Z zagranicy 8/2017

22 lutego 2018 08:48 2018 Wersja do druku

Czechy
Sprzedają zbędne budynki, kupują lasy

Finlandia
Wytwarzanie ogłowionego posuszu stojącego

Słowacja
Za dużo żubrów

Szwecja
Rekompensaty dla właścicieli lasów w 2016 roku


Czechy
Sprzedają zbędne budynki, kupują lasy

Lasy Republiki Czeskiej (LČR), zarządzające czeskimi lasami państwowymi, sprzedają zbędne nieruchomości i wysłużone samochody, a kupują lasy. Oferowane do sprzedaży składniki majątku LČR są prezentowane w Internecie. Zainteresowani mogą stosować różne kryteria wyszukiwania.


Na stronie internetowej czeskich lasów państwowych pojawiła się zakładka "Kupimy Twój las"


 

Zbędny składnik majątku sprzedajemy temu, kto złożył najkorzystniejszą ofertę zakupu w przetargu publicznym. Decydujące znaczenie ma oczywiście cena – mówi Jindřich Hábr, pracownik LČR odpowiedzialny za zarządzanie majątkiem. Z drugiej strony, LČR kupują lasy od właścicieli prywatnych, samorządowych i kościelnych. – W ciągu ostatnich czterech lat oddaliśmy 122 tys. ha gruntów leśnych w ramach restytucji lasów kościelnych. Dlatego teraz kupujemy drzewostany, które spełniają określone wymogi i których zwarta powierzchnia przekracza 3 ha lub przylega do lasów państwowych. Jesteśmy także zainteresowani młodszymi drzewostanami, o ile w grę wchodzą względy komasacyjne. Naszym celem jest zwiększenie powierzchni lasów państwowych – informuje Igor Kalix, dyrektor administracyjny LČR.

Działające w formie przedsiębiorstwa państwowego LČR gospodarują w lasach o powierzchni 1,23 mln ha. Zatrudniają ok. 3380 osób, w tym 960 pracowników na stanowiskach robotniczych. W 2016 r. wypłaciły państwu czeskiemu dywidendę w wysokości 5,6 mld CZK (ok. 917 mln zł). Oprócz gospodarki leśnej zadaniem LČR jest także piecza nad blisko 1/3 czeskich wód płynących.

Źródło: www.lesycr.cz

 


Finlandia
Wytwarzanie ogłowionego posuszu stojącego

W fińskich lasach gospodarczych tysiące drzew żyjących są dziś ogławiane na wysokości kilku metrów. W ten sposób wytwarza się duże ilości posuszu stojącego w celu wzmagania bioróżnorodności. Wcześniej martwe drewno stojące było zapewniane głównie przez pozostawianie przestojów na powierzchniach cięć użytkowania rębnego. Tymczasem ogłowiony posusz stojący dostarcza drewna martwego już w drzewostanach w wieku trzebieżowym.

Dzięki ogłowionemu posuszowi stojącemu będziemy mieli martwe drewno w różnym wieku i tym samym większy stopień bioróżnorodności. Taki posusz stojący rozkłada się w ciągu kilku lat, podczas gdy przestoje potrzebują do tego od dziesięciu do 15 lat – mówi Janne Soimasuo, dyrektor ds. środowiska przyrodniczego w fińskim koncernie leśno-drzewnym Metsä. Ponadto przestoje, pozostawione na odnowionych powierzchniach, łatwo mogą zostać powalone przez wichury. Oczywiście, wiatrowały nadal będą się rozkładały, ale chociażby gatunki takie jak czarnogłówka, która jest rzadkim ptakiem w Finlandii, preferują gniazdowanie w dziuplach w stojącym drewnie martwym.

W Finlandii 85% lasów gospodarczych jest certyfikowanych. Jednym z wymogów certyfikacji leśnej jest pozostawianie przestojów po cięciach użytkowania rębnego. Ogłowiony posusz stojący jest zaliczany na poczet przestojów. Spółka akcyjna Gospodarstwo Leśne Metsähallitusa (MM Oy), zarządzająca fińskimi lasami państwowymi (3,5 mln ha), planuje wytworzyć w 2017 r. 100 tys. szt. ogłowionego posuszu stojącego. Koncern Metsä promuje wśród właścicieli lasów pozostawianie po trzebieżach dwóch sztuk takiegoż posuszu na hektar.

Ogłowiony posusz stojący jest dobrym przykładem aktywniejszej formy ochrony przyrody. Przestoje czy kępy mające poprawiać warunki bytowania zwierzyny powstają zasadniczo wtedy, gdy coś jest pozostawiane. Natomiast ogłowiony posusz stojący musi być wytwarzany w sposób aktywny. W idealnym przypadku odcięta korona drzewa jest pozostawiana do rozkładu na ziemi – wyjaśnia Maarit Kaukonen, specjalistka ds. środowiska przyrodniczego w MM Oy. Korona jest odcinana na wysokości 2–5 m. Drzewa liściaste z reguły rozkładają się łatwiej niż iglaste. – Wytwarzanie posuszu stojącego z drzew, które są cenne przyrodniczo, ale często nie mają dużej wartości finansowej, jest efektywną kosztowo metodą kombinacji ochrony bioróżnorodności z gospodarką leśną – dopowiada Lea Jylhä, specjalistka w fińskim Centralnym Związku Producentów Rolnych i Właścicieli Lasów (MTK).

Im grubsza i wyższa jest sztuka ogłowionego posuszu stojącego, tym więcej przestrzeni zapewnia ona organizmom, których środowiskiem życia jest rozkładające się drewno. Gatunki tych organizmów zmieniają się wraz z postępem procesu rozkładu. W Finlandii od drewna martwego zależy egzystencja ok. 1/4 (5 tys.) gatunków leśnych. Obecnie w fińskich lasach gospodarczych zasoby rozkładającego się drewna wynoszą przeszło 3 m3/ha.
Z punktu widzenia ochrony bioróżnorodności zasoby te powinny sięgać 20 m3.

Źródło: www.smy.fi


Słowacja
Za dużo żubrów

Lasy Republiki Słowackiej (Lesy Slovenskej Republiky, LSR), zarządzające słowackimi lasami państwowym, od blisko 60 lat przyczyniają się do ochrony żubrów, prowadząc ich hodowlę w zagrodzie w gospodarstwie leśnym Topolczanki. W minionym roku stado zwiększyło się o 11 młodych. Pod koniec lutego 2017 r. liczyło 33 osobniki. Ponieważ optymalna liczba zwierząt, jaka może bytować w zagrodzie, wynosi 8–12 osobników, LSR uzgodniły z Węgrami przewiezienie części żubrów do Parku Narodowego Őrség.

Teraz chodzi o 11 żubrów. Nasi węgierscy partnerzy są zainteresowani jeszcze czterema zwierzętami – mówi Milan Garaj, dyrektor gospodarstwa leśnego Topolczanki. Jedną z podstaw sukcesu hodowli żubrów jest współpraca LSR z Wyższą Szkołą Rolniczą w Nitrze. Od czasu założenia żubrzej zagrody w 1958 r. przyszło w niej na świat przeszło 200 żubrów. Podstawowym zadaniem zagrody jest hodowla żubrów linii górskiej.


LSR działają w formie przedsiębiorstwa państwowego. Gospodarują w lasach o powierzchni ok. 900 tys. ha, zatrudniając 2260 pracowników na stanowiskach nierobotniczych. Osiągają przychody sięgające 215 mln euro rocznie. Do budżetu państwa odprowadzają co roku dywidendę rzędu 5,3 mln euro przy dotacjach na poziomie 2,0 mln euro.

Źródło: www.lesy.sk


 

Szwecja
Rekompensaty dla właścicieli lasów w 2016 roku

Całkowity wolumen szwedzkich rekompensat państwowych, zatwierdzonych przez Agencję Leśną i wypłaconych właścicielom gruntów za podyktowane względami przyrodniczymi ograniczenie użytkowania lasów produkcyjnych, kształtował się w 2016 r. na poziomie 228 mln SEK (ok. 105 mln zł). Na kwotę tę złożyły się rekompensaty z tytułu ochrony siedlisk i kontraktowej ochrony przyrody, wynoszące odpowiednio 192 mln i 36 mln SEK.

Agencja Leśna ustanowiła w minionym roku 257 nowych obiektów ochrony siedlisk i 173 nowe obiekty kontraktowej ochrony przyrody. W sumie ochroną siedlisk i kontraktową ochroną przyrody objętych było w 2016 r. odpowiednio 1,5 tys. i 1,2 tys. ha lasów produkcyjnych.

Podstawowym zadaniem szwedzkiej Agencji Leśnej jest monitorowanie wykonywania ustawy o lasach, nakładającej na ich właścicieli obowiązek prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej.

Agencja administruje funduszami subsydiów dla prywatnych właścicieli lasów, zajmuje się doradztwem fachowym i pełni funkcję urzędu statystycznego, odpowiedzialnego za trzy działy statystyki leśnictwa (produkcja, zatrudnienie oraz aspekty ekologiczne i społeczne). Działalność Agencji Leśnej, w której pracuje około tysiąca osób, jest w znacznej części finansowana z budżetu państwa i funduszy publicznych. Jednak w jej strukturze wyodrębniona jest również samofinansująca się jednostka „Produkty i Usługi”, która m.in. prowadzi szkolenia.

Źródło: www.skogsstyrelsen.se

Opr. A.S.