Doprowadzenie do użytku kupionego na przetargu auta jest mało skomplikowane – Stary, dobry UAZ. Na wojskowych przetargach można kupić wszystko, a nawet jeszcze więcej. W ofertach znajdują się też UAZ-y. W zamian za starunek otrzymujemy samochód wyjątkowo trwały i cechujący się dużą dzielnością w terenie.
Niezwykle silne załamanie, jakie dotknęło populację łosi w Polsce po słynnej decyzji ministra Hortmanowicza, mamy już za sobą. Liczba tych zwierząt zdecydowanie wzrosła. Co więcej, w niektórych rejonach kraju szkody wyrządzane przez te zwierzęta już od kilku lat przestały być gospodarczo znośne.
Niemcy Nowelizacja ustawy o energii odnawialnej Dolna Saksonia, Niemcy Kolejny las cmentarny NLF Europa Pochodzenie szrotówka wyjaśnione Stany Zjednoczone Lasy pochłaniają aż jedną trzecią CO2 Niemcy Utworzenie leśnego funduszu klimatycznego Świat Nominacje do nagrody Future Policy Award 2011 Bawaria, Niemcy Zarządzanie składnikami pokarmowymi w lesie
Chcę zalesić swoją działkę rolną i to samo chce zrobić mój sąsiad. Nie mam jeszcze wymaganego zaświadczenia, ale ustaliliśmy już, że nie ma przeciwwskazań w studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy. Obie działki spełniają ponadto wymogi powierzchniowe. Ale jest pewien problem – pomiędzy naszymi polami jest działka o szerokości ok. 15 m i kiedy jej właściciel się dowiedział, że chcemy zalesiać, zaczął protestować (że las wyjałowi mu pole i będą tam żerowały dziki itp.). Czy ta osoba ma jakieś możliwości prawne, aby nam obu zalesienie zablokować?
Niedawno odziedziczyłem grunt rolny, który jest mocno porośnięty brzozą i sosną. Dowiedziałem się od leśniczego, ze mógłbym dostać dopłaty z UE do takiego gruntu w ramach programu zalesieniowego. Jakie podstawowe warunki musi spełniać taki rosnący już las, abym mógł złożyć wniosek i dostać dofinansowanie?
Rok wyborczy to źródło mniej lub bardziej interesujących pomysłów. A te przekładają się na codzienne życie mieszkańców Polski. Nie od dziś wiadomo, że Lasy Państwowe są wyczulone na zmiany władzy w kraju. Obecny „prąd polityczny” przygotował wobec tego projekt, który ma zwiększyć poparcie dla ugrupowania podczas jesiennych wyborów parlamentarnych.
Sztuka tropienia zwierząt Włodzimierz Jędrzejewski, Wadzim Sidarowicz ZBS PAN 2010, s. 227 Początkujący tropiciel otrzymał właśnie okazję poznania tajników śledzenia zwierząt i dostrzegania pozostawionych przez nie znaków. Nauczycielami są niezwykle doświadczeni badacze przyrody, profesorowie zoologii, którzy swe doświadczenia zbierali głównie w najdzikszych puszczach środkowej Europy – Białowieskiej i Nalibockiej. Autorzy dzielą się wiedzą na temat czytania tropów i śladów ssaków, a jak sami piszą we wstępie, skłoniła ich do tego m.in. potrzeba podzielenia się z czytelniami poczuciem piękna i niezwykłości przeżytych doświadczeń i obserwacji. Rzeczywiście, każdy kto tropił żubra, łosia czy wilka doskonale wie, że to ekscytujące przeżycie. Dość duży format książki wskazuje na to, że jest ona raczej podręcznikiem niż przewodnikiem terenowym, jednak wielość ilustracji sprawia, że może być ona bardzo przydatna również w terenie. Każdy spośród kilkudziesięciu gatunków lub grup podobnych do siebie gatunków został opisany w osobnym rozdziale, rozpoczynającym się od zbioru ogólnych danych o jego biologii i wyglądzie. Dalej znajdują się, opatrzone licznymi ilustracjami, informacje na temat tropów, odchodów, sposobów znakowania terenu, śladów żerowania i wyglądu legowisk. Opisy zdjęć najczęściej są bardzo wyczerpujące, co dodatkowo ułatwia ich wykorzystanie. Prezentowana wiedza o poszczególnych gatunkach jest dość zróżnicowana objętościowo. Najbogatsze są rozdziały poświęcone dużym zwierzętom kopytnym i drapieżnym, nieco mniej obszerne dotyczą średnich i małych drapieżników, zajęczaków i gryzoni. Najmniej informacji znajdziemy o ssakach owadożernych. W kilku miejscach zawarto informacje dotyczące możliwych pomyłek w rozpoznawaniu zbliżonych wyglądem tropów i tego, jak unikać potencjalnych pomyłek. W tym celu autorzy podają czasem bardzo szczegółowe dane, których przyswojenie pozwoli uniknąć tropicielskich „potknięć”. To ważne, bo książka kierowana jest nie tylko do pasjonatów przyrody, myśliwych i leśników, lecz także do studentów kierunków biologicznych i badaczy, którzy zamierzają wykorzystywać tropienie zwierząt w swojej pracy. Głównie do nich adresowany jest również ostatni rozdział książki, poświęcony metodyce tropień i wykorzystaniu ich w pracy badawczej. Nie ulega wątpliwości, że książka ukazała się w najlepszym z możliwych momentów. Zima sprzyja nauce tropienia, a brak liści i świeżo spadły śnieg ułatwiają wyszukiwanie śladów pozostawionych przez zwierzęta. „Sztuka tropienia zwierząt” z pewnością w tym pomoże, ponieważ jest najpełniej traktującą ten temat książką, dostępną obecnie na krajowym rynku. SoWa
Szkocja, Wielka Brytania Lasy państwowe wchodzą do branży energetyki odnawialnej Austria – Laos ÖBf i WWF chronią lasy w Laosie Austria Tetra Pak sponsorem odnowień Saara, Niemcy Zieloni odwracają reformy Szwecja Czas na zmianę dyrektora generalnego
Tegoroczną wystawę pokonkursową „Las w moim obiektywie” można oglądać m.in. w: Marzec: Muzeum SGGWul. Nowoursynowska 161, wejście CWarszawa Kwiecień: Biurze […]
Kalendarz książkowy „Las i człowiek” 2011 Oficyna Wydawnicza Forest, s. 228 Wym. 28×21 cm. Święta tuż, tuż a wraz z nimi koniec roku. Aby dobrze wkroczyć w nowy, warto rozejrzeć się za kalendarzem, który pozwoli dobrze zaplanować 12 nadchodzących miesięcy. Oficyna Wydawnicza Forest przygotowała ciekawą propozycję „Las i człowiek” 2011, która nie jest tylko zwykłym terminarzem, łączy bowiem w sobie elementy książki o ludziach lasu, interesujące fotografie oraz istotne zapowiedzi organizacyjne. Każdy miesiąc to oddzielny rozdział rozpoczynający się od albumowego zdjęcia oraz zbeletryzowanej historyjki opisującej człowieka lasu i specyfikę jego codziennej pracy. I tak przykładowo styczeń to podleśniczy Hubert, luty – drwal Kazimierz, kwiecień – leśniczy Sylwester, maj – Małgosia, specjalistka w dziale technicznym, lipiec – Piotr, zastępca nadleśniczego, wrzesień – Karolina, szkółkarz, a grudzień – nadleśniczy Marek. Tydzień mieści się na dwóch sąsiadujących stronach okraszonych zdjęciami lasu, ale przede wszystkim pracy leśników. To właśnie te fotografie stanowią największy atut kalendarza – sugestywnie opowiadają o różnorodności pracy leśnika, a osoba niewtajemniczona w leśne arkana zadziwi się zapewne jej wielorakimi obliczami. Na dole strony, na zielonym pasku, zamieszczono „złote myśli” w rodzaju: Za pracę w lesie odpowiada leśniczy. Pomaga mu podleśniczy lub Zrywka to przemieszczenie drewna z miejsca ścinki do miejsca załadunku na samochód wywozowy – dla leśników oczywiście truizmy. Między innymi dlatego należy sądzić, że prezentowany kalendarz nie jest kierowany do leśników, ale do sympatyków leśnictwa, ludzi, którym leśnicy mogliby go podarować, chcąc niejako w pigułce zaprezentować swoją pracę, jej wielobarwność i pasję. To doskonałe kompendium, świetna pod względem PR wizytówka zagadnień związanych z leśnictwem. Na końcu znajdują się kolorowe tablice wraz z opisami prezentujące: dystynkcje pracowników służby leśnej, leśne kompleksy promocyjne, sprzymierzeńców lasu, wybrane gatunki drzew leśnych, drewno i korę wybranych drzew, krzewy i owoce runa leśnego, grzyby jadalne, niejadalne i trujące, zasady udostępniania lasu, jak również ciekawostki leśne oraz bazę adresowo-mailową wszystkich regionalnych dyrekcji i nadleśnictw, szkół leśnych, instytutów, towarzystw leśnych, a nawet branżowych czasopism. Uwagę przykuwa, chroniona kartonowym etui, okładka w odcieniach zieleni, oprawiona w przyjemny w dotyku skóropodobny materiał z wklejanym zdjęciem. Kalendarz wykonany jest bardzo starannie, prezentuje się niezwykle elegancko i może być doskonałym świątecznym prezentem. Agnieszka Łobik-Przejsz
