Polskie Stowarzyszenie Ochrony Roślin (PSOR) prezentuje najnowszy raport poświęcony działaniom branży na rzecz zrównoważonego rozwoju „Klimat, środowisko, biznes. Działania producentów środków ochrony roślin na rzecz zrównoważonego rozwoju”.
Leśniczowie i szkółkarze powoli przymierzają się do wiosennej akcji odnowieniowej, jednak aura nie nastraja ich pozytywnie. Jeszcze jesienią z nadzieją wyglądano zimowej aury, dziś nikt już jednak nie ma wątpliwości, że brak śniegu i liche opady deszczu pogłębiły problem ubiegłorocznej suszy. Chociaż suma opadów w 2019 r. nie odbiegała wiele od średniej wieloletniej, wynoszącej 650 mm, to drastycznie zmienił się ich charakter i w Polsce częściej niż kiedyś występują nawalne, krótkie opady, z których woda szybko spływa do rzek, nie zasilając gleby.
Zagospodarowanie powierzchni po drzewostanach zniszczonych przez nawałnicę z 2017 r. pochłonie w ciągu pięciu lat nawet 180 mln sadzonek, z czego 130 mln sadzonek sosny. To wyzwanie dla produkcji szkółkarskiej. By mu sprostać, w Nadleśnictwie Dobrzejewice (RDLP w Toruniu) poczyniono w ostatnich latach inwestycje, dzięki którym kompleks szkółkarski Bielawy zyskał dwa namioty przeznaczone do produkcji kontenerowej oraz pola zraszania.
Tematem przewodnim szkolenia szkółkarskiego zorganizowanego przez RDLP w Białymstoku i firmę Pronar Sp. z o.o. było nawożenie szkółek leśnych, a w szczególności nawożenie organiczne. 27 czerwca słowa: „kompost”, „kompostownia”, „kompostowanie” były używane i odmieniane na wszystkie możliwe sposoby.
Szkółkarstwo kontenerowe nadal budzi kontrowersje, ale zdobywa też coraz więcej zwolenników. Jednolite obliczanie kosztów produkcji pokazuje, że ten sposób hodowli sadzonek i u nas może przekładać się na korzyści ekonomiczne.
Prowadzenie własnej szkółki, produkującej LMR, to nie lada wyzwanie. O tym jak przetrwać na rynku i dalej się rozwijać, rozmawialiśmy z Dariuszem Łęgowskim, właścicielem szkółki i prezesem Stowarzyszenia Leśnych Szkółkarzy Polskich.
Miniona zima zapisze się w historii jako jedna z dłuższych i bardziej uciążliwych w okresie dwóch ostatnich dekad. Opóźniona wegetacja zakłóciła tradycyjny scenariusz prac szkółkarskich i odnowieniowych. Dlatego wszystko trzeba było wykonać w dwa razy większym tempie.
Dobrowolny certyfikat gospodarki leśnej nie ogranicza się wyłącznie do respektowania odnośnego prawa. Wartość certyfikatu wyraża się między innymi w tym, że jego posiadacze mogą poszczycić się spełnieniem wymogów dodatkowych, ustalanych na poziomie światowym – dla dobra lasów w Polsce i na całym świecie. Takimi słowy można w skrócie opisać ideę, jaka przyświeca certyfikowaniu naszych lasów w systemie FSC. Jednak czy ta dobrowolność zawsze musi oznaczać bezkrytyczną zgodę na zapisy ograniczające listę preparatów stosowanych na szkółkach leśnych?
Pracownicy trzech wydziałów leśnych, zajmujący się zagadnieniami selekcji, nasiennictwa i szkółkarstwa leśnego, od 2000 r. spotykają się na corocznych seminariach. W tym roku odbyło się ono w dniach 15–16 maja, a organizował je ośrodek poznański.
