Z zagranicy 3/2013

5 lutego 2013 08:26 2013 Wersja do druku

Niemcy
Podatek od lasu

Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Quo vadis, leśnictwo?

Niemcy
Dawne wysypiska miejscem na plantacje drzew?



Niemcy
Podatek od lasu

W Niemczech nie ma podatku leśnego jako osobnej kategorii podatkowej. Jest on płacony w ramach podatku gruntowego, który dzieli się na podatek gruntowy A (użytki rolne i leśne) i podatek gruntowy B (tereny zabudowane i dopuszczone pod zabudowę). Obecnie jednak toczy się w Niemczech dyskusja nad nowelizacją ustawy o podatku gruntowym. Pod uwagę brane są generalnie trzy modele reformy podatku gruntowego: północny, południowy i turyngeński kombinowany.
Model południowy bazuje na zasadzie równoważności opłat na rzecz państwa i świadczeń ze strony państwa. W tym przypadku obecny podatek gruntowy od użytków rolnych i leśnych zostałby zlikwidowany. Opodatkowane byłyby tylko tereny zabudowane. Stawka podatkowa wynosiłaby ryczałtowo 0,20 euro/m2 w przypadku zabudowy mieszkalnej i 0,40 euro/m2 w przypadku zabudowy przemysłowej i rolniczej. Do tego doszedłby podatek od powierzchni działki w wysokości 0,02 euro/m2. Jest to więc model opodatkowania niezależnego od wartości rynkowej.
W modelu północnym stawki podatku gruntowego A i B powiązane byłyby z wartościami rynkowymi. W przypadku podatku gruntowego od użytków rolnych i leśnych wartość rynkowa byłaby określana w oparciu o skapitalizowaną wartość czystego dochodu. Model turyngeński jest rozwiązaniem kompromisowym, stanowiącym kombinację modelu południowego z północnym. Obecnie nie wiadomo jeszcze, który model zostanie wybrany.
Stawka niemieckiego podatku gruntowego (w jego dotychczasowej formule) obliczana jest według wzoru: stawka od 1 ha = podstawowa wartość podatkowa x wskaźnik podatkowy x mnożnik lokalny. Podstawową wartość podatkową oblicza właściwy urząd skarbowy (systemy stosowane w starych i nowych landach niemieckich nieco się różnią). W przypadku użytków rolnych i leśnych wskaźnik podatkowy wynosi 6/1000. Wartość podstawowej stawki podatkowej (podstawowa wartość podatkowa pomnożona przez wskaźnik podatkowy) przekazywana jest przez urząd skarbowy do gminy. Gmina mnoży tę wartość przez swój mnożnik lokalny. W przypadku użytków rolnych i leśnych mnożnik ten wynosi najczęściej 250–300%.
W przypadku użytków leśnych podstawowa wartość podatkowa zależy od drzewostanu (np. wartość drzewostanu świerkowego w wieku 80–100 lat jest ok. 60 razy większa od wartości uprawy świerkowej). Urząd skarbowy oblicza podstawową wartość podatkową w oparciu o dane z planu urządzenia lasu (wiek, bonitacja, zapas).
Źródło: Petra Sorgenfrei (AGDW „Die Waldeigentümer”)

Badenia-Wirtembergia, Niemcy 
Quo vadis, leśnictwo?

Max Reger, dyrektor Gospodarstwa Krajowego „ForstBW”, sprawującego pieczę nad badeńsko-wirtemberskimi lasami państwowymi (329 tys. ha), wygłosił interesujący wykład z okazji zjazdu Towarzystwa Leśnego Badenii-Wirtembergii we Fryburgu Bryzgowijskim w październiku 2012 roku. Wykład ten zatytułowany był: „Quo vadis, ForstBW?”. Oto jego wybrane fragmenty:
„Forestry is not about trees, it‘s about people” – to pierwsze zdanie na stronie internetowej Wydziału Leśnego Politechniki Monachijskiej precyzyjnie oddaje problematykę sfery kryjącej się pod hasłem „Quo vadis, ForstBW?”. Gospodarka leśna zajmuje się nie drzewami, lecz ludźmi i ich interesami dotyczącymi lasu. Z punktu widzenia samej gospodarki leśnej jest to sytuacja paradoksalna. Z jednej strony można bowiem powiedzieć, że:
• lasy stworzone i ukształtowane w wyniku gospodarki leśnej są w sumie najwartościowszymi siedliskami w Niemczech;
• na znacznym obszarze naszego kraju las jest najważniejszym obiektem wypoczynku;
• drewno, będące surowcem o uniwersalnym zastosowaniu, cieszy się wyjątkowo dużym popytem jako tworzywo, źródło energii i surowiec wykorzystywany przez przemysł chemiczny; sytuację tę odzwierciedlają korzystne ceny i duża popularność tego towaru.
Z drugiej jednak strony, mimo tych pozytywnych czynników, gospodarka leśna coraz szybciej traci swoją przewodnią rolę w kształtowaniu poglądów na temat lasu. Tym samym możliwości działania leśników stale się zmniejszają. Z „poganiaczy” przekształcają się oni w „poganianych”. Nawet niezaprzeczalne sukcesy w dziedzinie ochrony przyrody czy w ekonomii niewiele tu pomagają.
(...) Minęły już czasy dominującego często w polityce leśnej założenia, że to leśnicy wiedzą lepiej, co jest dobre dla społeczeństwa. Na pytanie „Kto tu kogo wychowuje?” dziś mamy jednoznaczną odpowiedź. Jeśli leśnicy chcą być akceptowani i jeśli chcą powstrzymać dalsze obniżanie się swojej rangi, to muszą w znacznie większym stopniu zwracać uwagę na wymagania społeczeństwa.
Leśnictwo stoi dziś przed takimi wielkimi wyzwaniami, jak:
• zmienione wymagania społeczeństwa względem lasu – emancypacja społeczeństwa obywatelskiego (...);
• dalszy wzrost znaczenia ochrony przyrody w naszych lasach (...);
• globalny deficyt surowcowy, wzmagający presję na gospodarkę leśną (...).
Gospodarstwo Krajowe „ForstBW” jest zasadniczo organizacją gospodarczą nieposiadającą osobowości prawnej. Podstawowe jednostki ForstBW mają jednak podwójny status, ponieważ pełnią zarazem funkcję wydziałów leśnych urzędów powiatowych. Gospodarstwo Krajowe „ForstBW” jest powiązane z budżetem landu Badenia-Wirtembergia jedynie poprzez wynik finansowy (ForstBW ma własny plan finansowy, który stanowi załącznik do budżetu). W budżecie Badenii-Wirtembergii określana jest wysokość dywidendy, którą gospodarstwo musi wypłacić landowi jako właścicielowi lasów (w roku 2012 była to kwota 33,5 mln euro). Jeżeli ForstBW wygospodaruje finansową nadwyżkę nad należną dywidendą, to za zgodą ministerstwa finansów może tworzyć rezerwy. Oprócz gospodarowania w lasach państwowych (329 tys. ha) przedmiotem działalności ForstBW jest świadczenie usług na rzecz lasów samorządowych i prywatnych oraz nadzór nad wszystkimi lasami niepaństwowymi.
Źródło: www.forstpraxis.de

Niemcy
Dawne wysypiska miejscem na plantacje drzew?

Niemiecki narodowy plan działania w sprawie biomasy przewiduje, że powierzchnia plantacyjnych upraw drzew o krótkich cyklach produkcyjnych potroi się do roku 2020. Obecnie plantacje drzew zakładane są głównie na gruntach rolnych. W Wyższej Szkole Nauk Stosowanych i Sztuki w Getyndze (HAWK) prowadzone są badania w zakresie plantacyjnej uprawy drzew na dawnych wysypiskach.
Pod uprawy plantacyjne zdatne są wysypiska, które nie zawierają substancji szkodliwych. Najczęściej są to dawne wysypiska gruzu budowlanego, które – przykryte żyźniejszą warstwą gleby – doskonale nadają się na miejsce uprawy gatunków drzew szybkorosnących – mówi prof. Bettina Kietz, kierownik projektu.
Problemem jest to, że rośliny mogą pobierać metale ciężkie. Dlatego konieczna jest analiza podłoża i drzew. – Trzeba zawczasu zadbać o to, żeby z drzew wyrosłych na wysypisku można było produkować nieszkodliwe zrębki – dodaje Volker Zelinski, kierownik laboratorium.
Projekt, którego pełny tytuł brzmi: „Uprawy plantacyjne – trwała produkcja biomasy na wysypiskach”, ma zostać zakończony w grudniu 2014 roku. Pierwsze wyniki badań są obiecujące. Przedsięwzięcie jest finansowane przez niemieckie Federalne Ministerstwo Wyżywienia, Rolnictwa i Ochrony Środowiska (fundusz projektu sięga 275 tys. euro).
Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.