Z zagranicy 9/2012

16 maja 2012 09:58 2012 Wersja do druku

Finlandia
96 euro zysku operacyjnego z hektara lasu prywatnego

Austria
Ożywienie w lasach drobnej własności prywatnej

Australia
Nadmierne użytkowanie lasów Tasmanii

Niemcy
Ryzyko wykorzystywania energia z biomasy

Hesja, Niemcy
Będzie więcej daglezji w lasach państwowych



Finlandia
96 euro zysku operacyjnego z hektara lasu prywatnego

Finowie posiadają ok. 347 tys. gospodarstw leśnych o powierzchni co najmniej 2 ha. Leśna powierzchnia produkcyjna jednego gospodarstwa leśnego wynosi przeciętnie 30,1 ha. Właścicieli lasów jest o wiele więcej niż właścicieli gospodarstw leśnych. Lasy rodzinne mają przeciętnie 1,7 właściciela, lasy spółek osobowych – 3 właścicieli, a lasy współwłasnościowe – 4 właścicieli.
Proces rozdrabniania własności leśnej nie został dotąd powstrzymany. Zgodnie z informacjami Fińskiego Instytutu Badawczego Leśnictwa, w roku 2010 było w Finlandii o 5,3 tys. więcej gospodarstw leśnych o powierzchni nieprzekraczającej 10 ha niż w roku 2006. Liczba gospodarstw o powierzchni 20–100 ha zmniejszyła się o przeszło 1,4 tys. Z drugiej jednak strony, zaznaczył się proces koncentracji w segmencie dużej własności leśnej: wzrosła liczba gospodarstw o powierzchni przeszło 100 ha.
Obecnie wprawdzie tylko 5% prywatnych gospodarstw leśnych dysponuje powierzchnią przekraczającą 100 ha, ale zajmują one w sumie blisko 30% gruntów leśnych. 60% gospodarstw leśnych ma powierzchnię co najwyżej 20 ha. Wszystkie te gospodarstwa zajmują łącznie 17% gruntów leśnych.
W ubiegłym roku zysk operacyjny fińskich prywatnych gospodarstw leśnych kształtował się przeciętnie na poziomie 96 euro/ha (kwota zysk przed opodatkowaniem, uwzględniająca subwencje państwowe).
Dochody z lasu zależą jednak w dużym stopniu od jego lokalizacji na terenie kraju. Największy zysk operacyjny (135 euro/ha) notowany był we wschodniej Finlandii, najmniejszy (37 euro/ha) – na północy tego kraju. W roku 2010 przeciętna suma wynagrodzeń wynosiła w Finlandii 25649 euro. Aby taki sam dochód móc uzyskać z zagospodarowania we własnym lesie, należałoby posiadać gospodarstwo leśne o powierzchni blisko 270 ha. Jest to wartość przeciętna dla całej Finlandii (na wschodzie wystarczyłoby 190 ha, a na północy potrzebnych byłoby prawie 700 ha).

Źródło: www.forest.fi


Austria
Ożywienie w lasach drobnej własności prywatnej

W roku 2011 austriackie drobne prywatne gospodarstwa leśne, zorganizowane w zrzeszeniach leśnych, sprzedały w ramach wspólnego zbytu łącznie blisko 2,94 mln m3 drewna. Oznacza to 17% wzrost w stosunku do roku 2010. W przypadku samego drewna tartacznego wzrost wynosił 15%.
Blisko 62 tys. spośród wszystkich 145 tys. austriackich właścicieli lasów korzysta z doradztwa i usług leśnych oferowanych przez specjalistów z zrzeszeń leśnych i izb rolniczych.
Działalność doradcza przyczynia się m.in. do intensyfikacji trzebieży w lasach prywatnych. W roku 2011 uwidoczniło się to w 28% wzroście sprzedaży drewna przeznaczonego do przerobu przemysłowego. Sprzedaż drewna energetycznego wzrosła o 17%. W austriackich zrzeszeniach leśnych do dyspozycji właścicieli lasów oddelegowano blisko 300 specjalistów. Oprócz doradztwa i wspólnego zbytu drewna zrzeszenia oferują także szkolenia, wycieczki poglądowe i inne usługi fachowe.

Źródło: www.waldverband.at


Australia
Nadmierne użytkowanie lasów Tasmanii

Pozyskanie drewna w tasmańskich lasach dwukrotnie przekracza ich przyrost. Tasmanii grozi więc
podwójna katastrofa: załamanie przemysłu drzewnego i zniszczenie lasów. To główna konkluzja raportu prof. Jonathana Westa – niezależnego eksperta.
Raport Westa, przygotowany na potrzeby negocjacji między lobby użytkowników lasów i lobby ekologów, proponuje radykalne rozwiązania w celu zakończenia trwającego już 30 lat konfliktu. Lasy o największych walorach przyrodniczych miałyby zostać objęte ochroną rezerwatową od razu, zaś pozostałe cenne lasy – dopiero po cięciu rębnym i odnowieniu. W nowo utworzonych rezerwatach byłoby dopuszczone w ograniczonym zakresie przerębowe pozyskiwanie drewna. Przemysł drzewny musiałby zaakceptować 26% obniżenie poziomu zaopatrzenia w surowiec drzewny.
Prof. West ostrzega, że pozyskanie przekraczające dwukrotnie przyrost, z jednej strony, i ekologiczne kampanie deprecjonujące produkty z drewna, z drugiej strony, doprowadzą przemysł drzewny do ruiny. Zapobiec może temu zawarcie porozumienia. „Bardzo prawdopodobne jest, że obie strony konfliktu leśnego w Tasmanii stracą wszystko to, co starały się chronić” – czytamy w raporcie Westa. „Jesteśmy na krawędzi utraty zarówno przemysłu drzewnego, jak i lasów, które zasługują na ochronę”.

Źródło: www.theaustralian.com.au


Niemcy
Ryzyko wykorzystywania energia z biomasy

Z upraw energetycznych korzystają głównie biogazownie (Fot. S. Loboda)Do negatywnych skutków wykorzystywania energii z biomasy przywiązuje się zbyt małą wagę. To teza artykułu opublikowanego na łamach magazynu „Nature Climate Change”. – Przed dalszym rozszerzeniem zakresu wykorzystywania energii z biomasy nauka powinna przedstawić dokładniejszą analizę zagrożeń. Jak dotąd projekty dotyczące energii z biomasy zawierają często bardzo poważny czynnik niepewności. Potrzebne są nowe systemy zarządzania ryzykiem związanym ze zmianą sposobu użytkowania gruntów – pisze Ottmar Edenhofer, główny ekonomista Poczdamskiego Instytutu Badań Klimatycznych (PIK) i profesor Politechniki Berlińskiej.
Ekologiczny bilans energii z biomasy jest wysoce niepewny. O ile szkodliwe emisje związane z dotychczasową produkcją biomasy są na ogół dobrze rozpoznane, o tyle skutki przyszłego rozszerzenia zakresu wykorzystywania energii z biomasy są często lekceważone.
Tymczasem należałoby wziąć pod uwagę na przykład fakt, że zwiększenie produkcji roślin będących surowcem do wytwarzania biopaliw może spowodować znaczny wzrost cen użytków rolnych na całym świecie. A to z kolei może prowadzić do zwiększania się powierzchni upraw kosztem obszarów stanowiących naturalne pochłaniacze CO2.
Wiele ekonomicznych analiz prognostycznych dotyczących klimatu zakłada neutralność energii z biomasy pod względem bilansu CO2. Dziś trudno jest stwierdzić, czy założenie to jest słuszne. I m.in. właśnie dlatego ocena potencjału energii z biomasy jest wysoce niepewna. Konieczna jest więc kompleksowa analiza plusów i minusów wykorzystywania energii z biomasy, obejmująca całe spektrum możliwych kierunków rozwoju sytuacji na światowych rynkach. Taka analiza wymaga znacznie ściślejszej niż dotąd współpracy ośrodków badawczych wyspecjalizowanych w różnych dziedzinach.

Źródło: www.forstpraxis.de


Hesja, Niemcy
Będzie więcej daglezji w lasach państwowych

Lasy państwowe w Hesji mają być terenem rekreacji dla ludności, obszarem chroniącym środowisko życia zwierząt i roślin, gospodarstwem zapewniającym miejsca pracy, ale i też firmą przynoszącą zysk. To główne założenia nowych wytycznych zagospodarowania 340tys. ha gruntów leśnych należących do landu Hesja.
Wprowadzając nowe wytyczne gospodarowania w heskich lasach państwowych, wyznaczamy konkretne cele związane ze strukturą gatunków drzew, którą chcemy osiągnąć do 2050 roku – mówi Lucia Puttrich, heska minister środowiska. Wytyczne konkretyzują szczególne zobowiązania lasów państwowych w zakresie służby leżącej w interesie ogółu, zapisane w heskiej ustawie o lasach.
W lasach państwowych już dziś musimy reagować na zmiany klimatyczne, sadząc więcej daglezji w miejsce świerka, który jest bardziej czuły na wzrost temperatury, i popierając dąb, który dobrze znosi ciepło. Do roku 2050 udział daglezji w składzie gatunkowym powinien wzrosnąć z 3% do10%. Pod względem powierzchniowym najważniejszym gatunkiem pozostanie oczywiście buk, ale musimy też zadbać o odpowiedni udział gatunków iglastych. Chcemy przekazać przyszłym pokoleniom lasy o zróżnicowanej strukturze gatunkowej – tłumaczy Puttrich.
Dotychczasowa proporcja między gatunkami liściastymi (57%) a iglastymi (43%) ma zasadniczo zostać zachowana. W heskich lasach państwowych powinno jednak być o wiele mniej świerków, sosen i modrzewi.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.