie marca i kwietnia 2015 roku. Jego skutki widać w niemieckich lasach do dziś Fot. www. wikipedia.org

Do budżetu landu Bawaria BaySF odprowadziły w 2015 r.dywidendę w wysokości
65 mln euro (ok. 275 mln zł). – W ciągu 10lat, jakie upłynęłyod czasu przekształcenia administracji leśnej w przedsiębiorstwo państwowe,BaySF wypłaciły landowi przeszło pół miliarda euro dywidendy –mówi Martin Neumeyer, prezes zarządu BaySF. – Ekonomiczny sukces przedsiębiorstwajest tym większy, że BaySF wypełniają zadania w sferze ekologicznej ispołecznej – dodaje Helmut Brunner, przewodniczący radynadzorczej BaySF i zarazem minister odpowiedzialny za leśnictwo w krajowymrządzie Bawarii. W roku obrachunkowym 2014/2015 zakładowy fundusz emerytalnyzostał zasilony kwotą 28,5 mln euro. Inwestycje osiągnęły poziom 19,6 mln euro.

BaySF podzielone są na 41 gospodarstw leśnych i 370leśnictw. Poszczególne gospodarstwa wypracowują własne, regionalne strategieochrony przyrody. Odbywa się to przy współudziale regionalnych interesariuszyleśnictwa państwowego. Również ocena realizacji konkretnych projektów jestprzedmiotem bieżącego dialogu z ludnością.

Systematyczne zmniejszanie się powierzchni odnowieńsztucznych w BaySF jest dowodem sukcesu przebudowy drzewostanów. W ciąguostatnich 20 lat powierzchnia drzewostanów z odnowieniem naturalnym praktyczniesię podwoiła. Powierzchnia naturalnych odnowień bukowych wzrosła ażtrzykrotnie.

BaySF są największym niemieckim gospodarstwem leśnym,mającym w swoim zarządzie 755 tys. ha lasów. Zatrudniają ok. 2620 osób, w tymblisko 1600 pracowników na stanowiskach robotniczych. Działalność BaySFkontrolowana jest przez dziewięcioosobową radę nadzorczą. W jej skład wchodząprzedstawiciele czterech bawarskich ministerstw, jak również reprezentancibawarskich środowisk gospodarczych i przedstawiciele załogi BaySF. Radanadzorcza BaySF, której członkowie powoływani są na pięcioletnią kadencję,decyduje o głównych założeniach strategii firmy. Ustala też wysokość dywidendyodprowadzanej do budżetu landu oraz powołuje członków dwuosobowego zarząduprzedsiębiorstwa. Wynagrodzenie za pełnienie funkcji członka rady nadzorczejBaySF przysługuje jedynie przedstawicielom bawarskich środowisk gospodarczych.

Źródło: www.baysf.de

Saksonia, Niemcy
Modernizacja gospodarowania populacją jelenia

Gospodarstwo Państwowe „Lasy Saksonii” i Zakład ZoologiiLeśnej Politechniki Drezdeńskiej podpisały umowę o współpracy w zakresie badańnad wpływem różnych grup zwierząt, w tym jeleni, na lasy w Saksonii. Wprzyszłości ocena liczebności populacji jelenia w Saksonii ma być w większymstopniu oparta na podstawach naukowych.

Fot. www.smul.fotolia.pl

Elementem lasu powinienbyć odpowiedni do siedliska, bogaty gatunkowo i żywotny zwierzostan. – Aktualne dane o szkodach w wyniku zgryzania i spałowaniapokazują jednak, że na niektórych obszarach populacje zwierzyny są tak duże, żezasadniczo zagrażają stabilności drzewostanów – niepokoi się Thomas Schmidt, minister środowiskai rolnictwa w rządzie krajowym Saksonii. – Cieszę się, że przypieczętowana teraz współpracaprzyczyni się do modernizacji gospodarowania populacją jelenia w Saksoniiwedług takich przesłanek, jak zgodność z biologią gatunku, spełnienie wymogówochrony zwierząt i dostosowanie do warunków ekosystemu. Liczę również nakonstruktywną i rzeczową współpracę z prywatnymi myśliwymi – dodaje minister.

Źródło: www.mediaservice.sachsen.de

Szwecja
Prognoza pozyskania w 2015 roku

Agencja Leśna – szwedzki organ nadzorujący wykonywanieustawy o lasach – przewiduje, że pozyskanie drewna brutto (miąższość w korzestrzał drzew stojących) osiągnie w Szwecji w 2015 r. poziom 91 mln m³.To o 0,5 mlnm³ mniej od rozmiaru zanotowanego w roku 2014.Przyrost roczny szwedzkich zasobów drzewnych sięga 123 mln m³.

Źródło: www.skogsstyrelsen.se

Opr. A.S.

Finlandia Kontrowersje wokół kalkulacji pochłaniania leśnego Wielka Brytania Certyfikacja małych projektów sekwestracyjnych Łotwa LVM wyeksportowały ponad 9 mln sadzonek

Finlandia
Kontrowersje wokół kalkulacji pochłaniania leśnego

Ujęcie lasów w polityce klimatycznej i metody kalkulacji leśnego pochłaniania CO2 są z punktu widzenia Finów kwestiami newralgicznymi i wysoce kontrowersyjnymi. – Nie możemy zaakceptować dalszych ograniczeń w użytkowaniu lasów. Założenia polityki klimatycznej powinny być wręcz przeciwne: należy promować zrównoważone zarządzanie lasami i takież ich użytkowanie. Ma to duże znaczenie nie tylko dla ochrony klimatu, lecz również dla rozwoju bioekonomii – podkreśla Heikki Granholm, doradca fińskiego Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa.

Wiele państw określiło już swoje narodowe cele w zakresie pochłaniania CO2, bazując na postanowieniach protokołu z Kioto. Zdobyte przy tym doświadczenia pokazują, że duży rozmiar wzrostu pochłaniania leśnego może być trudny do osiągnięcia. W najgorszym przypadku dążenie do osiągnięcia tych celów może skutkować ograniczeniami w użytkowaniu lasów. Na przykład francuski cel w zakresie pochłaniania leśnego zakłada, że w latach 2013–20 różnica między przyrostem zasobów leśnych a ich całkowitym pobieraniem musi wynosić nie mniej niż 69 mln m3 rocznie. W praktyce we Francji roczne rozmiary przyrostu i pobierania zasobów leśnych wynoszą odpowiednio ok. 130 mln i 80 mln m3. – A zatem francuskie założenia stanowią wielkie wyzwanie. Cel może być trudny do osiągnięcia bez nabycia uprawnień do nadmiernej emisji CO2 – konkluduje Janne Näräkkä (na zdjęciu; www.smy.fi), ekspert fińskiego Centralnego Związku Producentów Rolnych i Właścicieli Lasów (MTK).

Unia Europejska postanowiła zmniejszyć swoją emisję CO2 o 40% do roku 2030. Z punktu widzenia Finlandii kluczową sprawą jest to, jaka będzie rola lasów i różnych form użytkowania ziemi w osiąganiu tego celu. Właśnie zakończyła się konsultacja publiczna w sprawie polityki energetycznej i klimatycznej Komisji Europejskiej. Heikki Granholm przewiduje, że w 2016 r. Komisja przedstawi projekty stosownych aktów prawnych. Mogą pojawić się propozycje metod kalkulacji pochłaniania leśnego.

Jedną ze spraw wymagających uzgodnienia jest to, czy pochłanianie leśne i emisja leśna mają być kalkulowane w oddzieleniu od innych gałęzi gospodarki narodowej. Reprezentanci europejskich właścicieli lasów prywatnych uważają, że niezbędna jest osobna kalkulacja. – Jeżeli emisja leśna i pochłanianie leśne zostaną połączone z emisjami i pochłanianiem pochodzącymi z rolnictwa czy nawet z transportu, to nie można wykluczyć ewentualności, że inne gałęzie gospodarki będą mogły wpływać na klimat w sposób przez siebie wybrany, a koszty jego ochrony będą faktycznie ponosić pochłaniacze leśne – twierdzi Janne Näräkkä.

Poza kwestą metod kalkulacji pochłaniania leśnego, w kontekście polityki energetycznej i klimatycznej nasuwa się wiele innych, trudnych pytań. W jaki sposób będzie gwarantowana zrównoważona produkcja drewna w łańcuchu wytwarzania energii? Czy będą potrzebne dodatkowe regulacje weryfikacyjne? A może wystarczy dotychczasowa certyfikacja leśna? Czy zasoby biomasy są wystarczające do zaspokojenia wszystkich potrzeb?

Źródło: www.smy.fi

Wielka Brytania
Certyfikacja małych projektów sekwestracyjnych

Ok.cztery lata temu ustanowiony został w Wielkiej Brytanii narodowy standardzalesieniowych przedsięwzięć sekwestracyjnych (Woodland Carbon Code, WCC).Certyfikacja wg standardu WCC ma gwarantować rzetelność i efektywność projektówzalesieniowych, realizowanych w ramach dobrowolnej kompensacji emisji CO2.Administratorem systemu certyfikacji WCC jest brytyjska Komisja Leśna. Audytcertyfikacyjny przeprowadzają niezależne firmy uznane przez SłużbęAkredytacyjną Zjednoczonego Królestwa (UKAS).

W systemie certyfikacji w Wielkiej Brytanii zarejestrowano przeszło 200 projektów zalesieniowych. Połowa z nich otrzymała już certfikaty

Wewrześniu 2015 r. Komisja Leśna wdrożyła do stosowania specjalny trybcertyfikacji zalesień sekwestracyjnych o powierzchni mniejszej niż 5 ha. Trybten ma obniżyć koszty realizacji małych projektów sekwestracyjnych. – CertyfikacjaWCC, którą zainicjowaliśmy w 2011 r., okazała się wielkim sukcesem wpozyskiwaniu funduszy na przedsięwzięcia zalesieniowe. Standard WCC ma ułatwiaćinwestorom kompensowanie ich emisji CO2 przez finansowanie zalesień. Obecnie wsystemie certyfikacji WCC zarejestrowanych jest przeszło 200 projektówrealizowanych w różnych zakątkach Wielkiej Brytanii. Blisko połowa otrzymałajuż certyfikat. Aby certyfikacja była solidna i wiarygodna, jej system wymagarygoru audytów i inspekcji. To z kolei podnosi koszty certyfikacji. Praktykapokazała, że koszty procesów certyfikowania zalesień i zarządzania nimihamowały realizację mniejszych projektów sekwestracyjnych – wyjaśnia sirHarry Studholme, przewodniczący rady nadzorczej Komisji Leśnej.

Źródło: www. forestry.gov.uk

Łotwa
LVM wyeksportowały ponad 9 mln sadzonek

Dopołowy października 2015 r. Łotewskie Lasy Państwowe (LVM) sprzedały 44 mlnsadzonek, w tym 9,4 mln na eksport. We wcześniejszym, 2014 r. eksport sadzonekosiągnął poziom 8,8 mln szt. Nasienniczo-szkółkarska

jednostkaLVM obejmuje dziewięć szkółek.

–Do końca 2015 r. mamy jeszcze wyeksportować partię sadzonek do Szwecji.Tamtejsi klienci umieszczą sadzonki w chłodniach i rozpoczną sprzedaż wiosną2016 r. Na specjalne zamówienie Estońskich Lasów Państwowych wyprodukowaliśmy w2015 r. 1 mln kontenerowych sadzonek sosny – informujeLaima Zvejniece, zastępczyni dyrektora nasienniczo-szkółkarskiej jednostki LVM.Jednostka oferuje również sadzonki niekontenerowe. – Naszym głównym celemjest zaspokojenie zapotrzebowania na sadzonki ze strony łotewskich leśników.Ale zdolności produkcyjne naszych szkółek są ogromne, toteż w grę wchodzi takżeeksport, dzięki któremu stymulujemy rozwój ekonomiczny zarówno Łotewskich LasówPaństwowych, jak i całej Łotwy – podkreśla Laima Zvejniece. 

Fot. www.lvm.lv Prawie 10 mln sadzonek z dziewięciu łotewskich szkółek wyeksportowano do połowy października

LVMdziałają w formie spółki akcyjnej. Zatrudniają ok. tysiąca osób. Mają w swojejpieczy 1,63 mln ha gruntów państwowych, w tym 1,41 mln ha lasów. W 2014 r.zanotowały zysk operacyjny rzędu 90,25 mln euro. W 2015 r. odprowadziły dobudżetu państwa dywidendę w wysokości 67,9 mln euro. Zgodnie ze strategią LVMochrona przyrody jest priorytetowym celem zagospodarowania aż 20% gruntów spółki.Na pozostałym obszarze prowadzona jest wielofunkcyjna gospodarka leśna, przy czymlasy o szczególnych funkcjach rekreacyjnych i ochronnych zajmują łączniepowierzchnię 180 tys. ha.

Źródło: www.lvm.lv

Opr. A.S.

Kanada Lider certyfikacji lasów Szwecja Pozyskanie drewna w 2014 roku Brandenburgia, Niemcy Kształcenie robotników wykwalifikowanych Uppsala, Szwecja O analizach systemowych zasobów leśnychagania decyzji. Joensuu, Finlandia Globalne trendy w leśnictwie

Kanada
Lider certyfikacji lasów

Powierzchniacertyfikowanych lasów kanadyjskich sięga 161 mln ha. To 43% wszystkichcertyfikowanych lasów na świecie. Zgodnie z wynikami studium analitycznego,wykonanego przez amerykański Uniwersytet Yale, kanadyjskie prawo leśne należydo najsurowszych na świecie.

	Pozyskanie drewna w Kanadzie reguluje jedno z najsurowszych praw leśnych na świecie (na zdj. spław drewna rzeka Fraser) Fot. www.flickr.com

Kanadyjskie lasy zajmująpowierzchnię 310mln ha, z czego 236 mln ha to lasy gospodarcze. Aż 93%wszystkich lasów jest własnością publiczną. Podstawą ich zagospodarowania sąkoncesje udzielane przez rządy prowincji Kanady. Koncesje mają na celu nietylko użytkowanie zasobów drzewnych, lecz również zapewnienie zrównoważonegorozwoju lasów. Zasadniczo stosowane są dwa rodzaje koncesji: powierzchniowe imiąższościowe. Koncesje długoterminowe obejmują okres 20–25 lat,krótkoterminowe – okres od roku do pięciu lat.

Źródło: www.woodbusiness.ca

Szwecja
Pozyskanie drewna w 2014 roku

Jak wynika z informacjiszwedzkiej Agencji Leśnej (organ nadzorujący wykonywanie szwedzkiej ustawy olasach), w 2014 r. pozyskanie drewna w Szwecji osiągnęło poziom91,5mlnm³ brutto (miąższość w korze strzał drzewstojących). To oznacza 7% wzrost rozmiaru użytkowania szwedzkich lasów wstosunku do 2013 r. i zarazem najwyższy jego poziom od 2007 roku. Przyrostroczny szwedzkich zasobów drzewnych przekracza 120 mln m³.

W wymiarze netto(miąższość drewna okrągłego bez kory) pozyskanie drewna sięgnęło73,3mlnm³, z czego 36,3 mln m³ stanowiłotartaczne drewno iglaste. Struktura pozyskania według własności leśnejkształtowała się następująco: lasy prywatne – 60%, lasy niepaństwowych osóbprawnych – 29% i lasy państwowe – 11%.

Źródło: www.skogsstyrelsen.se

Brandenburgia, Niemcy
Kształcenie robotników wykwalifikowanych

31 sierpnia 2015 r. wSzkole Prac Leśnych w Kunsterspring w niemieckim kraju związkowym Brandenburgia42 młodych ludzi, w tym pięć reprezentantek płci pięknej, rozpoczęłokształcenie na robotnika wykwalifikowanego w zawodzie leśnika. Ten niemieckiprofil zawodowy łączy w sobie funkcje, które u nas są przypisywane do robotnikaleśnego i do podleśniczego.

W nowoczesnej szkole w niemieckim Kunsterspring kształci się 42 robotników leśnych

Potencjał brandenburskiej Szkoły Prac Leśnych jestwykorzystany w 100%. Przyczynia się do tego jej kompleksowa ofertakształceniowa, bazująca na nowoczesnym wyposażeniu technicznym. Opróczrobotników wykwalifikowanych szkoła kształci również operatorów maszyn leśnychi mistrzów w zawodzie leśnika. Współpracuje z ośrodkami szkoleniowymi w innychniemieckich landach, Austrii, Francji i we Włoszech. Bezpłatnie udostępniauczniom wydajną sieć WLAN również na potrzeby pozalekcyjne.

Robotnik wykwalifikowany w zawodzie leśnika jest w Niemczechoficjalnie uznanym profilem zawodowym od 1974 roku. Kształcenie w tym profiluodbywa się w systemie dualnym (nauka plus praca) i trwa z reguły trzy lata.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.

Uppsala, Szwecja
O analizach systemowych zasobów leśnych

Między 19 a 21 sierpnia wszwedzkiej Uppsali odbyło się 16 sympozjum poświęcone analizom systemowymzasobów leśnych. Gospodarzami przedsięwzięcia były Szwedzki Uniwersytet NaukPrzyrodniczych (SLU) oraz Skogforsk (Instytut Badawczy Leśnictwa w Szwecji). Wsympozjum wzięło udział ponad 100 uczestników z przeszło 22 krajów. 

Uczestnicy konferencji w komplecie   Fot. Arch. autora

Czterech głównych mówców dokonało przeglądu wyzwań, przedjakimi stoi sektor leśny w nadchodzących latach. Poświęcili również uwagę trafnemumodelowaniu w badaniach operacyjnych, wykorzystywanych w zarządzaniu zasobamileśnymi. Na sympozjum można było zobaczyć ponad 65 prezentacji podzielonych na12 obszarów tematycznych, takich jak: badania operacyjne, sektor leśno-drzewnyczy systemy wspomagania decyzji.

Przed konferencjąuczestnicy mieli możliwość wzięcia udziału w wycieczce terenowej, na którejprzedstawiany był łańcuch logistyczny surowca drzewnego w Szwecji, wraz z jegoaspektami technologicznymi, społecznymi i ekonomicznymi.

Tegoroczne spotkanie byłowyjątkowe – po raz pierwszy odbyło się w Europie. Wcześniejsze edycje miałymiejsce w obu Amerykach, głównie w Stanach Zjednoczonych. Sympozjumorganizowane jest w cyklu dwuletnim i następna 17. edycja odbędzie się znów nazachodnim wybrzeżu Ameryki Północnej (w stanie Waszyngton w USA) w 2017 roku.

Rafał Chudy

Joensuu, Finlandia
Globalne trendy w leśnictwie

W Joensuu odbyło się(7–10 października) seminarium dotyczące globalnych trendów w leśnictwie.Adresaci to głównie studenci studiów doktoranckich, niemniej jednak wszystkieosoby zainteresowane zmianami strukturalnymi oraz nowymi trendami w leśnictwiebyły mile widziane.

Seminarium zostało zorganizowane przez UniwersytetWschodniej Finlandii (UEF). Do „leśnej stolicy Europy”, jak nazywana bywafińska miejscowość Joensuu, przybyło wielu uczestników z całego świata.Przeważali doktoranci z krajów skandynawskich – zeSzwedzkiegoUniwersytetu Nauk Przyrodniczych (SLU), Norweskiego Uniwersytetu NaukPrzyrodniczych (NMBU) oraz z miejscowego Uniwersytetu Wschodniej Finlandii.

O globalnych trendach w leśnictwie w ostatnich latach mówił, piastujący od niedawna funkcję „głównego leśnika świata”, prof. Hosny El-Lakany Fot. Arch. autora

W ciągu dwóch pierwszychdni doktoranci prezentowali swoje badania naukowe w kontekście następującychgrup tematycznych: lasy i społeczeństwo, polityka leśna i zarządzanie,użytkowanie drewna, lasy i ochrona przyrody oraz techniki pozyskiwania danych zlasów. Głównym mówcą na seminarium był prof. Hosny El-Lakany z Uniwersytetu wKolumbii Brytyjskiej (UBC), który wcześniej zajmował stanowisko dyrektoradepartamentu leśnictwa w ONZ ds. Wyżywienia i Rolnictwa (FAO). Osoba piastującato stanowisko jest często nazywana „głównym leśnikiem świata”. Prof. El-Lakanywygłosił prezentację na temat postępujących zmian w sektorze leśnym.

Kolejne trzy dnikonferencji przeznaczone były na ćwiczenia terenowe, gdzie uczetnicy moglipodziwiać fińskie lasy sosnowo-świerkowe oraz tysiące jezior. Szczęśliwcomudało się też zobaczyć zorze na północnym niebie oraz podglądać żerowanie stadarosomaków.

Rafał Chudy