Dzięki staraniom leśników z Nadleśnictwa Jarocin właśnie powołano rezerwat przyrody „Dolina Lutyni”. To blisko 77 hektarów cennej przyrodniczo doliny rzecznej. Pomysł na utworzenie rezerwatu leśnicy z Nadleśnictwa Jarocin zgłosili do RDLP w Poznaniu w ramach jubileuszowej inicjatywy „100 rezerwatów na 100-lecie Lasów Państwowych”.
Regionalny dyrektor ochrony środowiska w Poznaniu podpisał 25 września 2026 r zarządzenie o powołaniu rezerwatu. To obszar o powierzchni 76,93 ha obejmujący środkowy, przełomowy odcinek Lutyni od okolic Słupi w kierunku Wilkowyi. Wyznaczono również otulinę o powierzchni 9,58 ha.
Spośród ponad 20 zgłoszeń z regionu do dalszych prac wytypowano pięć zaproponowanych obszarów, w tym „Dolinę Lutyni”. Trzy udało się powołać już w poprzednim roku. „Dolina Lutyni” łączy w sobie walory krajobrazowe, geologiczne i botaniczne.
Utworzenie rezerwatu przyczyni się do zachowania rzadkich na niżu naturalnych fragmentów przełomów rzecznych rzeki Lutyni z malowniczymi wąwozami, wzdłuż których rosną fragmenty dobrze zachowanych lasów łęgowych. W drzewostanach, zwłaszcza w południowej części rezerwatu, punktowo występują także naturalne źródliska, w tym jedno typu descensyjnego Ponadto na terenie rezerwatu stwierdzono występowanie rzadkiego na niżu, wymienionego w „Czerwonej liście roślin naczyniowych Wielkopolski”, gatunku skrzypu – skrzypu olbrzymiego (Equisetum telmateia) – informuje RDOŚ w Poznaniu.
W dokumentacji walorów przyrodniczych nowego rezerwatu brał udział również jarociński oddział PTTK.
Ochrona nie oznacza braku działań
– Powołanie rezerwatu nie oznacza pozostawienia całego obszaru bez jakiejkolwiek ingerencji. Sposób ochrony zależy od potrzeb przyrodniczych danego miejsca. W rezerwatach mogą być prowadzone zadania z zakresu ochrony czynnej, jeżeli są one niezbędne do zachowania określonych siedlisk, gatunków lub procesów przyrodniczych. Może to być koszenie łąk czy usuwanie gatunków obcych – mówił Jakub Krzynowek z Nadleśnictwa Jarocin
W przypadku „Doliny Lutyni” najważniejsze jest zachowanie naturalnego charakteru przełomowego odcinka rzeki, lasów łęgowych, wąwozów, źródlisk oraz stanowisk cennych roślin. Ochrona rezerwatowa pozwala również skuteczniej ograniczać działania, które mogłyby prowadzić do degradacji tego terenu. Ważny w tym kontekście wydaje się np. niekontrolowany ruch pojazdów terenowych.
„Dolina Lutyni” pokazuje także, że jubileuszowa inicjatywa LP nie jest jedynym motorem obejmowania kolejnych obszarów ochroną przyrodniczą. Rozpoczęte wcześniej procedury nadal są finalizowane.
