11 kwietnia 2008

Czy tur powróci do polskich lasów?

Czy tur powróci do polskich lasów? A. M. Dzieduszycki, R. Słomski, M. Ryba MiPBP w Turku 2008 Prezentowana książka jest najpełniejszym kompendium wiedzy o turze. Choć ma charakter pracy naukowej, czyta się ją z zaciekawieniem, bo nie tylko pokazuje dzisiejszy stan wiedzy o wymarłym przed niemal czterema wiekami gatunku (co już samo w sobie jest interesujące), ale również polemizuje z teoriami i tezami dotyczącymi losów tura, jego udziału w powstawaniu współczesnych ras bydła albo udziału Polaków w zagładzie gatunku. Trzeba przyznać, że materiał zgromadzony na 136 stronach jest imponujący. Większa część książki jest zbiorem wiedzy historycznej na temat turów, ich rozsiedlenia, biologii i roli w kulturze wielu rejonów świata. Ta część zawiera wiele współczesnych i archiwalnych fotografii, rycin i map. Znalazły się w niej również szczególnie ciekawe, acz z pewnością dyskusyjne rozdziały poświęcone korzyściom i zagrożeniom płynącym z projektowanego odtworzenia tura oraz wyjaśniające, dlaczego miałoby to nastąpić w Polsce. Mało tego, autorzy pokusili się nawet o wskazanie potencjalnych miejsc, w których można ich zdaniem prowadzić półdzikie hodowle turów.

19 grudnia 2007

Powrót do Macierzy nie dla wszystkich…

Nowy rok dla 10 szkół leśnych rozpoczął się pod skrzydłami Ministerstwa Środowiska. Spośród niemal 30 istniejących średnich szkół leśnych Ministerstwo Środowiska było zainteresowane przejęciem 13, które funkcjonowały jako resortowe przed reformą w 1999 r. Ostatecznie od 1 stycznia w gestii resortu znalazły się szkoły w: Białowieży, Biłgoraju, Brynku, Goraju, Lesku, Miliczu, Rogozincu, Starościnie, Warcinie i Zagnańsku. Niestety wciąż niejasna pozostaje sytuacja technikum leśnego w Tucholi.

2 maja 2007

Rozliczenie dojazdu

Jestem studentem zaocznym wydziału leśnego. Mam podpisaną umowę na refundację studiów z nadleśnictwem, którego jestem pracownikiem (umowa na stałe). Na wyjazdy dostaję delegację, na której jako środek lokomocji podany jest PKS i PKP. Ostatnim razem żadne połączenie nie pasowało mi i na studia pojechałem wspólnie z kolegą z roku jego samochodem prywatnym. Po powrocie napisałem stosowne oświadczenie i zwróciłem się o zwrot pieniędzy za podróż. Powstał problem, bo na delegacji jest napisane, że powinienem jechać PKS albo PKP i rozliczyć bilety. Napisałem więc ponownie oświadczenie z wyjaśnieniem sprawy i poprosiłem o zwrot kwoty najtańszego biletu PKS. W związku z tym, że biletów nie miałem, zwrotu nie otrzymałem, a dodatkowo zarzucono mi niewypełnianie poleceń służbowych, co grozi ukaraniem.

15 lutego 2007

15 lat ośrodków edukacyjnych w parkach narodowych

15 lat ośrodków edukacyjnych w parkach narodowychGrzegorz Okołów (red.) Kampinoski Park Narodowy 2006Niedługo minie 17 lat od czasu otwarcia w parkach narodowych (Kampinoskim i Ojcowskim) pierwszych ośrodków edukacyjnych. Od tego momentu edukacja przyrodnicza rozwinęła się znacznie, a własnymi ośrodkami dysponują już wszystkie polskie parki. Wszędzie funkcjonują też autorskie programy nauczania, ścieżki dydaktyczne, a ścisła współpraca „parkowców” z lokalnymi szkołami jest codziennością. Sprawa edukacji wyszła też poza parki i stała się sprawą łączącą wiele środowisk (leśników, służby ochrony przyrody, ekologów). Liczba osób zaangażowanych w przekazywanie Polakom wiedzy o przyrodzie idzie już w tysiące. Nic dziwnego, że od kilku lat dużym zainteresowaniem cieszą się różnorodne konferencje, sympozja i szkolenia poświecone tej dziedzinie. Jednym z nich było ubiegłoroczne spotkanie w Centrum Edukacji Kampinoskiego Parku Narodowego. Jego pokłosiem jest prezentowany tom, w którym zebrano treść kilkunastu referatów, zawarto wnioski z konferencji oraz zamieszczono informator teleadresowy wszystkich ośrodków edukacyjnych funkcjonujących w parkach narodowych.

3 lutego 2007

Zielone lekcje

Zielone lekcje Hanna Będkowska Oficyna Wydawnicza Forest, 2006Ponad 20 profesjonalnych ośrodków i niezliczone ścieżki dydaktyczne funkcjonujące w LP to duże zobowiązanie wobec tysięcy grup szkolnych poszukujących wiedzy o przyrodzie. Dlatego leśnicy sami od siebie powinni wymagać coraz wyższego poziomu przygotowania do zajęć z młodzieżą. Z pewnością pomoże im w tym prezentowana publikacja będąca propozycją pięciodniowych zajęć możliwych do przeprowadzenia w trakcie „zielonej szkoły”. Zawarty w niej program jest zgodny z podstawą programową MENiS i może być uzupełnieniem wiedzy zawartej w podręcznikach szkolnych na poziomie ponadgimnazjalnym.

11 stycznia 2007

Młody obserwator

Młody obserwator przyrodyOW Multico2007Ta nowatorska seria książek dla dzieci, składa się z siedmiu zeszytów formatu B4, poświęconych różnym elementom przyrody oraz jej poznawania. „Ptaki wokół nas”, „Ssaki łąk i lasów”, „Owady”, ,Drzewa leśne”, „Las”, „O zachowaniu się w lesie” oraz „Polskie parki narodowe” – oto tytuły poszczególnych tomów. Każdy na 32 stronach z nich zawiera mnóstwo krótkich, ilustrowanych fotografią lub rysunkiem, informacji. Są to przede wszystkim ciekawostki, ułatwiające zainteresowanie dziecka przyrodą, ale również ważne informacje z życia zwierząt, które w wielu przypadkach będą przydatne na lekcjach biologii.

7 stycznia 2007

Lesko wraca!

Jak już informowaliśmy, starostwo w Lesku zdecydowanie odmówiło zgody na przekazanie resortowi środowiska technikum leśnego. Wydało nawet decyzję o wygaszeniu trwałego zarządu LP nad gruntami, na których postawiony jest budynek. Od decyzji odwołało się, reprezentujące Lasy Państwowe Nadleśnictwo Lesko. Po rozpatrzeniu odwołania, Wojewoda Podkarpacki Ewa Draus uchyliła decyzję starosty. 18 czerwca rada powiatu podjęła uchwałę zobowiązującą starostę do przekazania technikum Ministrowi Środowiska!MTR

6 stycznia 2007

Biebrza, sześć pór roku

Biebrza sześć pór roku G. i T. Kłosowscy Oficyna Wydawnicza Multico 2007 Trudno zliczyć, która to już publikacja braci Kłosowskich poświęcona Biebrzy. Zachwyt fotografików doliną najdzikszej polskiej rzeki trwa nieprzerwanie od 30 lat i wciąż przynosi owoce. Tym razem jest nim blisko dwustustronicowy album, będący drugą pozycją w serii „Prawdziwa Polska”. Podobnie jak w opisywanej wcześniej książce Katarzyny Sołtyk (nr 10/2007), dwujęzyczna warstwa tekstowa (polski i angielski) jest tu dość rozbudowana, co jest zdecydowanym atutem. Barwny język i znawstwo z jakim Tomasz Kłosowski opisuje przyrodę i ludzi Biebrzy nie ma sobie równych. Podobnie jak i trudno by znaleźć fotografików, którzy w tak pełnym wymiarze sportretowaliby dolinę rzeki i jej mieszkańców. Kłosowscy systematycznie miesiąc po miesiącu, rok po roku, dziesięciolecie po dziesięcioleciu, wracają nad rzekę, by utrwalać jej piękno i zmiany zachodzące przez lata. Album wiele tych zmian pokazuje. Wysokie wieże widokowe górujące nad rozlewiskami, niespotykane tu do niedawna czaple białe lub będące niegdyś rzadkością, a dziś powszechnie widywane, łabędzie krzykliwe. Ale w książce pokazano też ginące w zatrważającym tempie cietrzewie i dubelty oraz odchodzący krajobraz nadbiebrzańskiej wsi – chaty kryte strzechą, sianokosy, krowy płynące przez rzekę na pastwisko, psy pasterzy na łodziach.

1 stycznia 2007

Umiejętność lasowa tom 2

Umiejętność lasowa tom 2 August von Burgsdorf Ruthenus 2006 Krośnieńskie wydawnictwo oferuje nam reprint drugiej części wydanego w 1810 r. „Rękoksiągu dla właścicieli lasów i ich leśniczych. Powszechna teoretyczno-praktyczna wszystkich lasowych umiejętność nauka”. Współcześnie wydany pierwszy tom tego dzieła prezentowaliśmy na naszych łamach przed rokiem. W oryginale książka napisana została po niemiecku na zlecenie króla Fryderyka Wilhelma II przez „najwyższego w Branderburgii Leśniczego”, a faktycznie generalnego inspektora tamtejszych lasów. Przetłumaczył ją Filip Nałęcz-Kobierzycki, dokonując skrótów i dostosowując niektóre zapisy do polskich, a właściwie galicyjskich realiów XIX wieku.

28 grudnia 2006

Atlas kieszonkowy ptaków

Atlas kieszonkowy ptakówJ. Elphick, J. Woodward Solis 2006Konstrukcja atlasu jest zbliżona do opisanej w prezentowanych obok atlasach drzew oraz skał i minerałów. Każdy gatunek opatrzony jest zwięzłym komentarzem prezentującym jego najważniejsze cechy, biotop oraz szczegóły biologii i ekologii pomagające zidentyfikować dany gatunek. A zaprezentowano ich w książce 320. W oznaczaniu ptaków pomogą nam także liczne rysunki i zdjęcia, które w liczbie 4-5 umieszczono przy każdym opisie. Trzeba pamiętać, że zastosowany w atlasie podział na grupy jest inny niż obowiązujący w systematyce ptaków. Zabieg ten umożliwił autorom umieszczenie obok siebie gatunków zbliżonych wyglądem lub występujących w tym samym środowisku, co w niektórych przypadkach ułatwia szybką identyfikację.