Z zagranicy

KanadaSprzedaż na pniuKanadyjska administracja leśna – zarówno prowincjonalna, jak i federalna – nie prowadzi sama pozyskiwania drewna. Zajmuje się tym przemysł drzewny. Administracja leśna sprzedaje drewno na pniu. Nabywane prawo do pozyskania drewna obwarowane jest jednak licznymi obowiązkami z zakresu gospodarki leśnej. W prowincji Kolumbia Brytyjska często praktykowane jest też wydzierżawianie lasów firmom leśno-drzewnym (z reguły na 25 lat). W ostatnich latach roczne pozyskanie drewna w Kanadzie wynosiło łącznie 180–200 mln m3. Maksymalna ilość drewna, jaką w ramach zrównoważonej gospodarki leśnej można rocznie pozyskiwać w kanadyjskich lasach, szacowana jest na 203 mln m3.Lasy w Kanadzie zajmują powierzchni  310 mln ha, z czego 236 mln ha to lasy gospodarcze. Zdecydowanie przeważa własność publiczna: 76% kanadyjskich lasów znajduje si  pod zarządem poszczególnych prowincji, 16% – pod zarządem federacji. Drewno drzew iglastych stanowi 3/4 zapasu lasów gospodarczych. Wśród drzew iglastych dominują świerki (45% miąższości drewna iglastego), sosny (22%) i jodły (14%), a wśród drzew liściastych – topole (59%), brzozy (20%) i klony (11%).

NiemcyKooperują z BułgaramiGospodarstwo Krajowe Lasy Saary, które zarządza lasami państwowymi niemieckiego kraju związkowego Saara, współpracuje z bułgarską Państwową Agencją Leśną przy realizacji projektu dostosowania zasad gospodarki leśnej Bułgarii do unijnych dyrektyw. Projekt ten jest finansowany z środków Unii Europejskiej. Lasy Saary uzyskały możliwość uczestnictwa w przedsi wzięciu w drodze ogólnounijnego przetargu. Podstawowym przedmiotem współpracy jest dostosowanie bułgarskich zasad hodowli lasu do unijnych przepisów związanych z siecią obszarów ochronionych NATURA 2000.

AustriaRekordowe pozyskanieW roku 2008 pozyskano w Austrii 21,8 mln m3 drewna, co stanowi absolutny rekord dla tego kraju (to o 14,5% wi cej od średniego pozyskania w okresie 2004–2008 i o 29,8% wi cej od średniej w okresie 1999–2008). Struktura sortymentowa pozyskania przedstawiała si  nast pująco: drewno tartaczne grube (>20 cm) – 11,54 mln m3 (53,0%), drewno tartaczne cienkie – 1,62 mln m3 (7,4%), drewno do przerobu przemysłowego – 3,61 mln m3 (16,6%), drewno energetyczne – 5,02 mln m3 (23%). Aż 63,6% pozyskania stanowiło drewno poklęskowe (o 69,6% wi cej od średniej 5-letniej i o 127,2% więcej od średniej 10-letniej).Tartaki płaciły za świerkowe drewno tartaczne klasy B przeci tnie 72,52 euro/m3 (o 8,8% mniej niż w roku 2007). Papierówka świerkowa kosztowała średnio 29,27 euro/m3 (-5,2%). Przeci tna cena za metr przestrzenny drewna opałowego twardego i mi kkiego wynosiła odpowiednio 52,31 euro (+1,4%) i 35,80 euro (-0,1%).

Przeszło 7 tys. uczestników ze 160 krajów biorących udział w 13. Światowym Kongresie Leśnym w Buenos Aires (18–23 października) zaapelowało o jak najszerszą koalicję wobec wyzwań czekających na cały sektor leśny. Ostateczna deklaracja przyjęta przez uczestników kongresu nawołuje do natychmiastowej, wielosektorowej reakcji wobec szybko zachodzących zmian o charakterze globalnym: Dziś największy wpływ na lasy narasta spoza sektora leśnego. Wynika on z globalnych zmian klimatycznych, sytuacji ekonomicznej i ludnościowej. Zmiany te wywołują złożony wpływ na różne dziedziny życia. Np. wzrost liczby ludności i migracja do miast powoduje presję środowiskową na lasy i tereny rolnicze. Zmiany mają szybsze tempo niż miało to miejsce w przeszłości, niepewność i większe wahania powoduje stan światowej ekonomiki oraz popyt i podaż paliw.Kongres odbywa się co cztery lata pod auspicjami FAO. Polskę reprezentował na nim podsekretarz stanu w Ministerstwie Środowiska Janusz Zaleski.Opr. A.S., R. Z.Źródła: www.baysf.de, www.nordicforestry.org, http://www.sveaskog.se, www.forest.fi .

Zapas fińskich lasów zwiększa się rocznie o dziesiątki milionów m3 nawet po uwzględnieniu pozyskania drewna i naturalnych ubytków. W tym sensie lasy te stanowią pochłaniacz CO2. Jeśli sekwestracja węgla przez lasy zostanie uwzględniona w rozliczeniach ograniczania emisji CO2, Finowie powinni więc na tym skorzystać. Jednak wcale nie jest to takie pewne. Okazuje się bowiem, że fińskie lasy mogą być też traktowane jako źródło emisji CO2. Wszystko zależy od modeli kalkulacyjnych, które zostaną wynegocjowane. Dla Finów niekorzystne są modele oparte na lesistości.– Dla Finlandii szczególne znaczenie ma sposób, w jaki w następnej umowie klimatycznej zostanie uwzględniona zdolność lasów do wiązania węgla. W sensie naukowym fińskie lasy są pochłaniaczem węgla. Natomiast zgodnie z modelami kalkulacyjnymi, które bierze się pod uwagę w negocjacjach klimatycznych, fińskie lasy okazują się źródłem emisji węgla – mówi Paula Lehtomäki, fińska minister środowiska. – Preferowalibyśmy model, który by uwzględniał wcześniejsze działania hodowlane i nie nagradzał tych państw, które kiedyś zniszczyły swoje lasy i dlatego mogą teraz łatwo zwiększać swoją lesistość.Kwestią otwartą pozostaje uwzględnienie w rozliczeniach emisyjnych węgla akumulowanego w produktach drzewnych.    

Wyniki ostatniej narodowej inwentaryzacji lasów, przeprowadzonej przez Szwedzki Uniwersytet Nauk Rolniczych, wykazały, że udział gatunków drzew liściastych w składzie lasów Szwecji jest obecnie największy od lat 20. XX wieku. Naukowcy tłumaczą to przede wszystkim wzrostem świadomości ekologicznej. Wzmożone wprowadzanie drzew liściastych do lasów jest również reakcją na katastrofy huraganowe, jakie dotknęły drzewostany świerkowe w południowej Szwecji.Roczny przyrost miąższości szwedzkich lasów sięga 121 mln m3. Od czasu rozpoczęcia w Szwecji narodowych inwentaryzacji lasów w latach 20. XX w., zasoby drzewne tego kraju praktycznie się podwoiły. Dominującym gatunkiem jest nadal świerk.