W Parku Narodowym Eifel badacze założyli ponad 60 stacji monitorujących. W każdej stacji zainstalował fotopułapki, a w 30 stacjach – dodatkowo dwa rejestratory dźwięku i jedno urządzenie do pomiaru warunków klimatycznych
Jesienią 2025 r. rozpoczęła się u naszych zachodnich sąsiadów realizacja dwuletniego ogólnoniemieckiego projektu testującego system cyfrowego monitoringu wielkoobszarowej ochrony przyrody z zastosowaniem sztucznej inteligencji. Testy przeprowadzane są w Parku Narodowym „Eifel” i w 14 innych wielkoobszarowych obiektach ochrony przyrody. Testowany system o docelowym zasięgu ogólnokrajowym gromadzi jednocześnie informacje dotyczące bioróżnorodności, warunków klimatycznych i przejawów działalności ludzkiej.
Koordynatorem projektu testowego, którego nazwa brzmi „Park Narodowy i AI”, jest organizacja Narodowe Krajobrazy Naturalne, będąca związkiem niemieckich obiektów wielkoobszarowej ochrony przyrody. Zaplecze naukowe zapewniają Uniwersytet we Fryburgu Bryzgowijskim i spółka biometrio.earth. Celem projektu jest stworzenie zunifikowanego systemu monitoringowego, dostarczającego danych porównywalnych w skali całego kraju, służącego doskonaleniu zarządzania parkami narodowymi i innymi obiektami obszarowej ochrony przyrody.
W Parku Narodowym Eifel zespół badawczy założył ponad 60 stacji monitorujących. W każdej stacji zainstalował fotopułapki, a w 30 stacjach – dodatkowo dwa rejestratory dźwięku i jedno urządzenie do pomiaru warunków klimatycznych. Stacje są rozmieszczone na całym obszarze parku – zarówno w gęstych lasach liściastych, jak na otwartych płaskowyżach. Kamery i rejestratory dostarczają szczegółowych obrazów, dźwięków i danych klimatycznych. Nagrywają między innymi głosy ptaków, nietoperzy i większych ssaków, ale też dźwięki związane z użytkowaniem sprzętu leśnego czy z aktywnością rekreacyjną.
Sednem projektu jest automatyczna analiza danych z wykorzystaniem sztucznej inteligencji, która wykrywa tendencje rozwojowe. Algorytmy analizują nagrania i przypisują je gatunkom zwierząt lub źródłom zakłóceń. Pozwala to np. na ustalenie czasu i miejsca występowania zidentyfikowanych gatunków zwierząt czy też na określenie wpływu rekreacji na procesy naturalne. Informacje tego rodzaju są cenne, ponieważ obiekty takie jak parki narodowe mają służyć nie tylko ochronie przyrody, lecz także uwidacznianiu zachodzących w niej procesów (wpływ zmiany klimatu na siedliska, regres niektórych gatunków i in. zjawiska). Wielkoobszarowe obiekty ochrony przyrody pełnią jednocześnie funkcję pochłaniaczy CO2 i ostoi rzadkich gatunków zwierząt i roślin.
Oprócz kwestii technicznych centralnym przedmiotem projektu testowego jest integracja działań stosownych instytucji specjalistycznych. Odbywają się szkolenia personelu terenowego w zakresie technologicznej obsługi systemu i interpretacji wyników. Ostatecznym celem jest opracowanie konkretnych zaleceń dotyczących zarządzania obszarami chronionymi. Projekt „Park Narodowy i AI” jest subsydiowany przez Federalne Ministerstwo Środowiska, Ochrony Klimatu, Ochrony Przyrody i Bezpieczeństwa Jądrowego (BMUKN).
Źródło: www.forstpraxis.de
