Pióra. Identyfikacja gatunków rzadkich

1 marca 2010 12:44 2010 Wersja do druku

Pióra. Identyfikacja gatunków rzadkich
Marian Cieślak, Bolesław Dul

Natura Publishing Hause 2009, s. 320

Wprowadzona niemal ćwierć wieku temu strefowa ochrona rzadkich gatunków ptaków stała się skutecznym narzędziem nie tylko w ratowaniu zagrożonych gatunków, ale i w realizacji idei zrównoważonej gos-podarki leśnej. Leśnikom biorącym w niej czynny udział przez wiele lat brakowało pomocy merytorycznej pozwalającej identyfikować gatunki bez konieczności bezpośredniej obserwacji ptaków. Taka pomoc pojawiła się w 1999 r. w postaci „Atlasu piór rzadkich ptaków drapieżnych” tego samego autorstwa, co prezentowana dziś książka.


Jednak atlas dość szybko stał się niedostępny. W 2006 r. ukazała się jego angielska, rozszerzona wersja, w Polsce praktycznie niedostępna. Nowatorska tematyka oraz rosnące zapotrzebowanie na kolejne krajowe wydanie sprawiły, że wydawnictwo NPH podjęło trud przygotowania polskiego podręcznika. Stało się to tym bardziej potrzebne, że rozwój sieci Natura 2000, wymaga od pracowników terenowych wielu instytucji, w tym Lasów Państwowych, coraz obszerniejszej wiedzy o otaczającej przyrodzie.

Poradnik jest doskonałą pomocą przy potwierdzaniu i weryfikacji występowania gatunków „naturowych” oraz strefowych. Zawiera zdjęcia i opisy ułatwiające identyfikację lotek i sterówek 60 gatunków ptaków, z których 38 umieszczonych jest w załączniku I Dyrektywy Ptasiej. Znajdziemy tu pióra 28 gatunków ptaków szponiastych i 9 gatunków sów, a także bocianów, żurawia, czapli, dużych kuraków i ptaków krukowatych, kormorana, dzięcioła czarnego, lelka, kilku gatunków ptaków siewkowatych oraz kraski i żołny. Część z nich umieszczono, by pokazać różnice między piórami gatunków powszechnych i rzadkich. Opisy towarzyszące wiernym fotografiom piór, informują o ich kształcie, wielkości i ubarwieniu. Uwzględniają przy tym różnice między płciami oraz ptakami młodymi i dorosłymi. Podpowiadają także z jakimi innymi gatunkami można je pomylić oraz które elementy ubarwienia są najbardziej zmienne. Publikacja zawiera też wiele informacji ogólnych o rodzajach, funkcjach, budowie, zużywaniu się i zmienności piór. Trzeba przyznać, że dzięki tej książce pasjonaci ptaków i osoby zawodowo zawiązane z ich ochroną otrzymały potężną dawkę wiedzy na temat jednego z najtrudniejszych sposobów identyfikowania gatunków ptaków.