5/2022

• Rzeki ściekami płynące
• Pojedyncze działanie ma sens
• Cumowanie w rezerwatach
• Indianie odzyskali las
• Dron sadzi słoneczniki
• PKP i ekologia
• Leśne krowy

• Pierwsze takie studia dla leśników. MBA dla kadry kierowniczej
• Ministerialne spotkanie z Instytutami. Wizja współpracy
• Zmiana w ustawach. Nowela w odpowiedzi na skargę KE
• Stop nielegalnemu handlowi gatunkami. PTOP „Salamandra” ze wsparciem NFOŚiGW
• Krajowy Standard Gospodarki Leśnej FSC. Komunikat o rozwiązaniu Grupy

Czy ludzie z otoczenia lasu, w warunkach dużej roli internetu, mogą mocno namieszać w gospodarce leśnej? Zapytaliśmy o to Krzysztofa Łaziuka, st. specjalistę SL ds. edukacji leśnej w Nadleśnictwie Supraśl.

Nadleśnictwa przystąpiły do ogólnopolskiej akcji zakupu lasów prywatnych i gruntów pod zalesienia. Krajowy Program Zwiększania Lesistości wygasł w 2020 r., ale jego główne założenie, jakim jest pokrycie lasami 33% obszaru Polski w 2050 r., zostało utrzymane w Polityce Leśnej Państwa. Wzrost lesistości o dalsze ponad 3%, tj. o ok. 1,1 mln ha, to duże wyzwanie, gdy uwzględnimy to, że w tym przedsięwzięciu chodzi o efekty obszarowe, przy jednoczesnym osiągnięciu określonych celów przyrodniczych, przestrzennych i ekologicznych.

Sektor leśno-drzewny należał do branż, które ogólnoświatowa recesja wywołana pandemią dotknęła w mniejszym stopniu. Tendencja spadkowa na rynku tarcicy stosunkowo szybko się odwróciła i nastąpił gwałtowny wzrost popytu na drewno budulcowe.

Tytułowe pytanie często pojawia się w dyskusjach leśników. To stały temat, obecny zarówno przed nowym urządzaniem lasu, jak i w trakcie jego trwania. Głosów jest multum: masy zaplanowane do usunięcia na zrębach nie zgadzają się z tym, co określił taksator; etaty są wydumane (zbyt duże lub zbyt małe); etaty masowe ograniczają swobodę decyzji nadleśniczego, przejdźmy na etaty powierzchniowe. Konkluzja jest jedna: plany są niedokładne, nie oddają całej prawdy.

Relacje między zdrowiem a dobrostanem, bioróżnorodnością, zdrowymi ekosystemami i zmianami klimatycznymi przyciągały uwagę badaczy i polityków na całym świecie w ciągu ostatnich kilku lat. Obecna sytuacja związana z pandemią wirusa SARS-CoV-2 nadaje jeszcze wyższą rangę społecznym funkcjom lasu.

Od wieków zachwyca swoim wyglądem, inspiruje artystów, a szczególnie malarzy. Jej piękna sylwetka i charakterystyczna kora sprawiają, że drzewo rozpoznawane jest przez każdego. Ale nie tylko urodą przyciąga do siebie człowieka… Dziś opowieść o brzozie, jej znaczeniu w kulturze, dawnym lecznictwie i współczesnej wiedzy medycznej!

Profesor Władysław Szafer (1886–1970), tytan pracy organicznej i wielki Polak, autor ponad 700 publikacji, był absolwentem studiów botanicznych i leśnych w Wiedniu, we Lwowie i w Monachium. Doktorat uzyskał w wieku 24 lat, a profesurę – 33. Przed II wojną światową był rektorem Uniwersytetu Jagiellońskiego, a w czasie jej trwania – Tajnego Uniwersytetu.

Niedawno w praktyce pojawiła się kwestia, która może być interesująca dla Czytelników „Lasu Polskiego”. Mianowicie pewien przedsiębiorca, chcąc usunąć drzewa z terenu działki, na której prowadzi działalność gospodarczą, zażądał zamiany nałożonej opłaty za usunięcie drzew na nasadzenie zastępcze. Czy obowiązujące przepisy dają mu do tego prawo i czy organ administracji powinien się na to zgodzić?

Z całą pewnością fani Księcia Złodziei, znanego lepiej jako Robin Hood, pamiętają drzewo, które dawało schronienie jemu i jego kompanii przed skorumpowanym szeryfem z Nottingham. I choć tocząca się przed ośmiuset laty historia słynnego zakapturzonego łucznika jest najprawdopodobniej tylko legendą, to dąb (bo to o nim mowa) jest jak najbardziej prawdziwy i wciąż uważany za najstarszego przedstawiciela tego gatunku na świecie.

Obecnie niemal każda polska rodzina posiada samochód. Służy on do dojazdów do pracy, jest wykorzystywany w celach zarobkowych. Używamy go, kiedy chcemy zrobić duże zakupy, wyjechać na wakacje bądź weekendową wycieczkę. To, co 30 lat temu było wyznacznikiem zamożności, dziś stało się oczywistym „wyposażeniem” każdej rodziny.

Za początek działalności organizacji gospodarczej Lasy Państwowe uważa się rok 1924, w którym wydano Rozporządzenie Prezydenta Rzeczypospolitej z dn. 28 czerwca 1924 r. o stanie przedsiębiorstwa „Polskie Lasy Państwowe” (Dz. U.R.P. nr 56, poz. 570).

Jak być wiarygodnym w swoich działaniach? Czy w obecnych czasach możliwe jest zachowanie spójności i bycie prośrodowiskowym na wszystkich płaszczyznach aktywności życiowej? Jakie działania możemy podjąć, by osiągnąć spójność wiedzy i postaw? Co możemy zrobić na poziomie jednostkowym i systemowym, by nasza postawa była prawdziwa i rzetelna, a stawiane cele edukacyjne spełnione?

• Stany Zjednoczone: Pożary mogą zniszczyć lasy mamutowców
• Łotwa: Szef lasów państwowych podjął nowe wyzwania
• Czechy: Odwołanie dyrektora lasów państwowych

• Meblarstwo: Produkcja mebli bez zadyszki
• Rynek: Plantwear ze spadkiem sprzedaży
• Rynek: Niestabilny rynek wschodni

Kiedy nadleśniczy Rajmund Jelonek wszedł do księgowości, zdumiał się nieco. Bądź co bądź nie była to terenowa Służba Leśna, która potrafi dokonywać takich cudów, że nawet David Cooperfield musiałby się porządnie nagłówkować, żeby dorównać im w dokonywaniu podobnych sztuczek, a jednocześnie ustawy o lasach nie złamać.

Lasy od zawsze inspirowały artystów. Natchnienie do tworzenia niesamowitych prac czerpie z lasu także mieszkający w Porębie Janusz Bargieła, z wykształcenia mechanik, który pasję do natury przekuwa w sztukę. W jego kolekcji znajduje ponad 120 „obrazów”, którym nadaje niezwykłe tytuły, zmuszające do głębszej refleksji. Przy okazji dzieli się ze swoimi odbiorcami informacjami o niesamowitym surowcu, z którego powstają jego dzieła – drewnie. Niektóre z nich prezentujemy naszym Czytelnikom.