Od zawsze lubię jeździć pociągiem i często, ze względu na ślad węglowy, wybieram właśnie ten środek transportu zamiast samochodu lub samolotu. W pociągu można rozprostować kości, poczytać, zjeść coś dobrego (jeśli jest w nim wagon barowy), popracować, a także poobserwować świat za oknem i współpasażerów (wiem, wiem – skaza badacza). Tam dobrze mi się myśli, nawet nie wiem dlaczego.
Nigdy nie czytałam pisma „Fantastyka”, nie ponumerowałam Bajtka, nie marzyłam o komputerze Atari. Wolałam beztrosko hasać wśród zieleni, łowić owady lub zapuszczać się w zakazane podmokłe rewiry…
Pod względem powierzchni lasów Polska znajduje się w czołówce europejskich krajów, a mimo to niewielki odsetek naszego społeczeństwa spędza w nich swój wolny czas. Polacy bardzo często nie znają oferty Lasów Państwowych i nie wiedzą, czym zajmują się leśnicy. Mając tego świadomość, Lasy Państwowe prowadzą swoją działalność edukacyjną i popularyzatorską w mediach – zarówno tradycyjnych, jak i online.
Dziś prezentujemy odcinek z cyklu: edukator się dokształca. Jakiś czas temu, oglądając jeden z wykładów na platformie TED – tak już mam, jak nie mogę spać – usłyszałam o australijskim filozofie przyrody, Glennie Albrechcie, który wprowadza nowe słowa, by opisać relacje człowiek–środowisko. Myślę, że nawet jeśli dziś nie jest on znany w naszym kraju, to za pół roku, może rok, będzie już cytowany przez wielu ludzi. Co warto o nim wiedzieć?
