Z zagranicy 19/2012

17 października 2012 07:57 2012 Wersja do druku

Austria
Leśne 2012 – kolejne piwo z lasów państwowych

Brandenburgia, Niemcy
Sytuacja drobnej i średniej własności leśnej

Litwa
Obciążenia finansowe Litewskich LP

Niemcy
Podstawa to wspieranie zrzeszeń leśnych



Austria
Leśne 2012 – kolejne piwo z lasów państwowych

Austriackie Lasy ZwiązkoweSA (ÖBf), w zarządzie których znajdują się lasy państwowe Republiki Austrii, kontynuują współpracę z prywatnym browarem Trumer, nawiązaną z okazji Międzynarodowego Roku Lasów. W ubiegłym roku podstawowym składnikiem do produkcji piwa leśnego były młode pędy jodłowe. W tym roku w lasach spółki ÖBf w Tyrolu zostały zebrane nasiona limby. – Leśne 2012 będzie piwem limbowym – zdradza Georg Erlacher, prezes zarząduÖBf. – Limba jako drzewo wysokich gór nadaje piwu doskonały aromat leśny – dodaje mistrz piwowarski Axel Kiesbye.
Jajowate szyszki limby, znajdujące się w dolnych partiach korony, były zbierane ręcznie. W sumie zbiorem objętych zostało 40 drzew. Decydujące znaczenie miał właściwy termin zbioru. Zbierane w tym roku szyszki zaczęły się rozwijać latem minionego roku i przezimowały w formie 1-centymetrowych szyszeczek. – Późną wiosną szyszki ponownie zaczęły rosnąć. Do osiągnięcia odpowiedniej wielkości i idealnej dojrzałości potrzebowały 6tygodni. Dopiero wtedy można je było zebrać. – wyjaśnia mistrz piwowarski. Proces warzenia i dojrzewania piwa ma zostać zakończony jesienią. Limitowana partia piwa Leśnego 2012 będzie sprzedawana w butelkach o pojemności 0,75 i 0,33 l.

Źródło: www.bundesforste.at


Brandenburgia, Niemcy
Sytuacja drobnej i średniej własności leśnej

Brandenburscy właściciele lasów są generalnie zadowoleni z sytuacji ekonomicznej prywatnych gospodarstw leśnych. Świadczą o tym wyniki badań ankietowych przeprowadzonych przez Krajowe Leśne Centrum Kompetencyjne w Eberswalde. Brandenburgia monitoruje sytuację ekonomiczną w lasach drobnej i średniej własności, bazując na sieci gospodarstw kontrolnych. W minionym roku badania ankietowe objęły 241pojedynczych właścicieli lasów i 42 zrzeszenia leśne.
Zgodnie z wynikami ankiety, 33% pojedynczych właścicieli lasów ocenia sytuację ekonomiczną ich gospodarstw jako dobrą, a jedynie 4% – jako złą. Podobnie jest w przypadku zrzeszeń leśnych: 53%respondentów ocenia sytuację jako przeciętną, a 40% – jako dobrą. Podstawą pozytywnego bilansu jest zwiększona sprzedaż drewna będąca następstwem wzrostu popytu na ten surowiec. W roku 2010 przychody ze sprzedaży drewna wynosiły w drobnych i średnich lasach prywatnych ok. 119 euro/ha.

Źródło: www.mil.brandenburg.de

Litwa
Obciążenia finansowe Litewskich LP

Litewskie Lasy Państwowe (1,04 mln ha lasów) składają się z 42 nadleśnictw, do których należą także lasy rosnące w granicach parków narodowych (wyjątek stanowi Park Narodowy „Mierzeja Kurońska” mający własne leśnictwa). Nadleśnictwa mają status przedsiębiorstw państwowych. Nadzór nad nadleśnictwami sprawuje Dyrekcja Generalna Lasów Państwowych, która jest usytuowana w strukturze Ministerstwa Środowiska Litwy.
Litewskie nadleśnictwa oprócz CIT i podatku majątkowego z tytułu korzystania z mienia państwowego płacą dwa rodzaje podatków od dochodów ze sprzedaży drewna w stanie okrągłym i na pniu. Pierwszy z tych podatków (stawka 5%) zasila ogólny fundusz gospodarki leśnej, drugi (stawka 10%) trafia do budżetu państwa. Środki z ogólnego funduszu gospodarki leśnej przeznaczane są m.in. na urządzanie lasów, doradztwo na rzecz właścicieli lasów prywatnych, powszechną ochronę lasów, badania naukowe i edukację leśną. Obydwa rodzaje podatków od dochodów ze sprzedaży drewna zostały wprowadzone stosunkowo niedawno, bo w lipcu 2009 r. Stawka podatku zasilającego budżet państwa wynosiła początkowo 5%. W nowo przyjętej litewskiej ustawie o lasach, obowiązującej od 1stycznia 2011 r., stawka ta została zwiększona do 10%.
Oprócz różnych podatków litewskie przedsiębiorstwa państwowe, a więc i nadleśnictwa, muszą płacić swojemu właścicielowi, państwu litewskiemu, także dywidendę. Jest to wynik nowelizacji litewskiej ustawy o przedsiębiorstwach państwowych i samorządowych, przeprowadzonej w 2011 r. Wysokość dywidendy odprowadzanej do budżetu państwa została ustalona na poziomie minimum 50% zysku netto.
Jako przykład obciążeń finansowych Litewskich LP mogą posłużyć dane z rachunku zysków i strat Nadleśnictwa Rakiszki, w którego zarządzie znajduje się 21,5 tys. ha lasów. W roku 2011 Rakiszki wygospodarowały zysk netto w wysokości 548,4 tys. LTL (1LTL = ok.1,21 PLN). Podatek CIT wyniósł 107,4 tys. LTL, a podatek majątkowy z tytułu korzystania z mienia państwowego – 86,8 tys. LTL. Ponadto Nadleśnictwo zapłaciło podatek od dochodów ze sprzedaży drewna przeznaczony na ogólny fundusz gospodarki leśnej w wysokości 520,2 tys. LTL i takiż podatek przeznaczony na zasilenie budżetu państwa w wysokości 1,01 mln LTL. Co ciekawe, wymiar tego drugiego podatku był w roku 2011 większy od zapłaconego VAT-u (785,4 tys. LTL). Koszty pozyskania i sprzedaży drewna okrągłego kształtowały się w Nadleśnictwie Rakiszki na poziomie 43,46 LTL/m3.
W 2010 r. litewski rząd przyjął program podniesienia efektywności działania przedsiębiorstw państwowych. W ramach realizacji tego programu planowane jest utworzenie w strukturze litewskiego Funduszu Majątku Państwowego centrum koordynacji zarządzania firmami państwowymi. Jednostka ta ma dbać o spójność i racjonalność zarządzania aktywami firm władających majątkiem państwowym. Centrum, któremu będą podlegały także nadleśnictwa, ma zostać przyznany szeroki zakres kompetencji. W zakres ten będzie wchodziło np. weryfikowanie kwalifikacji kandydatów do zarządów-rad nadzorczych firm państwowych i ocena pracy członków tych organów. W składzie zarządów-rad nadzorczych firm państwowych jedną trzecią będą musieli stanowić przedstawiciele niezależni od tych firm. W przypadku nadleśnictw mają to być reprezentanci innych niż Litewskie LP interesariuszy państwowego sektora leśnego.
Koncepcja powołania do życia instytucji koordynującej zarządzanie aktywami firm państwowych nie jest bynajmniej specyficznym litewskim roz-wiązaniem. Podobne tendencje można zaobserwować w innych państwach Unii Europejskiej. Przykładowo rząd Irlandii utworzył w 2011 r. agencję NewERA z myślą o racjonalizacji zarządzania aktywami irlandzkich firm państwowych w skali całego kraju i inwestowaniu wygospodarowanych w ten sposób środków finansowych w rozwój branż mających żywotne znaczenie dla przyszłości narodu. Oczywiście agencji NewERA podlegają także irlandzkie lasy państwowe. Można przypuszczać, że również nasze Lasy Państwowe wcześniej czy później zostaną wprzęgnięte w ogólnopolski system racjonalizacji zarządzania aktywami firm państwowych.

Źródło: www.gmu.lt

Opr. R.V., A.S.


Niemcy
Podstawa to wspieranie zrzeszeń leśnych

Fot. ShxNiemiecka Rada Gospodarki Leśnej (DFWR), Związek Niemieckich Stowarzyszeń Właścicieli Lasów (AGDW) i Niemiecki Związek Rolników (DBV) zajęły wspólne stanowisko w sprawie doskonalenia wpierania leśnictwa niepaństwowego w oparciu o ustawę o zadaniach publicznych w zakresie poprawy struktury agrarnej i ochrony wybrzeża (program GAK). Z funduszu GAK subsydiowane są m.in. zrzeszenia właścicieli lasów prywatnych. Zdaniem ww. organizacji, wspieranie zrzeszeń leśnych stanowi podstawę do poprawy struktury prywatnej własności leśnej. Program GAK jest ważną częścią niemieckiej Narodowej Strategii Rozwoju Obszarów Wiejskich. – Także dla nas, właścicieli lasów, program ten jest podstawowym instrumentem subwencyjnym i jako taki stanowi główny przedmiot zainteresowania naszej reprezentacji branżowej – mówi Philipp zu Guttenberg, przewodniczący AGDW.
Zgodnie z niemiecką federalną ustawą o lasach, przedmiotem subsydiowania w zakresie gospodarki leśnej mogą być przejawy działalności zarówno pojedynczych właścicieli lasów, jak i zrzeszeń leśnych. Zrzeszenia leśne w Niemczech subsydiowane są w 60% z federalnego funduszu GAK i w 40% z środków landowych.
Polska ustawa o lasach w jej dotychczasowym brzmieniu w ogóle nie reguluje kwestii działania i wspierania zrzeszeń właścicieli. Niestety także projekt założeń do zmian w ustawie o lasach, przedstawiony w sierpniu 2012 r. przez Ministerstwo Środowiska, nawet słowem nie nawiązuje do sytuacji organizacji właścicieli lasów prywatnych w Polsce. Piszącemu te słowa nasuwają się więc pytania: Czy Ministerstwo Środowiska wie, że w Polsce blisko jedną piątą (18,7%) wszystkich lasów stanowią lasy prywatne i czy zdaje sobie sprawę z tego, z jakimi problemami borykają się właściciele tych lasów i zrzeszenia leśne? Skoro Służbę Leśną można było umocować w ustawie o lasach, to dlaczego nie można w niej umocować zrzeszeń leśnych?

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.