W związku z podpisaniem Ministerstwo Rolnictwa i Rozwoju Wsi obwieszczenia o możliwości zgłoszenia uszkodzeń powstałych w wyniku ekstremalnych zjawisk naturalnych w uprawach leśnych założonych w ramach Planu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2004–06 oraz Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2007–13, w dniach 3–14 października 2011 r. Biura Powiatowe ARiMR mogły po raz kolejny przyjmować zgłoszenia ponadnormatywnych uszkodzeń upraw leśnych.
Kiedy mogę się dowiedzieć, czy moją działkę pod zalesienie trzeba będzie ogrodzić, czy też wystarczy zabezpieczanie posztuczne drzewek? Czy to ocenia się od razu przy sporządzaniu planu zalesieniowego, czy dopiero po założeniu uprawy?
Moja gmina posiada ważny miejscowy plan zagospodarowaniaprzestrzennego. Tymczasem grunt, który posiadam i chciałbym zalesić, nie został uwzględniony jako „do zalesienia”, chociaż sąsiaduje z lasem i jest nawet wczęści porośnięty nalotem sosnowo-brzozowym o wysokości od 2–3 m (jakieś 15% powierzchni). Mało tego – te drzewka porastają nawet następną działkę, usytuowana dalej od lasu. Gdy na nią patrzeć, działka nadaje się wyłącznie podzalesienie. Czy mogę liczyć na wsparcie zalesienia z PROW, chociaż jak napisałem na początku – grunt nie jest uwzględniony w MPZP?
Jakie funkcje ma spełniać las? Jak najwięcej! Aby tak się działo, potrzeba kontroli nad pełnią zjawisk, a nie pozorowania, że łowiectwo to sprawa wyłącznie myśliwych.
Czy jedna osoba może zachwiać stawianym przez wielu za wzór leśnictwem Szwecji? Może! Dokonał tego Polak – dziennikarz Maciej Zaremba Bielawski.
Skończył technikum i studia leśne. Kilka lat temu, po lekturze „Lasu Polskiego”, trafił do Szwecji, gdzie pracuje w odpowiedniku polskiego zul. O swoich doświadczeniach mówi Tomasz Pawełek, pracujący w firmie Sundins Skogsplantor.
Lasy Państwowe wydają rocznie miliony złotych na usuwanie śmieci. Te zaś lądują w lasach bez względu na formę własności. Kto je uprząta z lasów prywatnych właścicieli?
W kolejnym projekcie Programu Rozwoju Obszarów Wiejskich na lata 2014––20 przybyło szczegółów, ale nie działań wspierających leśnictwo.
Prowadzenie własnej szkółki, produkującej LMR, to nie lada wyzwanie. O tym jak przetrwać na rynku i dalej się rozwijać, rozmawialiśmy z Dariuszem Łęgowskim, właścicielem szkółki i prezesem Stowarzyszenia Leśnych Szkółkarzy Polskich.
Próba stworzenia ustawy idealnej, a takiej zapewne w odniesieniu do lasów życzyłby sobie każdy leśnik, nie jest wcale taka prosta. Dobitnie przekonują się o tym inicjatorzy projektu założeń do zmian ustawy o lasach (pisaliśmy o nim w numerze 11/2013 „Lasu Polskiego”), który jest obecnie procedowany w Komitecie do Spraw Europejskich.
