Z zagranicy 13-14/2013

30 sierpnia 2013 13:00 2013 Wersja do druku

Finlandia

Dyskusja o nowelizacji ustawy o lasach

Finlandia

Serwis internetowy  dla właścicieli lasów

Brandenburgia, Niemcy

Kino Leśne

Wielka Brytania

Grupowa certyfikacja  zalesieniowych projektów sekwestracyjnych

Niemcy

Rada Naukowa  Polityki Leśnej

Niemcy

Bezołowiowo w lasach państwowych


Finlandia

Dyskusja o nowelizacji ustawy o lasach

Podobnie jak w Polsce, w Finlandii trwają prace nad nowelizacją ustawy o lasach. Fińskie Ministerstwo Rolnictwa i Leśnictwa otrzymało blisko 50 uwag do przygotowanego projektu. Nad konceptem, który został przygotowany przez zespół zadaniowy, będący szeroką reprezentacją interesariuszy sektora leśnego, obszernie dyskutowano w fińskich mediach. Przedmiotem krytyki były głównie szczegółowe zapisy dotyczące odnowienia lasu i ochrony szczególnie cennych siedlisk leśnych.

Projekt stanowi m.in., że zręby muszą zostać odnowione w ciągu 7–25 lat, w zależności od ich położenia geograficznego (krótszy okres obowiązuje na południu Finlandii). W tym czasie młode pokolenie drzew musi osiągnąć wysokość 30 cm niezależnie od tego, czy pochodzi z odnowienia naturalnego, czy sztucznego. Sauli Valkonen, naukowiec z Fińskiego Instytutu Badawczego Leśnictwa (Metla), uważa, że takie wymagania czasowe i wysokościowe są zbyt restrykcyjne w przypadku odnowienia naturalnego. W obecnej praktyce inspekcyjnej do udanego odnowienia zaliczany bywa w Finlandii nawet nalot o wysokości mniejszej niż 10 cm. Jari Koskinen, fiński  minister rolnictwa i leśnictwa, zaznacza, że wysokościowe i czasowe wymagania w stosunku do odnowienia mogą zostać jeszcze zrewidowane.

Innym krytykowanym szczegółem projektu jest zmiana określenia wielkości powierzchni szczególnie cennych siedlisk leśnych, podlegających ochronie na mocy ustawy o lasach. Za ochronę tych siedlisk fińscy właściciele lasów nie otrzymują rekompensat. Zgodnie z dotychczasową definicją, szczególnie cenne siedliska podlegające ochronie na mocy ustawy o lasach to powierzchnie „z reguły niewielkie”. W projekcie stosowane jest natomiast jedynie określenie „niewielkie”. Zdaniem niektórych ekspertów zmiana ta może doprowadzić do obniżenia poziomu bioróżnorodności fińskich lasów. Minister Koskinen motywuje zmianę przepisami fińskiej konstytucji, która z jednej strony chroni prawo własności gruntu, a z drugiej zobowiązuje Finów do ochrony przyrody. Zdefiniowanie siedlisk podlegających ochronie bez prawa do rekompensat jako powierzchni niewielkich, jest kompromisem między wymogami ochrony prawa własności a wymaganiami ochrony przyrody. Za ochronę siedlisk o większej powierzchni fińscy właściciele lasów powinni otrzymywać rekompensaty albo z Ministerstwa Rolnictwa i Leśnictwa, albo z Ministerstwa Środowiska.

Istotną projektowaną zmianą jest umożliwienie wykonywania cięć odnowieniowych niezależnie od wieku i grubości drzew (zgodnie z dotychczasowymi przepisami, drzewa będące przedmiotem użytkowania rębnego muszą osiągnąć odpowiedni wiek i określoną grubość). Celem tej zmiany jest stymulowanie rozwoju drzewostanów różnowiekowych. Fiński parlament ma debatować nad nowelizacją ustawy o lasach wkrótce, tak aby nowe przepisy weszły w życie w 2014 roku.

Źródło: www.forest.fi

 


Finlandia

Serwis internetowy  dla właścicieli lasów

Dostęp do wszystkich funkcji portalu kosztuje 60 euro rocznie
W Finlandii jest przeszło 630 tys. indywidualnych właścicieli lasów. Wielu z nich mieszka nawet setki kilometrów od swoich lasów. Ich liczba stale rośnie. Mają oni jednak w każdej chwili zapewniony dostęp do kompleksowej informacji o swoich lasach za pośrednictwem internetowego serwisu metsään.fi. Serwis ten jest utrzymywany przez Fińskie Centrum Leśne (Suomen metsäkeskus) – instytucję państwową wspierającą leśnictwo niepaństwowe, podległą Ministerstwu Rolnictwa i Leśnictwa Finlandii.

Do użytkowania serwisu wystarczają podstawowe umiejętności internetowe. Najnowsze udostępnione w nim informacje bazują na wynikach skaningu laserowego i pomiarów kontrolnych w terenie. Obrazy lotnicze cechują się wysoką jakością. Przyrost miąższości aktualizowany jest corocznie w sposób automatyczny. Corocznie aktualizowane są też informacje o wykonanych zabiegach i cięciach.

Ważnym komponentem serwisu są sugestie działań gospodarczych, uszeregowane wg ich pilności. Podejmowanie decyzji o zabiegach i cięciach ułatwiają kalkulatory kosztów i przychodów. Serwis wyszczególnia również wszystkie ekologicznie cenne siedliska, co sprzyja ochronie bioróżnorodności. Kompleksowe informacje o danej posiadłości leśnej są udostępniane po zalogowaniu się. Część serwisu jest dostępna dla wszystkich. Zawiera ona podstawowe informacje o jego funkcjach i porady dla właścicieli lasów.

Pod koniec 2013 r. serwis metsään.fi zostanie otwarty także dla przedsiębiorców leśnych, zrzeszeń leśnych i zakładów przemysłu drzewnego kupujących drewno. Właściciel lasu będzie mógł zapewnić wybranym firmom dostęp do informacji o swojej posiadłości leśnej. To znacznie ułatwi współpracę: wszyscy kontrahenci będą dysponowali tymi samymi danymi i nie trzeba będzie za każdym razem organizować spotkań na miejscu w lesie.

Źródło: www.forest.fi

 

Brandenburgia, Niemcy

Kino Leśne

Fot. filmweb.plPokazem spektakularnego filmu dokumentalnego pt. „Home – SOS Ziemia!”, wyreżyserowanego przez francuskiego fotografa i dziennikarza Yanna Arthusa-Bertranda, zainaugurowało działalność Kino Leśne w niemieckim kraju związkowym Brandenburgia. Bezpłatny pokaz odbył się 31 maja br. w wielkiej stodole wchodzącej w skład zabytkowego zespołu budynków w nadleśnictwie Hammer. Po filmie widzowie mieli możliwość spędzenia wieczoru przy ognisku i posilenia się.

Z okazji jubileuszu 300-lecia zasady trwałości lasu w Niemczech, w okresie od maja do września odbędzie się w Nadleśnictwie Hammer pięć pokazów filmowych, poświęconych zrównoważonemu rozwojowi i lasom. Projekt „Kino Leśne” jest wspólnym dziełem Gospodarstwa Krajowego „Lasy Brandenburgii” i artysty medialnego Wolfganga Georgsdorfa. Film można obejrzeć m.in. na portalu You Tube.

Źródło: http://forst.brandenburg.de

 


Wielka Brytania

Grupowa certyfikacja  zalesieniowych projektów sekwestracyjnych

Dwa lata temu został ustanowiony brytyjski standard zalesieniowych przedsięwzięć sekwestracyjnych (Woodland Carbon Code). Standard ten gwarantuje rzetelność i efektywność projektów zalesieniowych, realizowanych w ramach dobrowolnej kompensacji emisji CO2. Do tej pory obiektami certyfikacji wg standardu Woodland Carbon Code mogły być pojedyncze projekty zalesieniowe. Udostępniony teraz program certyfikacji grupowej ma stymulować rozwój zalesień w Wielkiej Brytanii poprzez obniżenie kosztów uzyskania certyfikatu.

– Przyznajemy, że koszty certyfikacji wg standardu Woodland Carbon Code mogą zbyt wysokie dla części zainteresowanych, zwłaszcza zalesiających nieduże powierzchnie. Dlatego wdrożyliśmy nowy program certyfikacji grupowej, dzięki której realizatorzy wielu mniejszych projektów mogą się wspólnie starać o certyfikat, co daje możliwość podziału kosztów i znacznych oszczędności – wyjaśnia Vicky West, analityk ds. zmiany klimatu w brytyjskiej Komisji Leśnej, administratora systemu Woodland Carbon Code.
 Pojedyńcze certyfikaty wg standardu Woodland Carbon Code okazały się dla Brytyjczyków zbyt drogie. Certyfikacja grupowa ma być znacznie tańsza

Realizatorzy zalesieniowych projektów sekwestracyjnych, które są certyfikowane wg standardu Woodland Carbon Code, mogą sprzedawać wygenerowane jednostki pochłaniania CO2 przedsiębiorstwom chcącym dobrowolnie kompensować nieuniknioną emisję gazów cieplarnianych. Z kolei nabywcy jednostek pochłaniania pochodzących z certyfikowanych projektów sekwestracyjnych, mają gwarancję, że jednostki te są wytwarzane zgodnie z brytyjskimi zasadami zrównoważonej gospodarki leśnej i normami bilansu CO2. Audyt przeprowadzają niezależne firmy certyfikujące uznane przez Służbę Akredytacyjną Zjednoczonego Królestwa (UKAS). Każdy audyt musi być weryfikowany przynajmniej co 10 lat. Realizatorzy zalesieniowych projektów sekwestracyjnych muszą uzyskać wpis do specjalnego rejestru prowadzonego przez Komisję Leśną.

Brytyjski rynek handlu jednostkami pochłaniania bazuje na dobrowolnym kompensowaniu emisji CO2. Jest niepowiązany ani z unijnym systemem handlu emisjami (ETS), ani ze światowym systemem handlu emisjami opartym na postanowieniach protokołu z Kioto. Termin wykupu praw do jednostek pochłaniania od właścicieli zalesionych gruntów zależy od charakteru programu sekwestracyjnego i gatunkowego składu upraw i mieści się zazwyczaj w granicach 50–100 lat. Pośrednikami między firmami dobrowolnie kompensującymi swoją emisję CO2, a realizatorami programów zalesieniowych są brokerzy praw do jednostek pochłaniania/emisji.

Źródło: www.forestry.gov.uk

 


Niemcy

Rada Naukowa  Polityki Leśnej

Niemiecka federalna minister rolnictwa Ilse Aigner powołała Radę Naukową Polityki Leśnej. Gremium to ma doradzać federalnemu Ministerstwu Rolnictwa w sprawach zrównoważonej gospodarki leśnej. Rada będzie też pomagać w znajdowaniu rozwiązań kompromisowych, godzących różne funkcje lasów. W jej skład wejdą naukowcy reprezentujący wszystkie dziedziny

istotne dla lasów.  

 

Fot. Mimo wysokiego uprzemysłowienia i wysokiej liczny ludności, lasy w Niemczech stanowią 1/3 powierzchni kraju. Najpospolitsze gatunki drzew w Niemczech znalazły się na serii monet o nominale 20 euro (For. muenzblog.de)


– Nasze lasy są cenne. Nie możemy ich przeciążać. Dlatego wielkim wyzwaniem dla polityki jest kompleksowe porównanie wag różnych wymagań wobec lasów i stworzenie optymalnych warunków ramowych. Decydujące znaczenie dla przyszłości lasów ma znalezienie wyważonego stosunku między ich użytkowaniem, ochroną i funkcją rekreacyjną. Do tego potrzebujemy informacji naukowych o tym np., w jaki sposób można zapewnić skuteczną ochronę przyrody i jakie są ekonomiczne następstwa obowiązków nakładanych na właścicieli lasów
– wyjaśnia Aigner.

Niemcy są jednym z najgęściej zaludnionych i najbardziej zindustrializowanych krajów Europy, a mimo to 1/3 tego państwa porastają lasy – powierzchnia leśna sięga 11,1 mln ha. Najbardziej lesistym niemieckim krajem związkowym jest Hesja (42,1%). Kolejne miejsca zajmują Nadrenia-Palatynat (41,7%) i Kraj Saary (38,3%). Gatunki drzew najliczniej występujące u naszych zachodnich sąsiadów to:  świerk (28%), sosna (24%), buk (15%) i dąb (10%). Obecnie opracowywane są wyniki trzeciej wielkoobszarowej inwentaryzacji lasów w Niemczech. Dane mają zostać opublikowane w 2015 roku. Poprzednie niemieckie wielkoobszarówki miały miejsce w latach 1987 i 2002.

Źródło: www.forstpraxis.de

 


Niemcy

Bezołowiowo w lasach państwowych

Ołowaiane naboje znikają z kolejnych landów. Zastępuje je bezołowiowa (niem. bleifrei) amunicja kulowa (Fot. www.brenneke-munition.de)Począwszy od sezonu łowieckiego 2014/15 w lasach państwowych dwóch kolejnych niemieckich krajów związkowych – Badenii-Wirtembergii i Dolnej Saksonii – będzie można polować wyłącznie z zastosowaniem bezołowiowej amunicji kulowej. Władze obydwu landów apelują do wszystkich myśliwych polujących w lasach państwowych o jak najszybsze przestawienie się na taką amunicję. Aby im to ułatwić, organy administracji właściwe do spraw łowiectwa wspierają finansowo przystosowywanie strzelnic myśliwskich do potrzeb treningu strzeleckiego z zastosowaniem amunicji bezołowiowej. Od kwietnia br. zakaz stosowania amunicji z ołowiem obowiązuje w lasach państwowych landu Szlezwik-Holsztyn.

Źródło: www.jagderleben.de

Opr. A.S.