Leśne 2025 piwem symbolizującym przyszłość

Austriackie Lasy Związkowe (ÖBf), zarządzające lasami państwowymi Republiki Austrii, od 15 lat warzą we współpracy z mistrzem piwowarskim Axelem Kiesbye koneserskie piwo Leśne (Waldbier). Zasadniczo każdy rocznik trunku bywa wzbogacany o inny dodatek pochodzący z lasów ÖBf.

Aby uczcić jubileusz 100-lecia swojego istnienia, w 2025 r. ÖBf przygotowywały wyjątkową odmianę smakową piwa Leśnego, której nazwa brzmi „Las Przyszłości”. Jubileuszowy rocznik łączy w sobie aromaty gatunków drzew, które reprezentują stabilne klimatycznie mieszane lasy przyszłości i będą w coraz większym stopniu promowane w odnowieniach przez ÖBf. Pędy jodeł, kwiatostany modrzewia, liście buka, żołędzie, żywica daglezji i inne dodatki smakowe pochodzące z gatunków przyszłościowych zostały zebrane ręcznie w kilku leśnictwach ÖBf w różnych zakątkach Austrii. Każdy z leśnych dodatków wnosi znaczący wkład do bogatego doznania smakowego. Pędy jodły, kwiatostany modrzewia i kora daglezji zaskakują zapachem pomarańczy i marcepana, młode liście buka – lekko cytrynową nutą, a żołędzie – aromatami orzechowymi. Oficjalna prezentacja piwa „Las Przyszłości” została zaplanowana na jesień 2025 roku.

ÖBf zaczęły oferować limitowane partie piwa Leśnego w 2011 r. – Międzynarodowym Roku Lasów. Podstawowym dodatkiem do warzenia pierwszych roczników piwa Leśnego były młode pędy, szyszki, nasiona lub żywica iglastych drzew leśnych:  jodły (2011), limby (2012), modrzewia (2013), sosny czarnej (2014) i świerka (2015). W 2016 r. dodatkiem były gałązki, igły i szyszkojagody alpejskiej odmiany jałowca, w 2017 r. – kwiaty czeremchy zwyczajnej, w 2018 r. – kwiaty, liście i pędy dzikiej gruszy, a w 2019 r. – owoce jarzębu brekinii. Z kolei w 2020 r. Leśne było piwem barrigue, czyli takim, które dojrzewało w dębowej beczce. W 2021 r. zapoczątkowany został nowy cykl roczników piwa Leśnego, który skupia się nie tyle na samych dodatkach, ile na zbiorowiskach leśnych ich dostarczających. Rocznikowi 2021 r. aromat nadały szyszki sosny limby i jagody borówki czarnej, rocznikowi 2022 – kwiaty wiązówki błotnej i młode pędy wierzby białej, rocznikowi 2023 – młode pędy jodły i owoce jarzębiny, a rocznikowi 2024 – kwiatostany lipy i owoce porzeczki alpejskiej.

Źródło: www.bundesforste.at

Lasy państwowe inwestują  w park energetyczny

Szwedzkie państwowe gospodarstwo leśne Sveaskog, któremu podlega 14% powierzchni leśnej Szwecji, oraz nordycka firma energetyczna Cloudberry Clean Energy uzgodniły na przełomie czerwca i lipca 2025 r. warunki wspólnej inwestycji w projekt energetyczny obejmujący energetykę wiatrową i słoneczną oraz magazynowanie energii. Dla Sveaskogu oznacza to nowy sposób podejścia do energetyki odnawialnej jako źródła przychodów, zakładający odgrywanie aktywniejszej roli w realizacji projektów energetycznych i zarazem wzięcie większej odpowiedzialności za nie.

Projekt zakłada wzniesienie nawet jedenastu turbin wiatrowych w wyżynnym kompleksie leśnym Älgfallet, położonym w centralnej Szwecji. Przewidziane są również rozwiązania w zakresie energetyki słonecznej i magazynowania energii, mające na celu zoptymalizowanie efektywności ekonomicznej całej sieci energetycznej.

– Cieszymy się, że możemy uczynić ten krok wspólnie z firmą Cloudberry, która ma ugruntowaną pozycję w branży energetycznej i długofalową strategię rozwoju. Decyzja o współpracy jest zgodna z naszymi głównymi ambicjami, do których należy zwiększenie zrównoważonego zysku czerpanego z użytkowania gruntów. Jednocześnie oznacza ona poszerzenie naszego spojrzenia na rozwój energetyki wiatrowej na naszych terenach. Aktywnie uczestnicząc w rozwoju niektórych projektów, mamy możliwość stawiania wyższych wymagań odnoszących się np. do sposobu uwzględniania walorów społecznych lub przyrodniczych w pracach projektowych. Równolegle będziemy dalej wykonywać tradycyjne umowy dzierżawy gruntów, w przypadku których mamy dobre wieloletnie doświadczenia – informuje Erik Brandsma, dyrektor generalny Sveaskogu.

Partnerstwo z tak dużym zarządcą gruntów jak Sveaskog to wyjątkowa okazja do tego, abyśmy mogli, łącząc siły, w pełni wykorzystać nasze mocne strony. Zadbamy o to, aby inwestycja była nie tylko zrównoważona i odpowiedzialna, ale także kreowała realną wartość dla lokalnej społeczności. Taki rodzaj współpracy ma kluczowe znaczenie dla przyspieszenia transformacji energetycznej – podkreśla Charlotte Bergqvist, szefowa projektu w firmie Cloudberry.

Obecnie na gruntach Sveaskogu znajduje się przeszło 800 turbin wiatrowych, których łączna moc stanowi 18% całkowitej mocy zainstalowanej w energetyce wiatrowej w Szwecji. Rocznie dostarczają one ponad 8 TWh energii elektrycznej. Wykorzystywanie energii wiatrowej jest ważną przesłanką osiągnięcia celu polityki energetycznej Szwecji, którym jest 100-procentowe oparcie systemu elektroenergetycznego na odnawialnych źródłach energii do 2040 roku. Współpraca z firmą Cloudberry przy realizacji projektu w kompleksie leśnym Älgfallet jest pierwszą tego typu inicjatywą ze strony Sveaskogu w obszarze energetyki wiatrowej.

Cloudberry posiada trzy farmy wiatrowe działające w Szwecji i produkuje łącznie ok. 1 TWh energii odnawialnej rocznie w krajach nordyckich. Firma ma ambitne długofalowe plany stymulowania transformacji energetycznej poprzez opracowywanie i realizowanie zrównoważonych projektów wykorzystywania odnawialnych źródeł energii.

Sveaskog działa w formie niegiełdowej spółki akcyjnej. Ma w swojej pieczy przeszło 3 mln ha lasów. Zatrudnia przeciętnie 850 pracowników, w tym ok. 610 osób na stanowiskach nierobotniczych. Rocznie pozyskuje we własnych lasach blisko 5 mln m3 drewna przy przyroście przeszło 12 mln m3.

Źródło: www.sveaskog.se

Mniejszy rozmiar cięć w lasach państwowych

Minister środowiska Litwy, Povilas Poderskis, zatwierdził w lipcu 2025 r. maksymalny rozmiar regularnych cięć użytkowania głównego litewskich lasów państwowych w 2026 r. na poziomie o 5,7% niższym niż w 2025 roku. Jest to największy w ostatnim dziesięcioleciu spadek górnego pułapu cięć w lasach państwowych na Litwie.

Ministerialna decyzja została podjęta na podstawie złożonego przez litewską Państwową Służbę Leśną (VMT) wniosku ws. rocznej normy podstawowego rozmiaru cięć w lasach państwowych w latach 2024–2028. – Chcę podkreślić, że roczny pułap cięć jest górną granicą, a nie instrukcją czy planem zakładającym dokładnie taki rozmiar cięć. (…). W zależności od warunków i podejmowanych decyzji rzeczywisty rozmiar cięć może być mniejszy. Wycięcie każdego hektara lasu lub każdego drzewa powyżej tego limitu byłoby już naruszeniem przepisów. Przy podejmowaniu decyzji o progu cięć wzięliśmy pod uwagę oczekiwania wielu interesariuszy lasów państwowych, w tym zarówno dążenie społeczeństwa do ochrony lasów w jak największym stopniu, jak i potrzeby przemysłu drzewnego w zakresie planowania procesów produkcyjnych i łańcuchów dostaw. Naszym celem jest zrównoważone użytkowanie lasów, tak aby Litwa miała zarówno silny przemysł, jak i żywotne lasy o wysokich walorach – podkreśliła wiceminister środowiska Aira Paliukėnaitė.

Na zmniejszenie rozmiaru cięć miały również wpływ prawne ograniczenia w użytkowaniu lasów, wynikające z nowelizacji ustawy o szczególnych warunkach użytkowania gruntów. 1 stycznia 2026 r. wejdą w życie przepisy ograniczające cięcia głównego użytkowania lasu na przestrzeni 20 km w głąb terytorium Litwy od granicy państwowej z Federacją Rosyjską i z Białorusią oraz w promieniu 100 m wokół obszarów miejskich. Redukcja rozmiaru cięć związana jest również z zatwierdzeniem przez ministerstwo nowych siedlisk leśnych mających znaczenie dla Wspólnoty, na których obowiązuje całkowity zakaz cięć użytkowania głównego lasu lub dopuszczalne są jedynie cięcia selekcyjne.

Na Liwie rząd ustala roczny rozmiar cięć użytkowania głównego w lasach państwowych na okres pięciu lat. Rozmiar ten obejmuje pewną rezerwę na użytki przygodne.

Litewskie Państwowe Gospodarstwo Leśne (VMU) zarządza lasami państwowymi o powierzchni ok. 1 mln ha (blisko połowa wszystkich lasów Litwy). Zatrudnia blisko 2,5 tys. pracowników, w tym ok. 1,1 tys. osób na stanowiskach robotniczych. Pozyskuje rocznie 3,6–4,0 mln m3 drewna przy przyroście rocznym 9,3 mln m3. Wszystkie lasy VMU są certyfikowane wg litewskiego krajowego standardu gospodarki leśnej FSC.

Źródło: www.vmu.lt

Lasy państwowe odnawiają tabor samochodowy

W wyniku wojny tabor samochodowy Państwowego Przedsiębiorstwa Wyspecjalizowanego Lasy Ukrainy, które ma w swojej pieczy ukraińskie lasy państwowe, znacznie się uszczuplił. Od początku działań wojennych leśnicy przekazali na potrzeby frontu ponad tysiąc sztuk sprzętu, w tym setki samochodów. W rezultacie niedobór środków transportu w przedsiębiorstwie stał się bardzo dotkliwy. W niektórych podstawowych jednostkach organizacyjnych Lasów Ukrainy nie było już ani jednego sprawnego pojazdu. Na dodatek przeszło połowa taboru przedsiębiorstwa była przestarzała.

W 2024 r. Lasy Ukrainy uruchomiły zakrojony na szeroką skalę program odbudowy taboru. W ciągu roku zakupiły już 250 jednostek transportowych, dzięki czemu liczba podstawowych jednostek organizacyjnych bez samochodów zmniejszyła się o połowę. Obecnie jeden pojazd przypada na 2,5 tys. ha lasu. Zapotrzebowanie na sprzęt pozostaje duże zwłaszcza w regionach przyfrontowych, w tym w jednostkach organizacyjnych położonych w obwodzie charkowskim, które niedawno stały się częścią Lasów Ukrainy. Zostało tam przemieszczonych sześć samochodów terenowych ze sprzętem gaśniczym z jednostek organizacyjnych Lasów Ukrainy w innych regionach.

W planie inwestycyjnym na 2025 r. przedsiębiorstwo planuje jeszcze zakup 179 samochodów, w tym: 49 pick-upów z napędem na cztery koła (połowa tych pojazdów ma być wyposażona w moduły przeciwpożarowe o pojemności 0,5 m3) i 130 samochodów terenowych przeznaczonych do patrolowania. Zakupy realizowane są za pośrednictwem platformy elektronicznej Prozorro.

Lasy Ukrainy mają w swojej pieczy 6,6 mln ha ukraińskich gruntów państwowych, w tym 5,9 mln ha lasów. Od 2022 r. działają w formie jednego ogólnokrajowego przedsiębiorstwa państwowego. Początkowo składały się z 9 dyrekcji regionalnych i 148 gospodarstw filialnych, w których zgrupowanych było łącznie 1451 nadleśnictw.

Od jesieni 2024 r. przechodzą restrukturalizację. Gospodarstwa filialne przekształcane są w nowe, duże nadleśnictwa (wiosną 2025 r. było 97 takich jednostek), które podlegają bezpośrednio dziewięciu dyrekcjom regionalnym. Stare, małe nadleśnictwa stają się leśnictwami (1343 jednostki). Lasy Ukrainy sprzedają ok. 12 mln m3 drewna rocznie.

Źródło: www.e-forest.gov.ua

Nowa inicjatywa zalesieniowa

Brytyjski rząd, który pełni też funkcję rządu angielskiego, ogłosił 21 marca 2025 r. rozpoczęcie sadzenia nowych połaci tzw. lasów narodowych (rozległe obszary leśne tworzone w ramach programu zalesieniowego wspieranego przez państwo) w zachodniej części Anglii. Do 2030 r. ma tam zostać zalesiony obszar o powierzchni co najmniej 2,5 tys. ha, wchodzący w skład projektowanego kompleksu leśnego Las Zachodni. Rząd brytyjski zobowiązał się w swojej deklaracji programowej do utworzenia trzech nowych kompleksów lasów narodowych. Mają one pełnić przede wszystkim funkcje służące mieszkańcom okolicznych terenów zurbanizowanych.

Kierowanie realizacją projektu utworzenia kompleksu leśnego Las Zachodni zostało powierzone regionalnej niezarobkowej organizacji powierniczej, która zarządza Lasem Avonu – jednym z dziesięciu angielskich lasów społecznych (ogólnodostępne lasy będące owocem realizacji specjalnego rządowo-samorządowego programu zalesieniowego). W ramach projektu utworzenia kompleksu leśnego Las Zachodni prowadzone będą też działania na rzecz regeneracji istniejących lasów i restytucji innych ważnych siedlisk. Fundusz projektu ma zostać w ciągu najbliższych pięciu lat zasilony przez rząd subwencjami w wysokości
7,5 mln funtów szterlingów.

Realizacja projektu ma sprzyjać osiągnięciu zerowej emisji CO2 netto, promować wzrost gospodarczy i stymulować tworzenie miejsc pracy w całej zachodniej Anglii. Swoje znaczenie ma również osiąganie celów wyznaczonych w zakresie ochrony przyrody i środowiska, takich jak powstrzymanie zmniejszania się różnorodności gatunkowej i objęcie ochroną przyrodniczą 30% terytorium kraju do 2030 roku. Obecnie przeszło 73% gruntów położonych w granicach terytorialnego zasięgu projektowanego kompleksu leśnego Las Zachodni stanowią użytki rolne. Rządowa inicjatywa zalesieniowa daje również możliwość wsparcia rolników w rozwoju agroleśnictwa.

Generalnym zarządcą programu rozwoju angielskich lasów narodowych jest Towarzystwo Lasów Narodowych. Jest to organizacja niezarobkowa działająca pod auspicjami resortu, który w rządzie brytyjskim odpowiada za środowisko, sprawy wiejskie i wyżywienie. Towarzystwo współpracuje z partnerami z sektorów publicznego, prywatnego, samorządowego i wolontaryjnego.

Źródło: www.gov.uk

Luka płacowa w państwowym leśnictwie

W Anglii wszystkie podmioty, które zatrudniają większą liczbę pracowników, są zobowiązane do sporządzania i publikowania raportów rocznych o tzw. luce płacowej (ang. gender pay gap) – zróżnicowaniu wynagrodzenia ze względu na płeć. Wskaźnik ten określa różnicę między
średnim/środkowym wynagrodzeniem brutto na godzinę mężczyzn i kobiet.

Zgodnie z najnowszym raportem Komisji Leśnej Anglii, odpowiedzialnej za angielskie leśnictwo, w organizacji tej luka w płacy średniej wynosi 2,96%: o tyle średnie wynagrodzenie mężczyzn jest większe od takiegoż wynagrodzenia kobiet. Z kolei luka w medianie wynagrodzeń jest równa 0%. Mediana to środkowa wartość wynagrodzeń, co oznacza, że połowa zatrudnionych zarabia mniej od tej wartości, a połowa więcej. Jeszcze w 2005 r. różnica w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn w Komisji Leśnej sięgała 21%. W ostatnich latach podjęto intensywne działania w celu zmniejszenia tej różnicy do obecnego poziomu. W całym personelu Komisji Leśnej udział kobiet wynosi 47%.

Komisja Leśna Anglii pełni funkcję resortu leśnictwa w angielskiej administracji rządowej i zarazem zarządza – za pośrednictwem agencji wykonawczej Gospodarka Leśna Anglii – angielską państwową własnością leśną (214 tys. ha lasów). Finanse Komisji Leśnej Anglii są preliminowane w budżecie centralnego rządu brytyjskiego, będącego zarazem rządem Anglii.

Źródło: www.gov.uk

Nowelizacja ustawy o lasach

Izba poselska czeskiego parlamentu przyjęła 23 kwietnia 2025 r. nowelizację ustawy o lasach i nowelizację ustawy o obrocie drewnem i produktami drzewnymi. Obydwie nowele zostały przygotowane przez Ministerstwo Rolnictwa, któremu w Czechach podlega gospodarka leśna.

Nowelizacja ustawy o lasach ma na celu intensyfikację motywowania właścicieli lasów do doskonalenia zrównoważonego gospodarowania nimi oraz do zwiększania ich różnorodności gatunkowej i stopnia adaptacji do zmiany klimatu. – Chcemy dostosować zapisy ustawy o lasach do obecnej rzeczywistości: reagujemy na zmianę klimatu oraz bierzemy pod uwagę doświadczenia wyniesione z walki z kornikiem drukarzem i potrzebę promowania bardziej zróżnicowanych i odpornych lasów. Jednocześnie znacznie upraszczamy przepisy, zwłaszcza w przypadku drobnych właścicieli. Reforma jest wynikiem szerokiej dyskusji fachowej w całym sektorze leśnym – zaznacza Marek Výborný, minister rolnictwa.

Jedną z kluczowych zmian jest wydłużenie terminów odnowienia lasu i stabilizacji uzyskanego odnowienia odpowiednio z dwóch do pięciu lat i z siedmiu do dziesięciu lat. Ma to służyć podniesieniu stopnia wykorzystania odnowienia naturalnego i zwiększeniu różnorodności gatunkowej lasów. Inna zmiana to obniżenie minimalnego wieku rębności z 80 do 60 lat w celu umożliwienia szybszej przebudowy drzewostanów gatunkowo niedostosowanych do siedliska i słabo odpornych, które zostały założone w przeszłości.

Istotną nowością jest zmiana w procedurach zlecania sporządzania planów urządzenia lasu. Zlecenia będą udzielane nie osobno przez poszczególne gminy, lecz centralnie przez Narodowy Instytut Leśnictwa (NLI). Pozwoli to na znaczne ograniczenie obciążeń administracyjnych i ujednolicenie kontroli jakości planów urządzenia lasu.

W ramach stymulowania zwiększania bioróżnorodności i podnoszenia poziomu retencjonowania wody w krajobrazie dopuszczona została budowa niewielkich obiektów wodnych na gruntach leśnych bez konieczności uzyskania pozwolenia na nią, gdy łączna powierzchnia tych obiektów nie przekracza 1 tys. m2. Nowelizacja uchyla zakaz wypasu zwierząt gospodarskich w lesie. Wypas, prowadzony wyłącznie za zgodą właściciela lasu, nie będzie jednak mógł powodować niszczenia lasu i ograniczać swobody dostępu ludności do niego. Nowe przepisy mają też służyć podniesieniu kompetencji zarządców lasów poprzez zobowiązanie ich do systematycznego dokształcania się. Grupa parlamentarzystów skupiona wokół ministra rolnictwa przeforsowała w noweli również zapis, zgodnie z którym Lasy Republiki Czeskiej (LČR), zarządzające czeskimi lasami państwowym, będą musiały wykorzystywać swoje zyski przede wszystkim do zabezpieczania pełnienia przez lasy ich funkcji.

Nowelizacja wprowadza nowe instrumenty wsparcia finansowego promującego wypełnianie świadczeń ekosystemowych przez las. Właściciele lasów będą mogli np. otrzymywać subsydia na hodowlę lasu w sposób zwiększający pochłanianie CO2 przez lasy i wzmagający ich różnorodność biologiczną. Jak podaje Czeska Agencja Prasowa (ČTK), na podstawie ustawy Ministerstwo Rolnictwa ma wydać rozporządzenie w sprawie minimalnej ilości pozostałości pozrębowych, które właściciele lasów będą obowiązani pozostawiać do naturalnego rozkładu w ramach subwencjonowanych działań.

Nowelizacja ustawy o lasach ma wejść w życie 1 stycznia 2026 roku. Będzie miała jedynie nieznaczny wpływ na budżet państwa. Wszystkie przewidywane koszty mają zostać pokryte ze środków dostępnych w ramach już zatwierdzonych wydatków Ministerstwa Rolnictwa.

Organizacje i instytucje leśne zasadniczo uznały nowelizację ustawy o lasach za akceptowalne rozwiązanie kompromisowe i krok we właściwym kierunku. Czeski Instytut Badawczy Leśnictwa i Łowiectwa (VÚLHM) i Izba Leśno-Drzewna Republiki Czeskiej (LDK) szczególnie doceniły fakt, że nowela przyznaje większe uprawnienia właścicielom lasów. Efekty nowelizacji będą jednak widoczne dopiero po wielu latach i będą zależały od tego, w jaki sposób jej przepisy zostaną przełożone na akty wykonawcze. – W nadchodzących latach zobaczymy, czy jest to właściwy impuls do przygotowania naszego leśnictwa na problemy, które niewątpliwie będą się pojawiały wraz z postępującą zmianą klimatu – twierdzi Vít Šrámek, dyrektor VÚLHM. – W przeszłości lasy były wykorzystywane głównie do produkcji drewna. To, co państwo chciałoby gwarantować współcześnie, to trwałość lasów. I w zasadzie pozostawia ono właścicielowi decyzję, czy chce on mieć las, który będzie produkował drewno, czy też las będący stabilnym ekosystem, od którego będzie oczekiwał nie zysków, lecz różnorodności – dopowiada.

Według organizacji ekologicznej Ruch Tęczy (Hnutí DUHA) nowelizacja nie doprowadzi do prawdziwej regeneracji lasów. Umożliwia zakładanie monokultur w lasach niepaństwowych, ponieważ znosi obowiązek zapewnienia minimalnego udziału drzew liściastych i jodły w składzie gatunkowym odnowień. Zdaniem ekologów wprowadzone formy subsydiów dla właścicieli lasów nie dają gwarancji, że wsparcie finansowe znacząco poprawi stan zdrowotny lasów. Ponadto nowela nie zmniejsza maksymalnej dozwolonej powierzchni zrębu zupełnego i nie zwiększa stopnia ochrony gleby leśnej przed szkodami powodowanymi przez maszyny leśne.

Nowelizacja ustawy o obrocie drewnem i produktami drzewnymi implementuje do czeskiego prawa unijne rozporządzenie w sprawie przeciwdziałania wylesianiu. Nowela ta ma wejść w życie również 1 stycznia 2026 roku.

Źródło: www.silvarium.cz

Zakaz zakładania zrębów zupełnych w mocy

Stowarzyszenie Właścicieli Lasów i Rezerwatów Przyrody w Holandii (VBNE) wycofało 19 marca 2025 r. apelację od orzeczenia sądu pierwszej instancji, które usankcjonowało niedopuszczalność zakładania zrębów zupełnych w holenderskich lasach z uwagi na ochronę ich bioróżnorodności. Przełomowa decyzja holenderskiego sądu pozostaje więc w mocy.

Holenderskie Ministerstwo Rolnictwa, Rybołówstwa i Rybactwa, Bezpieczeństwa Żywnościowego i Ochrony Przyrody (LVVN) forsowało budzący wśród Holendrów kontrowersje krajowy kodeks praktyk leśnych, który generalnie zezwalał na zakładanie zrębów zupełnych o powierzchni nieprzekraczającej 2 ha. Zgodnie z argumentacją LVVN zręby takie miały służyć ochronie lasów poprzez stymulowanie ich odmładzania.

Holenderska koalicja na rzecz ochrony przyrody, składająca się z siedmiu fundacji, zaskarżyła przepisy kodeksu praktyk leśnych do sądu. Zdaniem koalicji zezwolenie na zakładanie zrębów zupełnych zostało podyktowane względami ekonomicznymi. Strona ministerialna i VBNE zaprzeczyły temu zarzutowi. Utrzymywały, że kodeksowe zręby zupełne są środkiem ochrony flory i fauny. Sąd rejonu Gelderland podzielił jednak argumentację przyrodników, że zręby zupełne wyrządzają znaczne szkody w bioróżnorodności lasów. Orzeczenie sądu, wydane 19 grudnia 2024 r., skutkowało unieważnieniem kodeksu praktyk leśnych. VBNE złożyło apelację od tego orzeczenia, ale postanowiło ją wycofać z powodu niewystarczającego zakresu porozumienia między właścicielami lasów.

Decyzja sądu stała się nieodwołalna i zręby zupełne w holenderskich lasach zostały definitywnie wykluczone – uważają Frits van Beusekom i Fenna Swart, przedstawiciele koalicji przyrodników. Ekolodzy zapowiadają dokładne monitorowanie
egzekwowania zakazu zakładania zrębów zupełnych: „Drony są w gotowości”.

Źródło: www.fern.org

Kategorie lasów i ich ochrona

Lasy porastają przeszło 13 terytorium Litwy. Ich powierzchnia zwiększa się nieprzerwanie od czasu odzyskania niepodległości przez ten kraj. Obecnie wynosi przeszło 2210 tys. ha. Litewskie lasy podzielone są na cztery podstawowe kategorie w zależności od ich funkcji priorytetowych i celów ochrony.

Grupa I obejmuje lasy najściślej chronione ze względu na ich walory przyrodnicze, kulturowe lub naukowe. W lasach tych obowiązuje generalnie zakaz pozyskiwania drewna i wykonywania wszystkich innych czynności gospodarki leśnej. Lasy grupy I zajmują w sumie powierzchnię 27,6 tys. ha i w większości są położone w granicach obszarów objętych ochroną ścisłą, takich jak rezerwaty przyrody.

Grupa II skupia tzw. lasy specjalnego przeznaczenia, pełniące w głównej mierze funkcję ekologiczną lub rekreacyjną. Zasadniczo obowiązuje w nich zakaz zakładania zrębów zupełnych, ale dozwolone jest wykonywanie w ograniczonym stopniu czynności gospodarki leśnej, np. cięć sanitarnych czy selekcyjnych. Powierzchnia lasów grupy II wynosi 252 tys. ha.

Grupę III tworzą lasy ochronne, a więc pełniące priorytetowo funkcje ochronne (ochrona gleby, regulacja stosunków wodnych, ochrona różnych środowisk itd.). W lasach ochronnych dozwolone jest wykonywanie czynności gospodarki leśnej, o ile podporządkowane są one celowi ochronnemu. Lasy grupy III zajmują powierzchnię 282,8 tys. ha.

Grupa IV obejmuje lasy gospodarcze. Są one obiektem aktywnej gospodarki leśnej. Ich łączna powierzchnia sięga 1647,9 tys. ha.

Państwo litewskie prowadzi politykę skupu lasów cennych przyrodniczo od właścicieli prywatnych. Program skupu realizowany jest przez Litewską Państwową Służbę Obszarów Chronionych (VSTT) we współpracy z litewskim Ministerstwem Środowiska. Wartość działek ustalana jest w drodze niezależnej indywidualnej wyceny nieruchomości, którą zleca i opłaca VSTT. W 2024 r. VSTT nabyła od prywatnych właścicieli lasów 14 działek za łączną kwotę 827,5 tys. euro.

Organem odpowiedzialnym za urzeczywistnianie założeń polityki leśnej państwa litewskiego, której kreowanie leży w gestii Ministerstwa Środowiska, jest Państwowa Służba Leśna (VMT). Instytucja ta monitoruje stan zdrowotny lasów, gromadzi, analizuje i systematyzuje dane o nich oraz opracowuje i publikuje statystyki leśne. VMT przeprowadza inwentaryzację lasów, zatwierdza plany urządzenia lasu i wydaje zezwolenia na wykonywanie cięć. Koordynuje również ochronę leśnych zasobów genowych, kontroluje stosowanie środków ochrony sanitarnej lasów oraz rozlicza emisję i absorpcję gazów cieplarnianych w sektorze użytkowania gruntów, zmiany użytkowania gruntów i leśnictwa.

Nad egzekwowaniem na Litwie przepisów o ochronie przyrody czuwa Departament Ochrony Środowiska (AAD) Ministerstwa Środowiska. W ramach swoich kompetencji AAD monitoruje gospodarowanie w lasach. Reaguje też na zgłoszenia od obywateli i może wystawiać mandaty karne za wykroczenia przeciwko przepisom dotyczącym lasów. Do ochrony litewskich lasów przyczynia się również wiele instytucji naukowych i organizacji pozarządowych, które dbają o dziedzictwo przyrodnicze Litwy.

Źródło: www.am.lrv.lt

Raport o stanie lasów 2025

Stan szwajcarskich lasów jest kompleksowo monitorowany od wielu lat. W marcu 2025 r. dwie szwajcarskie instytucje – Federalny Urząd ds. Środowiska (BAFU) i Federalny Instytut Badań nad Lasem, Śniegiem i Krajobrazem (WSL) – opublikowały raport o stanie lasów zawierający analizę danych z ostatnich dziesięciu lat.
Wzrost częstości występowania ekstremalnych zjawisk pogodowych w ostatnich dziesięciu latach, spowodowany zmianą klimatu, mocno dał się we znaki szwajcarskim lasom. Częstsze susze, burze i pożary, a także liczniejsze występowanie szkodliwych organizmów i zwiększona depozycja azotu skutkowały pogorszeniem się stanu zdrowotnego lasów. W niektórych regionach, np. w Jurze, został on określony jako krytyczny.
Natomiast w przypadku różnorodności biologicznej szwajcarskich lasów nastąpiła pewna poprawa. Wzrosła zwłaszcza liczebność ptaków leśnych i ślimaków oraz częstość występowania mchów. Właściciele lasów pozostawiają w nich więcej drewna martwego. W ciągu ostatnich dziesięciu lat udział obszarów chronionych w powierzchni leśnej wzrósł z 5% do 7%. Mimo to zagrożonych jest wciąż 13% gatunków roślin leśnych i prawie 50% gatunków chrząszczy ksylobiontycznych.
Źródło: www.forstpraxis.de

idź do strony: