z zagranicy 7/2012

3 kwietnia 2012 13:46 2012 Wersja do druku

Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Niepaństwowe leśnictwo w Szwarcwaldzie

Szwecja
Södra zabezpiecza sadzonki woskiem

Łotwa
Spółka LVM ma kupować więcej lasów



Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Niepaństwowe leśnictwo w Szwarcwaldzie

Sprzedaż drewna na pniu jest w Szwarcwaldzie rzadkością. Właściciele lasów często sami pozyskują i zrywają drewno. Wyrobione sortymenty wspólnie sprzedają miejscowym tartakom.
W Szwarcwaldzie lasy odgrywają istotną rolę jako źródło dochodów na obszarach wiejskich. Są tam nawet gospodarstwa, które w 90% utrzymują się z gospodarki leśnej. 50% pozyskiwanego drewna okrągłego właściciele lasów sprzedają za pośrednictwem Zrzeszenia Leśnego „Szwarcwald” (FVS). Jest to największa organizacja właścicieli lasów prywatnych i gminnych w Badenii-Wirtembergii. Sprzedaje ona rocznie 350 tys.m3 drewna okrągłego. Do jego odbiorców należą tartaki, które przecierają od 10 tys. do 50 tys. m3 surowca rocznie. Są one położone w promieniu 100 km wokół siedziby FVS.
Zrzeszenie FVS samo określa siebie jako „przedsiębiorstwo gospodarujące przejrzyście, działające na wielu obszarach usług, konkurencyjne, niezależne i zorientowane na rozwój”. Członkowie FVS posiadają przeciętnie 20 ha lasu. Każdy właściciel lasu opłaca roczną składkę podstawową w wysokości 5 euro plus 10 centów za każdy hektar lasu. –To jest raczej symboliczne finansowanie – mówi Joachim Prinzbach, członek zarządu FVS. – Wolimy działać w oparciu o sprzedaż drewna. FVS zatrzymuje dla siebie od 0,5% do 1% zapłaty za każdy sprzedany kubik drewna w zależności od rodzaju usług, z jakich korzysta dany właściciel lasu. Zrzeszenie oferuje swoim członkom różne pakiety usług – od samej sprzedaży drewna przez zmechanizowane pozyskiwanie drewna i jego zbyt aż po kompletne zagospodarowanie lasu i sprzedaż drewna. Z kolei tartakom stowarzyszenie FVS oferuje dodatkowo usługi logistyczne. FVS nie ma wyłączności na sprzedaż drewna z lasów swoich członków. Właściciele lasów mogą więc także sami zajmować się zbytem drewna. – U nas wszystko opiera się na dobrowolności – zaznacza Joachim Prinzbach.
Od roku zrzeszenie FVS działa w formie tzw. spółdzielni zarejestrowanej. Ta niemiecka forma prawna ma wiele zalet. Spółdzielnia zarejestrowana zobowiązana jest do działania tylko i wyłącznie w interesie swoich członków. Każdy jej członek ma jeden głos niezależnie od wysokości wkładu kapitałowego. Spółdzielnia zarejestrowana może otrzymywać subwencje państwowe. Jej członkom może być wypłacana dywidenda. Zmiany strukturalne wymagają większości trzech czwartych głosów. Spółdzielnia jest kontrolowana przez radę nadzorczą.
Za usługi świadczone przez leśniczych publicznych właściciele lasu płacą nie poprzez zrzeszenie FVS, lecz bezpośrednio. Na przykład stawka za pomiar drewna wynosi 2–3 euro/m3. W landzie Badenia-Wirtembergia rolę nadleśnictw pełnią wydziały leśne urzędów powiatowych. Wydziały te mają podwójny status, ponieważ oprócz funkcji jednostki urzędu powiatowego pełnią funkcję podstawowej jednostki Gospodarstwa Krajowego „Forst BW” – organizacji gospodarczej nieposiadającej osobowości prawnej, sprawującej pieczę nad lasami państwowymi Badenii-Wirtembergii. Wydziały leśne urzędów powiatowych również oferują właścicielom lasów usługi w zakresie zbytu drewna. Peter Wälde, prezes zarządu FVS, komentuje to następująco: – Sprzedaż drewna to sprawa właściciela, a nie administracji.

Źródło: www.forstpraxis.de


Szwecja
Södra zabezpiecza sadzonki woskiem

Spółdzielcze zrzeszenie leśne Södra rozpoczęło eksploatację innowacyjnej instalacji do zabezpieczania sadzonek przed szeliniakiem sosnowcem za pomocą nietoksycznego wosku.
Gospodarka leśna Södry koncentruje się na godzeniu rentowności z ochroną środowiska. Przejawem tego jest bez wątpienia ograniczanie stosowania środków chemicznych i inwestowanie w rozwój technologii nietoksycznych – mówi Göran Örlander, naczelny leśnik Södry. Linia testowana była przez kilka tygodni w firmie szkółkarskiej Södra Skogsplantor – spółce należącej do zrzeszenia. Początkowo woskiem będą zabezpieczane sadzonki z odkrytym systemem korzeniowym i sadzonki typu „p+1”.
Testy przeprowadzone przez Södrę i Szwedzki Uniwersytet Nauk Rolnych wykazały, że ochrona woskowa jest wyjątkowo efektywna. Niezabezpieczenie sadzonek przed szeliniakiem sosnowcem pociąga za sobą duże koszty, ponieważ przeciętnie więcej niż połowa niechronionych sadzonek ginie w następstwie ataku szkodnika. Dlatego blisko 90% wszystkich sadzonek jest dziś chroniona, aczkolwiek za pomocą środków chemicznych. Oferta nietoksycznej, ale efektywnej alternatywy dla ochrony chemicznej jest niecierpliwie wyczekiwana – tłumaczy Andreas Alvehus, reprezentant spółki Södra Skogsplantor.
Södra to spółdzielcze zrzeszenie 51 tys. właścicieli lasów w południowej Szwecji. Podstawowym zadaniem zrzeszenia jest zapewnianie jego członkom zbytu produktów leśnych i zwiększanie rentowności ich gospodarstw leśnych. Do członków Södry należy w sumie 36 tys. posiadłości leśnych o łącznej powierzchni 2,4 mln ha (przeszło połowa lasów prywatnych w południowej Szwecji). Członkowie Södry są także właścicielami koncernu leśno-drzewnego, w skład którego wchodzą 4 segmenty: Södra Skog (gospodarka leśna), Södra Cell (przemysł celulozowy), Södra Timber (przemysł tartaczny) i Södra Interiör (produkty drzewne o wyższym stopniu przetworzenia). W ostatnich latach Södra stała się również producentem energii elektrycznej (koncern produkuje więcej energii, niż zużywają wszystkie jego firmy). W zakładach Södry zatrudnionych jest łącznie 4tys. pracowników. Sam segment gospodarki leśnej, który zatrudnia ok. 550 osób, posiada 5 spółek filialnych, prowadzących działalność w zakresie handlu drewnem energetycznym, szkółkarstwa, sprzedaży sprzętu leśnego i przeładunku portowego.

Źródło: www.sodra.com


Łotwa
Spółka LVM ma kupować więcej lasów

Łotewskie Ministerstwo Rolnictwa poleciło Łotewskim Lasom Państwowym SA (LVM) znacznie zwiększyć zakup lasów prywatnych, oferowanych do sprzedaży przez ich właścicieli.
Podobnie jak duża część naszego społeczeństwa jestem zaniepokojona tym, że stosunkowo duże połacie ziemi i lasów na Łotwie są kupowane przez cudzoziemców i zagranicznych inwestorów. Zlecając Łotewskim Lasom Państwowym zwiększenie rozmiaru zakupu lasów i gruntów możliwych do objęcia gospodarką leśną, chcemy doprowadzić do tego, żeby oferowane do sprzedaży lasy prywatne trafiały w ręce państwa łotewskiego i były zarządzane zgodnie z zasadą zrównoważonego rozwoju i z uwzględnieniem ekonomicznych, ekologicznych i społecznych interesów kraju – podkreśla Laimdota Straujuma (na zdjęciu), łotewska minister rolnictwa.
Środki finansowe, które spółka LVM może przeznaczyć na zakup lasów prywatnych, są oczywiście ograniczone. W roku 2012 w grę wchodzi maksymalnie 1 mln LVL. Jednak Ministerstwo Rolnictwa jako akcjonariusz spółki LVM będzie tak kształtowało politykę dywidendową w stosunku do Łotewskich Lasów Państwowych, żeby wyznaczony cel mógł zostać osiągnięty – tłumaczy minister Straujuma.
W ostatnich latach znacznie zwiększyła się powierzchnia tej części lasów państwowych, gdzie głównym celem gospodarki leśnej jest ochrona walorów środowiska i zapewnienie społeczeństwu możliwości rekreacyjnych. Dlatego na gruntach leśnych, które będą kupowane przez Łotewskie Lasy Państwowe, skoncentrujemy się na odnawianiu i hodowli lasu, tak aby uzyskać drzewostany o dobrej jakości i dużym przyroście rocznym. Będziemy także nabywać i zalesiać nieużytki przyległe do zakupionych lasów. Dzięki temu zakup nowych gruntów wniesie maksymalny wkład w rozwój gospodarki narodowej – informuje Roberts Stripnieks, dyrektor generalny spółki LVM.

Źródło: www.lvm.lv

Opr. A.S.