Z zagranicy 23/2012

27 listopada 2012 07:38 2012 Wersja do druku

Niemcy
Spalają już więcej drewna, niż go przerabiają

Niemcy
50-lecie KWF

Egipt
Zalesienia na pustyni nawadniane ściekami

Niemcy
Użytkowanie lasu na obszarach siedliskowych

Francja, Polska
Fundusze europejskie



Niemcy
Spalają już więcej drewna, niż go przerabiają

Nowa analiza zasobów surowca drzewnego i rozmiaru jego zużycia w Niemczech, którą przygotował prof. Udo Mantau z Uniwersytetu Hamburskiego, wykazuje wyraźny wzrost wpływu polityki energetycznej na kształtowanie się popytu na drewno. W roku 2010 po raz pierwszy wykorzystano w Niemczech więcej drewna do celów energetycznych niż na potrzeby wytwarzania wszelkiej maści produktów drzewnych. Całkowity rozmiar zużycia drewna osiągnął poziom 135 mln m3.Udział zużycia energetycznego w zużyciu całkowitym sięgnął 50,5%. Zużycie tworzywowe spadło w ciągu ostatnich pięciu lat z 61,1% do 49,5%. Według prognoz prof. Mantaua, tendencja ta będzie się nadal utrzymywała, ale dynamika zmian obniży się.
Prof. Mantau uwzględnia w zasobach surowca drzewnego następujące składniki: drewno świeżo pozyskane w lasach, drewno pozyskane w ramach pielęgnowania krajobrazu, surowiec pochodzący z plantacji drewna energetycznego, drewno odpadowe i wyroby drzewne wycofywane z użytkowania. W 2010 r. pozyskano w niemieckich lasach 86mlnm3 drewna przy rocznym przyroście sięgającym 100 mln m3.

Źródło: www.forstpraxis.de


Niemcy
50-lecie KWF

Członkowie stowarzyszenia (Fot. KWF)Stowarzyszenie badawczo-atestacyjne Kuratorium Pracy i Techniki Leśnej (KWF), które pełni funkcję ogólnoniemieckiego centrum kompetencji w zakresie prac leśnych, techniki leśnej i logistyki przepływu surowca drzewnego, zostało założone w listopadzie 1962r. we Frankfurcie nad Menem. Jednak korzenie tej instytucji sięgają połowy lat 20.XX wieku. Już bowiem w 1925r. powstała Komisja Maszyn Niemieckiego Towarzystwa Leśnego, która później została przemianowana na Komisję Techniki w Leśnictwie. Po II wojnie światowej atestacja sprzętu leśnego rozwijała się siłą rzeczy dwutorowo: w Niemczech Zachodnich powstała w 1949 r.Komisja Atestacji Techniki Leśnej (FPA) – bezpośrednia poprzedniczka KWF, a w Niemczech Wschodnich zostało utworzone w 1959 r. Centrum Atestacji Techniki Leśnej (ZFP), które po zjednoczeniu Niemiec połączyło się z KWF.
Stowarzyszenie KWF znane jest głównie z organizacji targów leśnych KWF-Tagung oraz z kompleksowej atestacji sprzętu leśnego i środków ochrony osobistej. Targi KWF-Tagung, które po raz pierwszy zostały zorganizowane w 1964r., urosły do rangi największej na świecie leśnej imprezy targowej z pokazami pracy maszyn. Obecną strategię rozwoju KWF określa program „KWF 2020”. Zgodnie z jego założeniami, KWF ma do roku 2020 umocnić się na pozycji przodującej w Europie Środkowej instytucji wykonującej prace badawczo-rozwojowe i atestacyjne oraz prowadzącej działalność informacyjną i doradczą we wszystkich technicznych i procesowych aspektach produkcji i logistyki leśnej.

Źródło: www.forstpraxis.de


Egipt
Zalesienia na pustyni nawadniane ściekami

W XI w. leśnictwo miało w Egipcie duże znaczenie. W państwie Fatymidów powstała bodaj pierwsza na świecie administracja leśna zorganizowana na wielką skalę. Administracja ta nadzorowała produkcję i sprzedaż drewna do budowy statków handlowych.
Dziś natomiast lesistość Egiptu nie przekracza 0,1%. Resztki lasów naturalnych rosną jedynie w chronionym obszarze górskim na południu kraju.
Zdecydowaną większość obszaru Egiptu stanowią pustynie. Do użytkowania rolniczego nadaje się tylko 3,6% powierzchni kraju. Na dodatek Egipt należy do krajów o najszybciej postępującym pustynnieniu: w Delcie Nilu traconych jest dziennie 35 ha żyznych gleb. Do celów rolniczych wykorzystywanych jest 80% egipskich zasobów wodnych, których praktycznie jedynym źródłem jest Nil.
W Egipcie mieszka przeszło 89 mln ludzi, głównie w Delcie Nilu – największej oazie świata. Mieszkańcy kraju wytwarzają przeszło 5,5 mld m3 ścieków rocznie, których usuwanie stwarza ogromne problemy.
W tej krytycznej sytuacji ponownie wzrasta w Egipcie znaczenie leśnictwa. Może ono bowiem stać się ważnym instrumentem rozwiązywania problemów związanych nie tylko z pustynnieniem, lecz również z utylizacją ścieków.
W połowie lat 90. XX w. rozpoczęto w Egipcie realizację Narodowego Programu Bezpiecznego Wykorzystania Obrobionych Ścieków do Zalesień. Później egipska strategia zalesień na pustyni została uzupełniona m.in. o takie aspekty, jak redukcja emisji CO2, produkcja energii z biomasy i tworzenie nowych miejsc pracy. Wykorzystanie wszystkich ścieków pozwoli na zalesienie 650 tys. ha pustyni. Konsekwencją tego będzie również sekwestracja 25 mln t CO2 rocznie. Ponadto naukowcy nie wykluczają, że wielkoobszarowe zalesienia będą stymulowały powstawanie chmur i opadów deszczu.

Źródło: AFZ-DerWald 19/2012, s.36–39.

Niemcy
Użytkowanie lasu na obszarach siedliskowych

Właściciele niemieckich lasów samorządowych żądają zmiany zasad użytkowania lasów zaliczonych do obszarów siedliskowych sieci Natura 2000. Postulowane zmiany mają umożliwić przystosowanie lasów do zmian klimatycznych. – W swojej walce ze skutkami zmian klimatu właściciele lasów powinni postawić na duży zestaw różnych gatunków drzew. Tymczasem instytucje ochrony przyrody nie chcą już tolerować na obszarach siedliskowych pewnych gatunków drzew (...). Tę sprzeczność trzeba usunąć. W lasach przyszłości, w tym w lasach na obszarach siedliskowych, potrzebna będzie pełna paleta gatunków drzew, ponieważ tylko las tworzony przez wiele gatunków drzew o różnych właściwościach ekologicznych może elastycznie reagować na zmiany klimatyczne – twierdzi Winfried Manns, przewodniczący Sekcji Leśnej Niemieckiego Związku Miast i Gmin.
Zgodnie z ostatnio opublikowanymi wynikami badań kompleksowych, ograniczenia gospodarki leśnej na obszarach siedliskowych dają się szczególnie we znaki samorządowym gospodarstwom leśnym z dużym udziałem lasów bukowych. Roczny spadek przychodów sięga tam 234 euro/ha. Naukowcy ostrzegają, że zagrożone jest utrzymanie dotychczasowego poziomu świadczeń ochronnych i rekreacyjnych, wypełnianych przez te gospodarstwa.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.


Francja, Polska
Fundusze europejskie

Polsko-francuska konferencja poświęcona funduszom europejskim służącym utrzymaniu różnorodności biologicznej, która miała miejsce 7 listopada w Warszawie, pokazała, że problem z pozyskiwaniem i wykorzystywaniem pieniędzy z UE nie jest czymś specyficznym tylko dla naszego kraju. Można się wręcz pokusić o wniosek, że Polska w tym przypadku jest wręcz uprzywilejowana. Nie chodzi tu tylko o rozdział środków ze względu na stopień rozwoju regionalnego, lecz o możliwości uzyskania dodatkowych pieniędzy z funduszy wewnętrznych – NFOŚiGW czy WFOŚiGW oraz licznych innych podmiotów. I właśnie tego w dużym stopniu zazdroszczą nam Francuzi.
A jakie są podobieństwa? Choćby zawiłości administracyjne w pozyskiwaniu środków – procedury, wymagania i czas potrzebny, na ich uzyskanie. Problemem jest także fakt, że częstokroć procedury pozyskiwania funduszy zmieniane są już w trakcie wypełniania wniosków, co komplikuje i tak niełatwą sytuację.

Opr. BSz