Koronawirus wiele zmienił – przede wszystkim to, w jaki sposób i gdzie spędzamy czas wolny. Po miesiącach życia w zamknięciu, pracy i nauki przy kuchennym stole jeszcze bardziej niż dotychczas poczuliśmy konieczność połączenia się z naturą…. I właśnie z tego powodu powstał spacerownik Chodźże na pole! autorstwa ekspertów z Fundacji Dzieci w Naturę, których celem jest zachęcanie do obcowania z naturą poprzez edukację ekologiczną dzieci, młodzieży i rodziców.
Dostęp do przyrody w miastach wydaje się towarem deficytowym. Parków raczej nie przybywa, urbanizacja rozlewa się na coraz większe obszary i już trudniej jest znaleźć oazę spokoju w zgiełku. Jednak okazuje się, że ludzie nie zawsze chcą uporządkowanych trawników, równych parkanów i wypielęgnowanych drzew. W świetle ich potrzeb tereny, na które dotychczas spoglądano niechętnie – poprzemysłowe nieużytki, ruderalne zarośla, porzucone kamieniołomy lub pola, na które wraca przyroda, nabierają nowego znaczenia.
Kuchenne rewolucje czy powrót do tradycji? Lasy Państwowe postanowiły oddać w ręce mistrzów kuchni i domowych smakoszy obszerną książkę o gotowaniu w zgodzie z naturą. Estetycznie wydana i bogato ilustrowana pozycja jest czymś więcej niż tylko literaturą dla amatorów gotowania.
Terapia lasem, kąpiel leśna, silvoterapia to ostatnio bardzo modne pojęcia. Po latach fascynacji nowymi techno-logiami ludzie zrozumieli, że nie da się budować spokoju psychicznego z dala od natury. Zaczynamy więcej czytać i mieć większą świadomość ekologiczną. Chcemy ,,żyć zdrowo” w bliskości z przyrodą.
Zajęcia edukacyjne dla dzieci są bardziej atrakcyjne, jeśli prowadzący korzysta ze ścieżek międzyprzedmiotowych. Na zajęciach dotyczących rozpoznawania podstawowych gatunków drzew leśnych wykorzystuje się wiedzę przyrodniczą, ale można tam wpleść również zagadnienia praw fizyki, meteorologii lub nawet matematyki… Jak to zrobić?
Czy wiecie, że pierwsza biblioteka w Polsce została założona przez Załuskich w 1747 roku? Albo to, że każda gmina (a jest ich w Polsce 2477) ma obowiązek prowadzić bibliotekę i w 2019 roku w Polsce było ich już 7881?
Ostatnio na jednym z portali społecznościowych trafiłam na dyskusję o słabej znajomości podstawowych roślin i zwierząt wśród ludzi – dotyczy to większości dzieciaków (od przedszkolaków poczynając, a na studentach kierunków przyrodniczych kończąc). Winny jest coraz gorszy poziom nauczania, „poszatkowanie” wiedzy i wreszcie to, co mnie najbardziej zaskoczyło, że młodzi ludzie nie widzą potrzeby posiadania takiej wiedzy.
Korzystanie z pomocy wolontariuszy w jednostkach organizacyjnych Lasów Państwowych stało się znacznie łatwiejsze od 2019 roku. Wówczas Dyrektor Generalny Lasów Państwowych w zarządzeniu nr 31 z dn. 24 czerwca 2019 r. stworzył regulamin wolontariatu i dzięki niemu taka współpraca nie budzi już niczyich wątpliwości. Co jeszcze warto o nim wiedzieć i Wraz z regulaminem ujednolicono też wzór kwestionariusza oraz porozumienia z wolontariuszami, co wielu jednostkom ułatwi pracę. Podstawą prawną rangi ustawowej jest ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie z dn. 24 kwietnia 2003 r., a rangi wewnętrznej – wspomniane zarządzenie. To dzięki tym dokumentom LP mogą realizować wolontariat w swoich jednostkach.
Ostatnio zapytałam moją koleżankę, czy zimą często chodzi na spacery do lasu ze swoimi bardzo żywiołowymi dziećmi. Odpowiedziała mi: Po co? Przecież nic ciekawego zimą w lesie się nie dzieje. Zaskoczyła mnie. Przecież każdy przyrodnik wie, że to właśnie zimą rozgrywa się w lesie prawdziwa magia, a sposobów na spędzanie w nim ciekawych chwil jest mnóstwo.
Od zawsze lubię jeździć pociągiem i często, ze względu na ślad węglowy, wybieram właśnie ten środek transportu zamiast samochodu lub samolotu. W pociągu można rozprostować kości, poczytać, zjeść coś dobrego (jeśli jest w nim wagon barowy), popracować, a także poobserwować świat za oknem i współpasażerów (wiem, wiem – skaza badacza). Tam dobrze mi się myśli, nawet nie wiem dlaczego.
