Z zagranicy

Ukraina Na wschodzie płoną lasy Szwecja 20% lasów państwowych obszarami chronionej przyrody  Łotwa Wyniki finansowe LVM w 2013 roku   Szwecja Odnowiony certyfikat FSC dla Södry

Ukraina
Na wschodzie płoną lasy

Trwająca pół roku wojna na wschodzie krajuniesie zniszczenia nie tylko w miastach. Ostrzał artyleryjski powoduje takżepożary lasu, których w trakcie walk nie sposób gasić. Akcje gaśniczeograniczają miny, którymi blokuje się możliwość przemieszczania wojsk podrogach leśnych. Wreszcie ukraińscy leśnicy obawiają się separatystów. Pewnąmożliwość dają „zielone korytarze”, udostępniane przez siły ukraińskie naodbitych terenach.

– Na terenie Nadleśnictwa Krasnyj Łyman,gdzie trwały działania wojenne, trzeba będzie odnowić ok. 800 ha. WNadleśnictwie Słowiańsk – 65 ha – mówi Wiktor Storożenko, naczelnik obwodowegourzędu leśnego w Doniecku. – A przecież walki jeszcze trwają… Pełnego obrazusytuacji jeszcze nie znamy, ale na pewno setki hektarów lasu będziemy musieliposadzić od nowa.

Leśnicy z nadleśnictwa krasnołymańskiegowspółpracują blisko z siłami rządowymi, które informują o obszarachzaminowanych i toczących się walkach. Akcje gaśnicze podejmowane są wyłącznie wporozumieniu z wojskiem. Jednak szanse, by szybko odnowić spalone lasy, sąniewielkie. Wojna pochłania ogromne środki, których nie starcza na inwestycje wleśnictwie.

Wschodnie obwody Ukrainy są niezbytlesiste. Największe kompleksy leśne występują w lewobrzeżnej części dolinyrzeki Doniec, przepływającej na północ od Słowiańska i Ługańska. W ObwodzieDonieckim stosunkowo dużo w ostatnich latach zalesiano, po przeszło 2 tys. harocznie.

Źródło: „Lisovyj Visnyk” 9/2014

Szwecja
20% lasów państwowych obszarami chronionejprzyrody

Szwedzkie lasy państwowe (3,1 mln ha)znajdują się w zarządzie niegiełdowej spółki akcyjnej Sveaskog, którejwyłącznym właścicielem jest państwo szwedzkie. Generalną zasadą szwedzkiegomodelu leśnictwa jest wielofunkcyjność i łączenie w różnych kombinacjachochrony przyrody z funkcjami produkcyjnymi. Jednocześnie, zgodnie ze strategiąSveaskogu, 20% lasów rosnących poniżej piętra reglowego stanowi obszarychronionej przyrody. Lasy górskie są w przeszło połowie całkowicie wyłączone zużytkowania.

Fot. www.en.wikipedia.org W lasach zarządzanych przez Sveaskog nie stosuje się klasycznych rębni zupełnych – na powierzchni pozostaje ok. 9% drzewostanu

20% cel w zakresie transformowania lasów wobiekty chronionej przyrody osiągany jest zasadniczo trzema drogami, amianowicie przez: wyłączanie lasów gospodarczych z użytkowania, tworzenie tzw.ekoparków i pozostawianie do naturalnego rozwoju mniejszych fragmentów lasówgospodarczych. Obecnie lasy wyłączone z użytkowania zajmują łączniepowierzchnię 300 tys. ha. Ekoparki to duże kompleksy leśne, w których absolutnypriorytet ma ochrona przyrody i które stanowią ogniska bioróżnorodności wstosunku do obszarów przyległych. Łączna powierzchnia 36 ekoparków utworzonychprzez Sveaskog wynosi 175 tys. ha. Lasy wyłączone z użytkowania i ekoparkistanowią w sumie ok. 12,5% szwedzkich lasów państwowych. Fragmenty lasówgospodarczych, pozostawiane do naturalnego rozwoju ze względów przyrodniczych,zajmują łącznie powierzchnię blisko 250 tys. ha, co stanowi ok. 7,5% lasówpaństwowych.

W lasach Sveaskogu nie stosuje się rębnizupełnej w formie pełnej. Na zrębach pozostawia się przeciętnie 9% drzewostanu.W celu wzmagania bioróżnorodności lasów gospodarczych pozostawia sięprzeciętnie 36 starych drzew na hektar odnawianej powierzchni.

W 2013 r. szwedzkie lasy państwowewygospodarowały zysk operacyjny w wysokości 1,17 mld SEK (ok. 549 mln zł;wartość bez uwzględnienia przyrostu wartości aktywów leśnych). Na koniec rokuzatrudniały 693 osoby.

Źródło: www.sveaskog.se

Łotwa
Wyniki finansowe LVM w 2013 roku

Łotewskie Lasy Państwowe SA (LVM)zanotowały przychody rzędu 182 mln łatów (1 LVL to ok. 1,42 euro) i zysk operacyjnyw wysokości 51 mln LVL. Podatek CIT osiągnął poziom 10 mln LVL. W maju 2014 r.spółka wypłaciła państwu łotewskiemu dywidendę za 2013 r. w wysokości 54 mlneuro (od 1 stycznia 2014 r. Łotwa należy do strefy euro). W przeliczeniu najeden ha lasu łotewska dywidenda leśna wynosi 34 euro (ok. 142 zł). Dlaporównania: tegoroczne świadczenie dywidendowe PGL LP (800 mln zł) oznaczaobciążenie rzędu 110 zł/ha lasu. Łotewskie Lasy Państwowe nie otrzymały w 2013r. żadnych dotacji państwowych i unijnych.

Miąższościowy rozmiar sprzedaży surowcadrzewnego sięgnął 5,99 mln m3 przy przyroście rocznym równym 12 mln m3.Największy udział w całkowitej ilości sprzedanego drewna okrągłego (4,8 mln m3)miały sortymenty drewna tartacznego iglastego (ok. 50%) i papierówki (ok. 30%).Oprócz wyrobionego surowca drzewnego (drewno okrągłe i zrębki energetyczne)spółka sprzedaje drewno na pniu (ok. 14% całkowitego wolumenu sprzedaży).

W zarządzie spółki akcyjnej LVM znajdujesię 1,62 mln ha gruntów państwowych, w tym 1,59 mln ha lasów. Wyłącznymwłaścicielem spółki jest Republika Łotwy, reprezentowana przez MinisterstwoRolnictwa. Firmą kieruje czteroosobowy zarząd. W strukturze ŁotewskichLasów Państwowych wyodrębnione są trzy autonomiczne jednostki, które zajmująsię osobnymi zakresami działalności (zagospodarowanie lasu, infrastrukturaleśna i pozyskanie/dostawy drewna). Spółka LVM zatrudnia ok. 980 pracowników.Kobiety stanowią 35% personelu.

Zgodnie ze strategią LVM ochrona przyrodyjest priorytetowym celem zagospodarowania 20% gruntów spółki. Na pozostałymobszarze prowadzona jest wielofunkcyjna gospodarka leśna, przy czym lasy oszczególnych funkcjach rekreacyjnych i ochronnych zajmują łącznie powierzchnię180 tys. ha.

Źródło: www.lvm.lv

Szwecja
Odnowiony certyfikat FSC dla Södry

Södra, gospodarcze zrzeszenie właścicielilasów w południowej Szwecji, odnowiła swój certyfikat FSC na następne 5 lat. –Jesteśmy dumni z dokonań wszystkich naszych członków i pracowników etatowych wzakresie utrzymywania wysokiego poziomu gospodarki leśnej pod względem zarównoekonomicznym, jak i ekologicznym. Ten certyfikat jest wyrazem uznania dlanaszej pracy – mówi Håkan Larsson (na zdj.), dyrektor ds. gospodarki leśnej wSödrze. Spełniając wymagania certyfikacji wg standardów FSC, członkowie Södry wyłączyli z użytkowania przeciętnie 8% swoich lasów dla celów ochrony przyrody.W odnawianych lasach gospodarczych pozostawiają martwe drewno, stare drzewa imałe ekosystemy o dużych walorach przyrodniczych.

			Członkowie Södry mają możliwość wyboru systemu certyfikacji – wg FSC lub PEFC
	Fot. www.sodra.com/K. Milsson		Fot. www.sodra.com/J. Andersson

Södra oferuje swoim członkom (a jest nimi 50,8tys. prywatnych właścicieli lasów, mających w sumie 36 tys. posiadłości leśnycho łącznej powierzchni 2,36 mln ha) możliwość certyfikacji leśnej zarówno wsystemie FSC, jak i w systemie PEFC. Certyfikacja FSC obejmuje 19 tys.posiadłości o łącznej powierzchni przeszło 1,4 mln ha, certyfikacja PEFC – 22tys. posiadłości o łącznej powierzchni 1,7 mln ha (część lasów podlegapodwójnej certyfikacji).

Źródło: www.sodra.com

Opr. A.S.

Finlandia Aktywizujący system podatkowy zamiast subsydiów dla lasów prywatnych? Szkocja, Wielka Brytania Szczegółowa mapa lasów rodzimych Niemcy Kontraktowa ochrona przyrody w leśnictwie

Finlandia
Aktywizujący system podatkowy zamiast subsydiów dla lasów prywatnych?

Harri Hänninen, kierownik Akademii Leśnej dla Decydentów prowadzonej przez Fińskie Towarzystwo Leśne, uważa, że po okresie przejściowym państwo fińskie powinno zaprzestać wypłacania subsydiów stymulujących produkcję drewna w lasach prywatnych. Ich miejsce powinien zająć system podatkowy aktywizujący prywatną gospodarkę leśną.

Fot. RaZ

Dyskusja o subsydiach dla prywatnych właścicieli lasów jest częścią debaty na temat planowanej, gruntownej reformy polityki leśnej w Finlandii. Fińscy właściciele lasów prywatnych otrzymują rocznie ok. 90mlneuro subsydiów na wykonywanie leśnych czynności gospodarczych i ochronę przyrody. W tym przeszło 60mln euro asygnowanych jest na zabiegi hodowlane i pielęgnacyjne (kwota ta odpowiada 1/6 całkowitych kosztów tych zabiegów), ok. 20mln euro – na pozyskiwanie drewna energetycznego, niecałe 10mln euro – na ochronę przyrody i środowiska leśnego. Subsydia otrzymywane przez właścicieli lasów prywatnych stanowią ok. 4% ich dochodów brutto (od 2012 r. podlegają opodatkowaniu).

Wypłacanie subsydiów na wykonywanie leśnych czynności gospodarczych jest w Finlandii przedmiotem krytyki ze strony niektórych interesariuszy leśnictwa. Krytycy twierdzą, że we współczesnych warunkach ekonomicznych fińskie gospodarstwa leśne powinny być rentowne bez subsydiów. Ponadto uważają, że subsydia jedynie „tuczą” zrzeszenia właścicieli lasów, blokują stosowanie efektywnych metod zagospodarowania lasu i przyczyniają się do tego, że papierówka użytkowana jest jako drewno energetyczne.

Wyniki stosownych badań naukowych wykazują jednak, że subsydia rzeczywiście stymulują aktywność właścicieli lasów w zakresie gospodarki leśnej. Z drugiej strony trzeba jednak przyznać, że ocena efektów subsydiów jest bardzo trudnym przedmiotem badań. Do skuteczności subsydiów leśnych sceptycznie nastawione jest fińskie Ministerstwo Finansów. Obecny stan finansów publicznych państwa fińskiego sprawia, że kwestia opieki nad dziećmi i seniorami jest dla Finów zdecydowanie ważniejsza niż subsydia leśne.

Alternatywą dla subsydiów na wykonywanie czynności gospodarczych w lasach prywatnych jest reforma systemu podatkowego. Przykładem może być tutaj Szwecja, która praktycznie nie stosuje żadnych subsydiów dla właścicieli lasów prywatnych poza subwencjami związanymi z ochroną przyrody i bioróżnorodności. Szwedzi zaprzestali wypłacania subsydiów stymulujących produkcję drewna 20lat temu. Jednocześnie obniżyli podatki i opłaty związane z prowadzeniem gospodarki leśnej. Należy tu jednak zaznaczyć, że w Szwecji trzebieże są tradycyjnie wykonywanie w znacznie większym zakresie niż w Finlandii, toteż subwencyjny instrument stymulacyjny nie był w tym przypadku specjalnie potrzebny. Poza tym szwedzkie pozyskanie drewna stanowi większy odsetek przyrostu rocznego, co również podyktowane jest tamtejszą tradycją.

Szwedzki system podatkowy jest diametralnie odmienny od fińskiego. W Szwecji gospodarka leśna traktowana jest pod względem podatkowym jak działalność gospodarcza, a w Finlandii – jak generowanie dochodów kapitałowych. Jussi Leppänen, jeden z autorów analiz przygotowanych przez Fiński Instytut Badawczy Leśnictwa (Metla), zaleca fińskim decydentom skarbowym dokładne przestudiowanie szwedzkiego modelu podatkowego w zakresie odnoszącym się do gospodarki leśnej.

W ramach szwedzkiego PROW udzielane są trzy rodzaje wsparcia finansowego, a mianowicie subsydia:

1. na zwiększenie udziału gatunków drzew liściastych w drzewostanach;

2. na ochronę i wzmaganie bioróżnorodności lasów;

3. na szkolenia mające na celu podniesienie konkurencyjności gospodarstw leśnych i stymulowanie ich zrównoważonego rozwoju.

Do tego dochodzą dwa specyficzne szwedzkie instrumenty subwencyjne, które mają na celu ochronę przyrody i dziedzictwa kulturalnego (program NOKÅS i fundusz promocji gatunków drzew liściastych).

W Polsce praktycznie nie ma kompleksowego systemu programów finansowego wsparcia działań gospodarczych i ochronnych w lasach prywatnych, i to pomimo że ich stan jest powszechnie krytykowany. Brak takiego systemu przekłada się w określonym stopniu na niski poziom wydatków państwa na hektar powierzchni leśnej. Niestety, niektórzy reprezentanci leśników z PGL LP zdają się uznawać to za powód do chwalenia się w Europie.

Źródło: www.forest.fi

Szkocja, Wielka Brytania
Szczegółowa mapa lasów rodzimych

Paul Wheelhouse, minister środowiska w szkockim rządzie, przedstawił w lutym 2014 r. pierwszą kompletną mapę lasów rodzimych Szkocji wraz z odpowiednią bazą danych. Mapa ta jest rezultatem ośmioletnich prac inwentaryzacyjnych przeprowadzonych przez Komisję Leśną Szkocji. Za lasy rodzime uznawane są w Szkocji lasy tworzone wyłącznie lub niemal wyłącznie przez gatunki rodzime dla danego obszaru.

Fot. www.forestry.gov.uk

Inwentaryzacja lasów rodzimych Szkocji była najbardziej kompleksową inwentaryzacją ekologiczną, jaka kiedykolwiek została przeprowadzona w Wielkiej Brytanii i bodaj pierwszą tego typu w Europie. Ogólnodostępna baza danych zawiera szczegółowe informacje o wszystkich szkockich lasach rodzimych oraz lasach posadzonych na siedliskach lasów prastarych (siedliska porośnięte lasami od co najmniej kilku wieków).

Lasy rodzime stanowią 22,5% lasów Szkocji. 46% lasów rodzimych wykazuje stan zadawalający pod względem bioróżnorodności. Inwentaryzacja wykazała, że największym zagrożeniem dla zdrowotności i zdolności regeneracyjnej lasów rodzimych jest intensywne zgryzanie przez jeleniowate.

Źródło: www.forestry.gov.uk

Niemcy
Kontraktowa ochrona przyrody w leśnictwie

W Niemczech poważną alternatywą dla administracyjnej ochrony przyrody jest budząca mniej kontrowersji kontraktowa ochrona przyrody. O ile jednak w rolnictwie wolumen kontraktowej ochrony przyrody sięga u naszych zachodnich sąsiadów 700mlneuro rocznie, o tyle w niemieckim leśnictwie prywatnym ochrona kontraktowa praktycznie nie odgrywa jeszcze żadnej roli. Wykorzystywany jest bowiem tylko ułamek środków subwencyjnych, pozostających do dyspozycji w stosownych funduszach. Dlaczego? Zdaniem prof. Bernharda Möhringa z Uniwersytetu Getyńskiego dzieje się tak dlatego, że w przypadku ochrony kontraktowej w lasach „łata nie jest większa od dziury”. Koncepcja kontraktowej ochrony przyrody mogłaby być z powodzeniem realizowana także w leśnictwie prywatnym, gdyby korzyści ekonomiczne utracone w związku z wypełnianiem zobowiązań kontraktowych były rekompensowane właścicielom lasów z pewną nawiązką.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A. S.

Finlandia Przyszłość badań leśnych Europa Procesowo zorientowana struktura lasów państwowych Hesja, Niemcy Lasy Hesji zakładem pracy przyjaznym rodzinie

Finlandia
Przyszłość badań leśnych

Prof. Risto Seppälä, fiński autorytetnaukowy w dziedzinie leśnictwa, proponuje powołanie rady badań leśnych, którejpodlegałyby wszystkie fińskie instytucje zajmujące się takimi badaniami. Radamogłaby być umocowana przy organizacji Lynet – sieci fińskich instytutówbadawczych z sektora zasobów naturalnych i środowiska przyrodniczego.Propozycja ta spotyka się raczej z chłodnym przyjęciem.

Niezbyt entuzjastycznie nastawiony jest doniej m.in. Taneli Kolström, dyrektor ds. programów badawczych w FińskimInstytucie Badawczym Leśnictwa (Metla). – Zaletą tego rozwiązania mógłby byćklarowniejszy rozdział zadań między różnymi instytucjami – mówi Kolström, alejednocześnie zaznacza: – Istnieją już najróżniejsze struktury kooperacyjne, aponadto o przedmiocie badań decyduje w ostateczności ten, kto zapewniafundusze.

Z kolei za utworzeniem rady badań leśnychopowiada się Hannu Raitio – dyrektor Metli (na zdj.), który został oddelegowanydo kierowania realizacją projektu utworzenia nowego centrum badań w zakresiezasobów naturalnych, prowizorycznie zwanego Instytutem Zasobów Naturalnych wFinlandii (NRIF). Raitio uważa, że rada mogłaby być instrumentemprzeciwdziałającym rozpłynięciu się badań leśnych w nowym centrum badań w zakresiezasobów naturalnych, które ma powstać w wyniku fuzji różnych fińskichinstytutów badawczych, w tym Metli. Zważywszy na ogromne znacznie sektoraleśnego w Finlandii, mogłoby się wydawać, że niebezpieczeństwo deprecjacjibadań leśnych w nowej strukturze jest niewielkie. Niemniej jednak łatwo możedojść do sytuacji, w której wartość każdej dziedziny badań będzie określana napodstawie funduszy, które jest ona w stanie zmobilizować, a nie w oparciu oznaczenie obsługiwanej przez nią gałęzi gospodarki.

Prof. Seppälä obawia się, że marka „Metla”może zniknąć. Obecnie jej popularność w branży leśnej jest o wiele większa odpopularności, jaką w swoich branżach cieszą się pozostałe instytucje, które sąscalane w jedno centrum badawcze. Hannu Raitio zwraca uwagę na aspekt wizerunkumiędzynarodowego: – Wizerunek Metli jest kształtowany przede wszystkim przezjej działalność w ramach Międzynarodowej Unii Leśnych Organizacji Badawczych (IUFRO). Podwzględem badań leśnych jako takich nie mamy się w Finlandii czego wstydzić, alenie możemy też powiedzieć, że jesteśmy powszechnie wzmiankowani w światowychbadaniach leśnych.

Metla zdobyła międzynarodową renomę,organizując Światowy Kongres IUFRO w 1995 roku. Od tego czasu jest liczniejreprezentowana w strukturach IUFRO, niżby to wynikało z wielkości Finlandii czypotencjału jej sektora leśnego. Dlatego Raitio jest szczególnie zaniepokojonyplanami ograniczenia funduszy na międzynarodową współpracę. – Proponujędziałania przeciwne. Powinniśmy np. zwiększyć fundusze stymulujące angażowaniesię w prace Europejskiego Instytutu Leśnego (EFI) w celu zdobycia tam większychwpływów – mówi.

Prof. Seppälä proponuje równieżprzeprowadzanie naboru na stanowiska w sferze badań leśnych w drodze konkursówrozpisywanych na skalę międzynarodową. Taneli Kolström jest w tej sprawie mniejkategoryczny. – Wciąż jest wiele sytuacji, które wymagają od badaczaumiejętności wypowiadania się w języku fińskim, choćby w przypadku transferuwyników badań do praktyki – mówi, ale przyznaje jednak także, że są dziedzinybadań, w których bardzo trudno jest znaleźć fińskich badaczy reprezentującychpoziom doktorski. Uważa, że bardzo ważną kwestią jest znalezienie odpowiedzi napytanie, dlaczego w Finlandii tak trudno jest nadrobić zaległości w praktycznymwykorzystywaniu zdobyczy wiedzy leśnej. – W ciągu stosunkowo krótkiego okresuzwiększyliśmy przyrost naszych lasów o połowę, ale w tym samym czasie Szwedzipodwoili przyrost swoich. Oni potrafili transferować wiedzę do praktyki, my nie– twierdzi Kolström.

Źródło: www.forest.fi

Europa
Procesowo zorientowana struktura lasów państwowych

Państwowe gospodarstwa leśne Finlandii iSzwecji mają strukturę organizacyjną zorientowaną nie funkcyjnie, leczprocesowo. Zasadniczo nie ma więc w nich stanowisk funkcyjnych w rodzajuleśniczego – pracownika odpowiedzialnego za całość wykonawstwa czynnościtechniczno-gospodarczych i ochronnych na stosunkowo małym obszarze. Zadaniapracownicze nie są warunkowane taryfikatorami, lecz wynikają ze specyfikiprocesów stosowanych w gospodarstwie leśnym. W łańcuchu procesów gospodarowaniawyróżnione są dwie–trzy sekwencje procesowe (np. pozyskiwanie/zbyt drewna izagospodarowanie lasu). Na potrzeby sterowania procesami w obrębie danejsekwencji są wyodrębnione strefy terytorialne. W granicach stref terytorialnychoperują pracownicy zajmujący się poszczególnymi procesami. Przy obecnym stopniurozwoju technologii leśnych oraz środków komunikowania i przemieszczania siępracowników, struktura zorientowana procesowo pozwala na znaczną kompresjęetatów w gospodarstwie leśnym.

W fińskim Gospodarstwie Leśnym (Metsätalous– gospodarczy segment Metsähallitusa) 900 osób, w tym zaledwie 300 osób nastanowiskach nierobotniczych, sprawuje pieczę nad 3,6 mln ha lasów. W szwedzkimSveaskogu (3,1 mln ha lasów gospodarczych) zatrudnienie kształtuje się napoziomie 700 osób. Strukturę zbliżoną do modelu nordyckiego mają Łotewskie LasyPaństwowe (1,59 mln ha lasów), w ramach których działają trzy autonomicznejednostki, zajmujące się zagospodarowaniem lasu, infrastrukturą leśną ipozyskaniem/dostawami drewna.

Duża efektywność ekonomiczna strukturyzorientowanej procesowo ujawnia się w finansowych wkładach państwowychgospodarstw leśnych do kas publicznych. Oprócz różnych podatków fińskie,łotewskie i szwedzkie lasy państwowe odprowadziły do budżetów swoich państwdywidendę za rok 2013 w wysokości odpowiednio 120 mln, 54 mln i 52 mln euro.Przy tym gospodarstwa te albo wcale nie korzystają z dotacji państwowych czyunijnych, albo subwencje te są stosunkowo niewielkie (rząd kilku mln euro). Wpaństwowych gospodarstwach leśnych Finlandii, Łotwy i Szwecji priorytetowymcelem zagospodarowania ok. 20% lasów jest ochrona przyrody. Na pozostałejpowierzchni lasów gospodarczych prowadzona jest wielofunkcyjna gospodarkaleśna.

Źródło: www.sveaskog.se, www.metsa.fi,www.lvm.lv

Hesja, Niemcy
Lasy Hesji zakładem pracy przyjaznym rodzinie

W czerwcu 2014 r. Gospodarstwo Krajowe„Lasy Hesji” otrzymało certyfikat zakładu pracy przyjaznego rodzinie.Prorodzinne modele zatrudnienia, elastyczny czas pracy, możliwości pracyzdalnej i indywidualizowanie pracy na niepełnym etacie – wszystkie terozwiązania są z powodzeniem praktykowane w Lasach Hesji.

Prorodzinna polityka kadrowa to tworzeniejak najlepszych warunków do godzenia pracy zawodowej nie tylko z wychowywaniemdzieci, lecz również z opieką nad osobami starszymi, której znaczenie rośnie zuwagi na przemiany demograficzne. Z przemianami tymi wiąże się również kwestiaprzekazywania praktycznej wiedzy zawodowej. – Nasz zakład stoi w obliczu zmianypokoleniowej. Chcemy zabezpieczyć cenną wiedzę praktyczną naszych długoletnichpracowników, umożliwiając im przekazanie jej młodszym koleżankom i kolegom.Dlatego opracowujemy m.in. specjalne koncepcje ochrony wiedzy – mówi Hans-DieterTreffenstädt, kierownik działu kadr w Lasach Hesji.

Fot. G. Mruczek
	Łączeniepracy zawodowej z rodziną to wyzwanie nie tylko dla pracownika, ale i dla pracodawcy. Lasy Hesji od czerwca mają certyfikat pracodawcy przyjaznego rodzinie

Certyfikatowi przyjazności rodziniepatronują minister ds. rodziny i minister gospodarki w niemieckim rządziefederalnym. Audyt odnowieniowy przeprowadzony zostanie po trzech latach.

Gospodarstwo Krajowe „Lasy Hesji” zatrudniablisko 1200 pracowników. Oprócz gospodarowania w lasach państwowych landu Hesja(342 tys. ha) zakres działalności Lasów Hesji, które są organizacją gospodarcząnieposiadającą osobowości prawnej, obejmuje usługowe zagospodarowanie lasówsamorządowych (284 tys. ha) i prywatnych (100 tys. ha) oraz międzynarodowykonsulting leśny.

Źródło: www.hessen-forst.de

Opr. A.S.

Szwecja Pozyskanie drewna w 2013 roku Irlandia Wyniki finansowe Coillte w 2013 roku Niemcy PEFC krytycznie o podwójnej certyfikacji lasów państwowych Bawaria, Niemcy Modyfikacja subwencji dla leśnictwa niepaństwowego Saksonia Wapnowanie gleb leśnych z powietrza

Szwecja
Pozyskanie drewna w 2013 roku

Zgodnie ze wstępnymi informacjamiszwedzkiej Agencji Leśnej, w 2013 r. pozyskanie drewna w Szwecji osiągnęłopoziom 86,3 mln m3 brutto. Oznacza to 1% wzrost rozmiaru użytkowania szwedzkichlasów w stosunku do roku 2012. Powierzchnia cięć pielęgnacyjnych w najmłodszychdrzewostanach (cięcia bez pobierania użytków drzewnych) wyniosła w 2013 r. łącznie 392 tys. ha. Przyrost rocznyszwedzkich zasobów drzewnych przekracza 120 mln m3.

Fot. www.skoggstyrelsen.se/M. Ekstrand

W ub. roku tylko w firmach usług leśnych w Szwecji zatrudnionych było blisko 14 tys. osób

W 2013 r. w większych gospodarstwach leśnych(powyżej 5 tys. ha) i w firmach usług leśnych pracowało w Szwecji odpowiednio 2tys. i 13,9 tys. osób. Kobiety stanowiły 17% pracowników większych gospodarstwleśnych i 4% pracowników firm leśnych.

Źródło: www.skogsstyrelsen.se

Irlandia
Wyniki finansowe Coillte w 2013 roku

W minionym roku przychody irlandzkiego państwowego koncernu leśno-drzewnego Coillte osiągnęły poziom 275,7 mln euro,co oznacza 5% wzrost w stosunku do 2012 roku. Zysk operacyjny wyniósł 40,4 mlneuro (wzrost o 40%). Decyzją rady nadzorczej Coillte w styczniu 2014 r. zostałaodprowadzona do budżetu państwa dywidenda tymczasowa w wysokości 2 mln euro. Owysokości dywidendy ostatecznej zadecyduje rząd. Zobowiązanie podatkowekoncernu (CIT i podatek od rozporządzania środkami trwałymi) sięgnęło 2,9 mlneuro. Standardowa stawka CIT wynosi w Irlandii 12,5%, ale Coillte korzysta zdużej ulgi leśnej. Dotacje celowe kształtowały się na poziomie 662 tys. euro.

Lektura rocznego raportu Coillte napawa optymizmem – w ciągu roku wzrost przychodów koncernu sięgnął 5%, a zysk operacyjny wzrósł o 40%

Oprócz dywidendy finansowej koncernwypracowuje także tzw. dywidendę ekologiczno-społeczną (niekomercyjneświadczenia na rzecz społeczeństwa w zakresie ochrony przyrody i wód, ochronydziedzictwa kulturalnego, rekreacji i stymulowania rozwoju obszarów wiejskich).Niezależni naukowcy oszacowali wartość dywidendy ekologiczno-społecznej Coilltena przeszło 500 mln euro rocznie.

Koncern gospodaruje w lasach państwowychIrlandii (443 tys. ha), przeznaczając 80% swoich nakładów kapitałowych narozwój majątku leśnego. Priorytetowym celem zagospodarowania 20% lasów Coilltejest ochrona przyrody i bioróżnorodności. Ilościowy wolumen sprzedaży surowcadrzewnego kształtuje się na poziomie 2,3 mln m3 rocznie. Oprócz gospodarkileśnej, która w ub. roku wygenerowała 31% przychodów koncernu, w zakresdziałalności Coillte wchodzą różne usługi bazujące na rozporządzaniunieruchomościami gruntowymi (8% przychodów) i produkcja płyt drewnopochodnych(61% przychodów). W 2013 r. sprzedaż na eksport (głównie do Wielkiej Brytanii)stanowiła 59% obrotów koncernu.

Macierzystą firmą koncernu Coillte jestspółka z o.o., należąca w całości do państwa irlandzkiego. W ramach rządowegoprojektu połączenia Coillte ze spółką akcyjną Bord na Mona, który ma na celustworzenie jednej prężnej firmy państwowej, zajmującej się produkcją energii zbiomasy i gospodarką leśną, obie spółki przystąpiły w 2013 r. do tworzeniajoint venture. Wcześniej rząd Irlandii planował również sprzedaż praw dopozyskiwania drewna w lasach państwowych, ale w ub. roku się z tego wycofał.

W 2013 r. koncern Coillte zatrudniał 913osób, w tym 427 pracowników na stanowiskach robotniczych. Przeciętnewynagrodzenie miesięczne wynosiło 4808 euro.

Źródło: www.coillte.ie

Niemcy
PEFC krytycznie o podwójnej certyfikacji lasów państwowych
– W czasach, w których ludzkość poszukujeodpowiedzi na problemy spowodowane zmianą klimatu, wyraźnie objawia się – pilnajak nigdy dotąd – potrzeba znalezienia wspólnego języka przez wszystkich tych,którzy chcą zachować lasy i pomóc ludziom żyjącym z lasów. Tymczasem zdaje sięmieć miejsce coś zupełnie przeciwnego: zamiast współpracować w interesie ogółu,niektóre rządy i organizacje ekologiczne rzucają się ze ślepym zapałem na telasy, które już są chronione – oświadczył William Street, przewodniczący PEFCInternational, na konferencji prasowej, która odbyła się 17 czerwca 2014 r. wBerlinie. Zdaniem Streeta podwójna certyfikacja lasów państwowych jestmarnotrawstwem milionowych kwot publicznych pieniędzy w imię samej ideologii.

Wg standardów PEFC certyfikowanych jest nacałym świecie przeszło 250 mln ha lasów. Na berlińskiej konferencjireprezentanci PEFC zaapelowali do rządów wszystkich państw członkowskich UE owsparcie krajów półkuli południowej w dążeniach do rozwoju systemucertyfikacyjnego, wybranego przez nie z własnej woli.

Źródło:www.forstpraxis.de

Bawaria, Niemcy
Modyfikacja subwencji dla leśnictwa niepaństwowego

W celu przyspieszenia przebudowy bawarskichdrzewostanów w kierunku stabilnych lasów mieszanych minister leśnictwa wrządzie landu Bawaria, Helmut Brunner, zmodyfikował zasady subwencjonowanialasów prywatnych i samorządowych. – Stworzyliśmy skuteczny system bodźców poto, aby jeszcze silniej zmotywować właścicieli gruntów leśnych do pielęgnowaniai użytkowania ich lasów – mówi minister.

Fundusz nowego bawarskiego programusubwencyjnego został wstępnie zasilony kwotą 14,5 mln euro. Przebudowębawarskich drzewostanów utrudnia rozdrobnienie lasów prywatnych – przeszło 2/3wszystkich 700 tys. właścicieli lasów w Bawarii ma posiadłości leśne opowierzchni poniżej 2 ha. Dlatego szczególnie atrakcyjna oferta subwencyjnaskierowana jest teraz do właścicieli małych lasów. W ich przypadku stawkidopłat do pielęgnowania i odnawiania lasu są o 20% wyższe.

Źródło: www.forstpraxis.de

Saksonia
Wapnowanie gleb leśnych z powietrza

W lipcu 2014 r. śmigłowce rozrzuciły nawielu obszarach leśnych Saksonii przeszło 30 tys. ton wapna dolomitowego w celuprzeciwdziałania nadmiernemu zakwaszeniu gleb leśnych. – W Saksonii także w tymroku zainwestowaliśmy ponad 2,5 mln euro w poprawę naszych gleb leśnych. Kosztywapnowania pokrywane są w blisko 90% z unijnych funduszy subwencyjnych.Ochronnym wapnowaniem gleb obejmujemy wszystkie formy własności – lasy prywatnei samorządowe profitują z niego w tym samym stopniu co lasy państwowe – mówiprof. Hubert Braun, dyrektor Gospodarstwa Państwowego „Lasy Saksonii”.

Fot. www. commons.wikimedia.org

Na każdy hektar objęty wapnowaniem rozpyla się ok. 3 ton mieszanki węglanu wapnia i węglanu magnezu

Ochronne wapnowanie gleb przeprowadza się wSaksonii od 1986 roku. Pomimo że obecnie z atmosfery zasadniczo nie dostaje sięjuż do saksońskich gleb dwutlenek siarki, to ich biochemia pozostaje poważniezaburzona po dziesiątkach lat intensywnej depozycji tego szkodliwego związku iinnych substancji kwasotwórczych. Dlatego na wybranych terenach rozprowadza sięz powietrza ok. 3 ton wapna na hektar. W tym roku wapnowaniem objęto 5,4 tys.ha lasów państwowych, 3,4 tys. ha lasów prywatnych i 1,5 tys. ha lasówsamorządowych.

Źródło:www.forstpraxis.de

Opr. A.S.

Niemcy Leśne fundusze inwestycyjne pod lupą Austria Leśne 2014 – piwo z aromatem sosny czarnej Stany Zjednoczone Lasy federalne wspierają lasy samorządowe Australia Aborygeni po raz pierwszy zapytani o zdanie Finlandia Nowy park narodowy

Niemcy
Leśne fundusze inwestycyjne pod lupą

Fundacja Ochrony Lasów TropikalnychOroVerde i Światowa Fundacja Przyrodnicza (GNF), działając przy wsparciuniemieckiego Federalnego Urzędu Ochrony Przyrody (BfN), zweryfikowały ofertylokaty kapitału w zalesieniach i lasach, skierowane głównie do osób prywatnych.Na miejscu oceniono ekologiczne i społeczne aspekty sześciu projektówlokacyjnych, realizowanych w różnych regionach świata. Wynik oceny jestkatastrofalny: niemal we wszystkich przypadkach sadzono gatunki takie jak teczyna,eukaliptus, sosna i akacja. Nie są to rodzime gatunki badanych obszarów.Warunki pracy przy realizacji projektów na miejscu były wprawdzie na ogółwzorowe, ale za to uwzględnienie interesów lokalnych społeczności pozostawiałowiele do życzenia.

Fot. www. pixabay.com/saringib

Stosowanie obcych gatunków roślin (m.in. teczyny) w różnych regionach świata objętych projektami lokacyjnymi OroVerde i GNF to główny zarzut kontroli

– Większość sprawdzanych leśnych funduszyinwestycyjnych nie sprostała przyjętej na siebie odpowiedzialności ekologicznejoraz nie uwzględniła w wystarczającym stopniu społecznych interesów okolicznejludności – mówi prof. Beate Jessel, prezes BfN. – Wiele trzeba jeszczepoprawić, aby leśne fundusze inwestycyjne mogły pełnić funkcję innowacyjnegoźródła finansowania ochrony bioróżnorodności – dopowiada Elke Mannigel,menedżer projektu w organizacji OroVerde.

Źródło: www.forstpraxis.de

Austria
Leśne 2014 – piwo z aromatem sosny czarnej

Sosna czarna została w tym roku wybrana nadostarczycielkę podstawowego dodatku do koneserskiego piwa Leśnego, któreAustriackie Lasy Związkowe SA (ÖBf) produkują od czterech lat we współpracy zmistrzem piwowarskim Axelem Kiesbye. Młode, żywiczne szyszki sosny czarnejzostały zebrane pod koniec czerwca w lasach ÖBf, porastających pasmo górskieLas Wiedeński. – Zielonawe szyszki sosny czarnej nasycone są aromatami o nutachcytrynowej i piniowej. Dodane do zawierającego alkohol piwa, aromaty te stająsię intensywniejsze – wyjaśnia Axel Kiesbye. Leśne 2014 warzone jest jako piwoo zawartości alkoholu 8,2% (obj.), toteż może przez kilka lat dojrzewać wpiwnicy.

Fot. www.bundesforste.at/W. Simlinger

Mistrz piwowarski Axel Kiesbye zadbał, by zebrane pod koniec czerwca szyszki sosny czarnej były jak najwyższej jakości

Austriackie Lasy Związkowe, zarządca lasówpaństwowych Republiki Austrii, zaczęły produkować limitowane partie piwaLeśnego w ramach przypadających w 2011 r. obchodów Międzynarodowego RokuLasów. Podstawowym składnikiem do warzenia pierwszego rocznika piwa Leśnegobyły młode pędy jodłowe. W 2012 r. zostały one zastąpione nasionami limby, a w2013 r. – młodymi pędami i szyszkami modrzewia. Leśne 2014 trafi do sprzedażyjesienią.

Źródło: www.bundesforste.at

Stany Zjednoczone
Lasy federalne wspierają lasy samorządowe

W czerwcu br. Służba Leśna StanówZjednoczonych (USFS) przyznała ośmiu społecznościom lokalnym z różnych rejonówUSA subsydia na ochronę lasów w łącznej wysokości 2,3 mln dol. Subsydia zostałyudzielone w ramach specjalnego programu (Community Forest Program), któregocelem jest pomoc samorządom lokalnym, plemionom indiańskim i organizacjomniezarobkowym w realizacji projektów rozwoju lasów wielofunkcyjnych.

USFS jest agencją Departamentu RolnictwaStanów Zjednoczonych, której podstawową misją jest utrzymanie zdrowych,różnorodnych biologicznie i produktywnych lasów federalnych (powyżej 770 tys.km2). Do zadań USFS należy również udzielanie fachowej pomocy stanowym służbomleśnym i właścicielom lasów prywatnych oraz prowadzenie badań leśnych.Począwszy od 1908 r. USFS przekazuje 25% dochodów ze sprzedaży drewna tymjednostkom samorządu terytorialnego, na których obszarze położone są kompleksylasów federalnych. Środki te przeznaczane są głównie na pomoc szkołompublicznym i remonty dróg.

Źródło: www.fs.fed.us

Australia
Aborygeni po raz pierwszy zapytani o zdanie

Organizacja FSC przeznaczyła 3,3 mln dol.na opracowanie specyficznych australijskich standardów gospodarki leśnej,ukierunkowanych na równoważenie interesów społecznych, ekologicznych iekonomicznych. O pomoc w pracach nad nowymi standardami zostali po raz pierwszypoproszeni Aborygeni. – Jako pierwotni właściciele i gospodarze naszych lasówrdzenni Australijczycy są w wyjątkowy sposób związani z tą ziemią oddziesiątków tysięcy lat. Wiele australijskich lasów obejmuje obiekty oznaczeniu kulturowym lub stanowi dla społeczności tubylczych ważny łącznik zich dziedzictwem. Dlatego rdzenni Australijczycy mogą i powinni mieć dziś głosw sprawie zagospodarowania i ochrony naszych lasów – mówi Rowan Foley, Aborygenz klanu Wondunna z plemienia Badtjala.

Źródło: www.theaustralian.com.au

Finlandia
Nowy park narodowy

W czerwcu 2014 r. fiński parlament przyjąłustawę o utworzeniu Parku Narodowego Etelä-Konneveden. Park położony jest wcentralnej części Finlandii. Obejmuje pagórkowate, porośnięte naturalnymi lasamiwybrzeża jeziora Konnevesi. Jego powierzchnia wynosi 1544 ha. Występuje w nimwiele gatunków zagrożonych, których środowiskiem życia są skaliste podłoża irozkładające się drewno.

Fot. www.de.wikimedia.org/Kospo75

Utworzony w połowie roku park Etelä-Konnevesi jest 38. parkiem narodowym Finlandii

Pieczę nad fińskimi parkami narodowymisprawuje finansowana z budżetu państwa Służba Dziedzictwa Przyrodniczego,zatrudniająca ok. 600 pracowników. Jako osobno rozliczająca się jednostkawchodzi ona w skład państwowego koncernu leśnego Metsähallitus, obejmującegoteż grupę podmiotów gospodarczych, skupionych wokół Gospodarstwa Leśnego,działającego na zasadach przedsiębiorstwa państwowego. Między Służbąa gospodarczymi podmiotami Metsähallitusa nie ma transferowych przepływówfinansowych: zyski wypracowywane przez Gospodarstwo Leśne odprowadzane sąpraktycznie w całości (ok. 120 mln euro rocznie) do budżetu państwa i dopierofiński parlament decyduje o wysokości funduszy przeznaczanych na parkinarodowe. W 2013 r. łączny budżet Służby Dziedzictwa Przyrodniczego zamknął siękwotą 61,8 mln euro, z czego 4,6 mln euro pochodziło z funduszy unijnych.Wartość korzyści ekonomicznych, jakie parki przyniosły fińskiej ludnościmiejscowej, sięgnęła 115,5 mln euro. Obsługa parków zapewniała w sumie 1484miejsca pracy. Każde euro zainwestowane przez państwo w parkową infrastrukturęgenerowało przeciętnie 10 euro wpływów do kas lokalnych społeczności.

Źródło: www.metsa.fi

Opr. A.S.

Finlandia Wyniki finansowe Metsähallitusa w 2013 roku    Wielka Brytania Nowa strategia badań leśnych Niemcy Koniec dopłat do spalania biomasy? Szwecja Ceny leśnych nieruchomości gruntowych Szwecja Projekt ustawy o bioróżnorodności

Finlandia
Wyniki finansowe Metsähallitusa w 2013 roku

Segment podmiotów gospodarczych fińskiegopaństwowego koncernu leśnego Metsähallitus (mających w pieczy 3,6 mln ha lasówi zatrudniający ok. 1200 pracowników) wygospodarował w 2013 r. zysk netto wrekordowej wysokości 118,4 mln euro (ok. 491,8 mln zł). Skonsolidowaneprzychody ze sprzedaży osiągnęły poziom 370,0 mln euro (ok. 1,5 mld zł). O ilejednak zysk netto wzrósł w stosunku do 2012 r. o 3,3 mln euro, o tyle przychodyzmalały o blisko 8 mln euro. Rada nadzorcza Metsähallitusa zaproponowałafińskiemu rządowi odprowadzenie do budżetu państwa dywidendy w wysokości 120mln euro (ok. 498 mln zł). Metsähallitus jest jedną z najlepszych fińskich firmpaństwowych pod względem wysokości wpłat dywidendowych do budżetu państwa(dywidenda za 2012 r. również wyniosła 120 mln euro). W przeliczeniu na ha lasufińska dywidenda leśna wynosi 33 euro. Dla porównania: tegoroczne świadczeniekontrybucyjne PGL „Lasy Państwowe” (800 mln zł) oznacza obciążenie rzędu 26 euro/halasu.Oprócz bardzo wysokich corocznych świadczeńdywidendowych fińskie lasy państwowe wypełniają na rzecz społeczeństwa takżenierekompensowane świadczenia powszechne (m.in. inwestycje w ochronębioróżnorodności lasów gospodarczych i podnoszenie ich walorów rekreacyjnych,specjalne tworzenie miejsc pracy, wspieranie kultury Saamów).W 2013 r. kosztywypełniania tych świadczeń osiągnęły poziom 54,6 mln euro (ok. 226,8 mln zł).Biorąc pod uwagę te koszty, rząd i parlament Finlandii akceptują (jak dotąd) niecoobniżoną rentowność segmentu gospodarczego fińskich lasów państwowych. – Stałapresja na tworzenie nowych leśnych obszarów chronionych, coraz większeograniczenia w użytkowaniu lasów i zarazem wysokie wymagania w zakresie poziomuodsprzedaży produkcyjnych gruntów leśnych, określone w polityce właścicielskiejpaństwa, sprawiają, że średniookresowe warunki gospodarowania w naszych lasachsą trudniejsze – mówi Jussi Kumpula, p.o. dyrektor generalny Metsähallitusa.Podstawowym źródłem przychodów Metsähallitusapozostaje gospodarka leśna, którą koncern prowadzi za pośrednictwem jednostkiGospodarstwo Leśne. W 2013 r. rozmiar sprzedaży surowca drzewnego przekroczył 6mln m3. Jednym z dodatkowych obszarów działalności gospodarczej fińskich lasówpaństwowych jest sprzedaż projektów z zakresu energetyki wiatrowej,przygotowywanych we współpracy z firmami energetycznymi. W ubiegłym rokuMetsähallitus rozpoczął etapową sprzedaż dwóch projektów budowy parkówwiatrowych w Laponii. Jeden projektowany park wiatrowy obejmuje 17 instalacjienergetycznych o mocy ok. 50 MW, drugi – 10 instalacji o mocy ok. 25 MW. Obydwaprojekty Metsähallitus opracował przy współudziale energetycznej firmy Fortum.Oprócz segmentu podmiotów gospodarczych(Gospodarstwo Leśne i firmy filialne) w skład koncernu Metsähallitus wchodziosobno rozliczająca się Służba Dziedzictwa Przyrodniczego (zatrudniająca ok.600 pracowników), która sprawuje pieczę nad wszystkimi 37 fińskimi parkaminarodowymi. Jest to jednostka finansowana z budżetu państwa. W 2013 r. jejłączny budżet zamknął się kwotą 61,8 mln euro (ok. 256,7 mln zł), z czego 4,6mln euro pochodziło z funduszy unijnych. Między budżetową a gospodarcząjednostką Metsähallitusa nie ma transferowych przepływów finansowych. Fińskieparki narodowe odwiedziło w ubiegłym roku 2,3 mln osób. Przychody z turystykiprzyrodniczej utrzymały się na poziomie 2012 r. – każde eurozainwestowane przez państwo w infrastrukturę parków generowało przeciętnie 10euro wpływów z turystyki, trafiających do kas lokalnych społeczności.Metsähallitus ma w swojej pieczy przeszło12 mln ha gruntów i wód państwa fińskiego. Od 1994 r. działa w formieprzedsiębiorstwa państwowego. W związku z nowelizacją prawa leśnego fińskielasy państwowe muszą jednak opracować nowy model swojego działania.
Źródło: www.metsa.fi  

Wielka Brytania
Nowa strategia badań leśnych

W marcu 2014 r. Komisja Leśna (ForestryCommission) przedstawiła nową, sześcioletnią strategię badań leśnych w WielkiejBrytanii. Zdaniem Dana Rogersona, urzędnika odpowiedzialnego za leśnictwo wcentralnym rządzie brytyjskim, strategia przyczyni się do utrzymania przezWielką Brytanię pozycji światowego lidera w pojmowaniu, rozwijaniu irealizowaniu idei zrównoważonej gospodarki leśnej.
Projektowane programybadawcze integrują nauki społeczne, przyrodnicze i ścisłe. Strategia zostałaopracowana w 2012 r. we współpracy ze wszystkimi interesariuszami badań leśnychz Anglii, Szkocji i Walii i poddana konsultacjom społecznym w 2013 roku. Zapisstrategii w języku angielskim dostępny jest w Internecie na stronie KomisjiLeśnej.     
Źródło: www.forestry.gov.uk  

Niemcy
Koniec dopłat do spalania biomasy?

Obecnie trwa w Niemczech dyskusja nadnowelizacją ustawy o energii odnawialnej. Projekt zmian przewiduje m.in. likwidacjędopłat do energetycznego użytkowania biomasy. W praktyce może to spowodowaćregres niemieckiej produkcji energii elektrycznej z biomasy.Niemiecka ustawa o energii odnawialnejefektywnie stymulowała od 2001 r. rozwój energetyki odnawialnej.

Fot. www.shutterstock.com/Kaspars Porins                       Z biomasy powstaje 1/3 odnawialnej energii w Niemczech

Do końca 2013r. powstało w Niemczech ok. 9800 instalacji wytwarzających energię z biomasy ołącznej mocy blisko 5480 MWel (oznaczenie jednostki mocy elektrycznej, przyp.red.). Energia z biomasy stanowi 65% całkowitej ilości energii ze źródełodnawialnych, jaka jest dziś wytwarzana w Niemczech. Z biomasy produkowana jestblisko 1/3 niemieckiej energii elektrycznej uzyskiwanej ze źródeł odnawialnych.Po boomie w latach 2009–2011 rozbudowa instalacji energetycznych opalanychbiomasą została znacznie ograniczona w następstwie obniżenia dopłat w 2012roku.Źródło: http://www.forstpraxis.de  

Szwecja
Ceny leśnych nieruchomości gruntowych

Za hektar leśnych gruntów w Szwecji trzeba było w 2012 r. zapłacić średnio prawie 27 tys. zł

W 2012 r. przeciętna cena sprzedaży leśnychnieruchomości gruntowych w całej Szwecji wynosiła 56 tys. SEK/ha (ok. 26,6 tys.zł/ha). Małe posiadłości leśne (1–5 ha) kosztowały przeciętnie 75 tys. SEK/ha,duże (>100 ha) – ok. 24 tys. SEK/ha. Najwyższe ceny, sięgające 84,2 tys.SEK/ha (ok. 40 tys. zł/ha), notowano na południu kraju. W latach 2002–12 cenyleśnych nieruchomości gruntowych w Szwecji podwoiły się.
Źródło: www.skogsstyrelsen.se 

Szwecja
Projekt ustawy o bioróżnorodności

Po dwóch latach intensywnych prac szwedzkirząd przyjął projekt ustawy o bioróżnorodności i świadczeniach ekosystemowych.Projekt powstał przy współudziale Federacji Szwedzkich Właścicieli LasówRodzinnych (LRF Skogsägarna) i regionalnych zrzeszeń leśnych.Celem Szwedów jest objęcie ochroną do 2020r. co najmniej 20% powierzchni szwedzkich gruntów i wód śródlądowych. Aby tencel mógł zostać osiągnięty, pod ochroną administracyjną i dobrowolną(kontraktową) powinno się jeszcze znaleźć odpowiednio 150 tys. i 200 tys. halasów. Zapisy rządowego projektu są wynikiem kompromisu między wszystkimiuczestnikami procesu wypracowywania założeń ustawowych. Niemniej jednak szwedzcywłaściciele lasów mają poczucie dużego wpływu na ostateczny kształt dokumentu.
Źródło: www.nordicforestry.org
Opr. A.S.

Szwecja Pozostawianie przestojów i drewna martwego na zrębach    Finlandia Prawne aspekty restytucji torfowisk Niemcy Smartfon jako relaskop   Francja Branża leśno-drzewna strategicznym sektorem gospodarki    Europa Sumforest – sieć współpracy w badaniach leśnych

Szwecja
Pozostawianie przestojów i drewna martwegona zrębach

Zgodnie z informacją szwedzkiej AgencjiLeśnej, która jako organ nadzorujący wykonywanie ustawy o lasach monitorujem.in. cięcia rębne, w okresie od początku lat 90. XX w. do połowy pierwszego dziesięcioleciaXXI w. ilość biomasy drzewnej (przestoje i drewno martwe), pozostawianej wSzwecji na powierzchniach cięćrębnych w celu ochrony bioróżnorodności, potroiła się, wzrastając z 7,1 m3/hado 21,1 m3/ha.

Fot. Working in Harvesting Teams                     Charakterystyczne dla Szwecji martwe drewno w postaci wysokich pniaków

Struktura gatunkowa pozostawianej biomasy kształtuje sięnastępująco: sosna 46%, świerk 25%, brzoza 15% i pozostałe gatunki 14%.Inwentaryzacja przestojów wykonywana jest w pięć – siedem lat po cięciachrębnych.
Źródło: www.skogsstyrelsen.se  

Finlandia
Prawne aspekty restytucji torfowisk

Generalnie fińskie prawo nakazujeodnowienie lasu w miejscu jego wycięcia. Jednak zgodnie z nową fińską ustawą olasach od początku 2014 r. przepis ten nie odnosi się już do drzew rosnących naosuszonych torfowiskach oligotroficznych. Zmiana ma na celu naprawę dawnychbłędów ekologicznych i doprowadzenie większej powierzchni torfowisk do stanumożliwie zbliżonego do naturalnego. Jednak w świetle prawa międzynarodowegowycięcie drzewostanu na osuszonym torfowisku może w pewnych przypadkach zostaćuznane za dewastację lasu.Wyniki ostatniej fińskiej inwentaryzacjilasu wskazują, że powierzchnia osuszonych torfowisk oligotroficznych sięga wFinlandii 550 tys. ha. Z punktu widzenia społeczeństwa zniesienie obowiązkuodnowienia lasu na tych terenach jest krokiem wyjątkowo racjonalnym. Właściciellasu otrzymuje zapłatę za pozyskane drewno i nie musi ponosić kosztówprzygotowania gleby, sadzenia i działań z zakresu ochrony wód. Usunięcie drzewskutkuje podniesieniem poziomu wody, co stymuluje restytucję torfowiska.

Fot. Juha Kallamaki                     Osuszone torfowiska oligotroficzne zajmują dziś w Finlandii 550 tys. ha

Restytucja torfowisk, choć przynosikorzyści ekologiczne, może być jednak działaniem problematycznym z punktuwidzenia międzynarodowej statystyki klimatycznej. Jeśli torfowisko jestporośnięte wystarczającą liczbą drzew, by odpowiadać definicji lasu przyjętejprzez FAO, to ich usunięcie może być uznane za dewastację lasu. Kwestia ta maduże znaczenie finansowe w kontekście zarówno kalkulacji fińskiego bilansu CO2,jak i corocznego raportowania o zmianach powierzchni leśnej. Definicji lasu wgFAO odpowiada ok. 355 tys. ha osuszonych torfowisk.Matti Mäkelä, przedstawiciel fińskiegoMinisterstwa Rolnictwa i Leśnictwa, twierdzi, że podczas tworzenia nowej ustawyo lasach uwzględniono aspekt prawa międzynarodowego. Przyjęte w ustawierozwiązanie bazuje na tym, że definicja FAO daje pewne pole manewruinterpretacyjnego. Chodzi o to, że obszar, który może stać się lasem, możnaklasyfikować jako las. Otóż w rozporządzeniu wykonawczym do fińskiej ustawy olasach znajduje się przepis, że na osuszonych torfowiskach należy pozostawić pocięciach rębnych co najmniej 20 przestojów na jeden hektar w celu ochronybioróżnorodności. Ten środek umożliwia także odnowienie naturalne. Dlategopodczas następnych inwentaryzacji powierzchnie z przestojami nadal będzie możnaklasyfikować jako las.Źródło: www.nordicforestry.org  

Niemcy
Smartfon jako relaskop

Firma FOVEA, znana z leśnych aplikacji nasmartfon, oferuje następny – po wielokrotnie wyróżnianym programie użytkowym dofotooptycznego pomiaru stosów drewna (iFOVEA) – produkt informatyczny:aplikację Waldinvent Pro, służącą do określania powierzchni przekrojudrzewostanu.

Fot. www.play.google.com                  Aplikację iFOVEA w wersji profesjonalnej udostępniono w Google Play

Poznanie wyników próby relaskopowej to kwestia paru sekund.Aplikacja obejmuje funkcję pomiaru wysokości drzew (do wyboru są trzy wartościodległości pomiarowej) i wiele modułów z zakresu inwentaryzacji lasu.Uproszczona wersja aplikacji Waldinvent na iPhone jest dostępna bezpłatnie jużod 2012 roku. Wersja Waldinvent Pro sprzedawana jest od 1 maja 2014 r. wsklepie Google Play. Kosztuje 12,99 zł.
Źródło: www.forstpraxis.de  


Francja
Branża leśno-drzewna strategicznym sektoremgospodarki

Dwaj francuscy ministrowie – Stéphane LeFoll (resort rolnictwa; drugi z lewej u góry) i Arnaud Montebourg (resortgospodarki; pierwszy z lewej na dole) – przewodniczą Komisji StrategicznejSektora Leśno-Drzewnego (CSF bois), która została powołana we Francji w celuwypracowania porozumienia w sprawie niezbędnych podstawowych działań na rzeczrozwoju branży.

Fot. www.flickr.com                     Francuski rząd postrzega sektor leśno-drzewny jako innowacyjną branżę przyszłości

Komisja skupia przedstawicieli firm, samorządu gospodarczego,związków zawodowych i organów administracji związanych z sektoremleśno-drzewnym.Szeroko pojęty sektor leśno-drzewny, którygeneruje przychody rzędu 50 mld euro i daje zatrudnienie przeszło 450 tys.osób, został po raz pierwszy zaliczony przez francuskie władze do grupy strategicznychsektorów gospodarkikraju. – W obliczu wyzwań energetycznych i ekologicznych sektor leśno-drzewnyjawi się jako innowacyjna branża przyszłości. Jej dobre perspektywy rozwojowestymulują tworzenie miejsc pracy i wzrost dobrobytu – głosi oficjalnykomunikat.
Źródło: www.forestportal.efi.int
 

Europa
Sumforest – sieć współpracy w badaniachleśnych

W celu zintensyfikowania współpracy wbadaniach leśnych 19 państw europejskich, w tym Polska (reprezentowana przezIBL), rozpoczęło realizację projektu Sumforest, osadzonego w ramach unijnegoprogramu wspierania sieciowej kooperacji naukowej (ERA-Net „Poprawa koordynacjibadań naukowych jako odpowiedź na wyzwania stojące przed zrównoważonymleśnictwem”). W skład sieci wejdą reprezentanci 23 partnerów z 15 państw UniiEuropejskiej, trzech krajów stowarzyszonych i dwie instytucje międzynarodowe.Od kwietnia 2014 r. funkcjonuje stronainternetowa projektu (www.sumforest.org). Mimo wielu inicjatyw europejskie badania wdziedzinie leśnictwa wciąż cechują się fragmentarycznością. Intensyfikacja ikoordynacja współpracy ma dopomóc w zmianie tego stanu rzeczy, jak również wrozwiązaniu konfliktu celów wielofunkcyjnej gospodarki leśnej. Funduszczteroletniego projektu Sumforest zostanie zasilony kwotą 2 mln euro ze środkówKomisji Europejskiej. Koordynatorem przedsięwzięcia jest austriackieministerstwo właściwe ds. leśnictwa.
Źródło: www.forstpraxis.de
Opr. A.S.    

Szwecja Propozycja wypłaty dywidendy mimo straty Turyngia, Niemcy Internetowe stymulowanie zalesień sekwestracyjnych Chiny Lasy i plantacje Niemcy Pozyskanie drewna w 2013 roku Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy Pierwszy prywatny obszar wolnej przyrody

Szwecja
Propozycja wypłaty dywidendy mimo straty

2013 r. był kolejnym rokiem, w którym Södra – zrzeszenie właścicieli lasów w południowej Szwecji – zanotowała stratę operacyjną. Mimo to zarząd Södry zaproponował walnemu zgromadzeniu wypłacenie członkom zrzeszenia dywidendy w łącznej wysokości 281 mln SEK.

– W pomyślnych dla zrzeszenia latach zbudowaliśmy jego stabilność finansową, co pozwala na wypłatę dywidendy naszym członkom – wyjaśnia Christer Segerstéen, przewodniczący rady nadzorczej Södry. – Duże znaczenie ma dla nich możliwość zbierania owoców długofalowej polityki dywidendowej, jak również osiągania zysków z zainwestowanego kapitału i z dostaw drewna – dodaje Segerstéen.

W 2013 r. Södra poniosła stratę operacyjną w wysokości 417 mln SEK przy przychodach rzędu 16,6 mld SEK. Wskaźnik kapitału własnego wynosił na koniec roku 59%. Wolumen inwestycji zamknął się kwotą 952 mln SEK. Ujemny wynik finansowy zrzeszenia był następstwem trudnej sytuacji na eksportowych rynkach zbytu produktów Södry i zarazem konsekwencją mocnej pozycji korony szwedzkiej wobec innych walut.

Członkami Södry jest 51 tys. prywatnych właścicieli lasów. Należy do nich w sumie 36 tys.posiadłości leśnych o łącznej powierzchni 2,4 mln ha. Członkowie Södry są także właścicielami koncernu leśno-drzewnego, w skład którego wchodzą cztery segmenty: Södra Skog (gospodarka leśna), Södra Cell (przemysł celulozowy), Södra Timber (przemysł tartaczny) i Södra Interiör (produkty drzewne o wyższym stopniu przetworzenia).

Źródło: www.sodra.com

Turyngia, Niemcy
Internetowe stymulowanie zalesień sekwestracyjnych

Przedsiębiorstwo państwowe Lasy Turyngii, erfurcka agencja multimedialna Weltlabor i Turyngeński Instytut Zrównoważonego Rozwoju i Ochrony Klimatu uruchomiły portal internetowy www.klimawald.de, który ma stymulować zalesienia w ramach projektu „Las Klimatyczny”. Portal został zaprojektowany jako serwis społecznościowy dla osób, firm i instytucji zainteresowanych patronatem nad konkretnymi działkami zalesień, które są zakładane dzięki wpłatom z tytułu dobrowolnej kompensacji emisji CO2. Certyfikat patronacki ważny jest przez 15 lat.

W projekcie „Las Klimatyczny” mona obj patronatem kawałek nowo posadzonego lasu               Fot. www.klimawald.de

Użytkownicy portalu mogą nie tylko inicjować zalesienia sekwestracyjne przez dokonywanie wpłat (min. 10 euro), lecz również sami uczestniczyć w wiosennych lub jesiennych akcjach sadzenia drzew. W planach jest wzbogacenie serwisu o funkcję obserwacji i wizualizacji przyrostu biomasy na działkach zalesieniowych, bazującą na systemie satelitarnym udostępnianym przez firmę Earth Observation Services z Jeny.

Źródło: www.forstpraxis.de

Chiny
Lasy i plantacje

Kiedy w 1949 r. powstała Chińska Republika Ludowa, lesistość zajmowanego przez nią obszaru wynosiła zaledwie 8,6%. Dzięki konsekwentnie prowadzonym zalesieniom, do 2010 r. odsetek lasów wzrósł do 22%. Ponieważ chińskie lasy są w większości młode, ich przeciętna zasobność wynosi tylko 72 m3/ha. O ile etat cięć kształtuje się na poziomie 247 mln m3, o tyle rzeczywiste pozyskanie drewna sięga 326 mln m3. Skutki nadmiernego użytkowania lasów ujawniły się w sposób szczególnie dotkliwy w 1998 r. w postaci ogromnych powodzi. Katastrofa ta skłoniła chińskie władze do rozpoczęcia realizacji kilku wielkich programów leśnych.

W południowych Chinach coraz większe znaczenie zyskują plantacje eukaliptusa. Wykazują one roczny przyrost miąższości rzędu 20–30 m3/ha (maksymalnie 40 m3/ha). Cykl produkcyjny trwa 4–7 lat. Całkowita powierzchnia chińskich plantacyjnych upraw eukaliptusa sięga obecnie 3 mln ha. Na tym obszarze produkowanych jest rocznie 60–90 mln m3 drewna, co stanowi 16–24% ilości drewna zużywanego rocznie w Chinach. Plantacje eukaliptusa są zakładane przez chińskie państwowe gospodarstwa leśne, liczne przedsiębiorstwa i rolników, jak również przez niektóre koncerny o międzynarodowej skali działania. Firma Stora Enso prowadzi w Chinach gospodarstwo plantacyjne o powierzchni 90 tys. ha, certyfikowane w systemie FSC.

Źródło: „AFZ-DerWald” 8/2014

Niemcy
Pozyskanie drewna w 2013 roku

W minionym roku nasi zachodni sąsiedzi pozyskali 26,72 mln m3 drewna tartacznego (wzrost o 0,3% w stosunku do 2012 r.). Pozyskanie iglastego i liściastego drewna tartacznego sięgnęło odpowiednio 23,70 mln m3 (+1,0%) i 3,02 mln m3 (- 4,9%).

W przypadku papierówki pozyskanie sortymentów iglastych i liściastych wyniosło odpowiednio 15,07 mln i 11,19 mln m3. Pozyskanie drewna energetycznego osiągnęło rekordowy rozmiar 11,12 mln m3. Przy tym udział drewna energetycznego w całości pozyskania danego rodzaju drewna kształtował się następująco: sosna 13%, świerk 12%, dąb 34% i buk 45%.

Źródło: www.forstpraxis.de

Nadrenia Północna-Westfalia, Niemcy
Pierwszy prywatny obszar wolnej przyrody

Po raz pierwszy w Niemczech prywatny właściciel gruntów leśnych włączył swój las do ogólnoniemieckiej sieci obszarów wolnej przyrody (obiekty przyrodnicze celowo pozostawione
do naturalnego rozwoju), powołując zarazem własną fundację ochrony przyrody.

– Obszary wolnej przyrody to lasy pierwotne przyszłości. Są gwarantami zachowania bioróżnorodności w naszym kraju i środowiskiem życia zagrożonych gatunków zwierząt i roślin. Obszary wolnej przyrody stanowią ważny krok na drodze ochrony i restytucji naszego cennego dziedzictwa przyrodniczego – podkreśla Johannes Remmel, minister środowiska w rządzie krajowym Nadrenii Północnej-Westfalii. – Chcę dać ludziom obraz estetyki i mistyki lasu, a jednocześnie pragnę, by ludzie zrozumieli ideę ochrony cennych lasów. Tylko zrozumienie podstawowych procesów przebiegających w przyrodzie może obudzić w ludziach gotowość do działania na rzecz ochrony tych procesów – mówi mający 73 lata Dieter Mennekes (na zdjęciu obok; www.derwesten.de/Christoph Vetter), prywatny właściciel lasu.

Od 2009 r. wyznaczono w różnych zakątkach Nadrenii Północnej-Westfalii blisko 100 obszarów wolnej przyrody o łącznej powierzchni 7,8 tys. ha. Teraz dojdzie do tego 350 ha lasu prywatnego. Podstawę do tworzenia w Nadrenii Północnej-Westfalii sieci obszarów wolnej przyrody stanowią uchwały Parlamentu Europejskiego i postanowienia niemieckiej federalnej strategii ochrony różnorodności biologicznej. Strategia ta zakłada pozostawienie do naturalnego rozwoju 5–10% powierzchni leśnej. W Nadrenii Północnej-Westfalii odsetek lasów państwowych wyłączonych z użytkowania osiągnął poziom 10% już w 2013 roku.

Źródło: www.forstpraxis.de

Opr. A.S.

Europa Korekta projektu nowych wytycznych unijnych Dania Polityczny zwrot w sprawie akcyzy opałowej   Wielka Brytania Ostatni taki przewodniczący? Badenia-Wirtembergia, Niemcy Satelitarny monitoring składowanego drewna Wielka Brytania Sprzedaż pierwszych promes jednostek pochłaniania

Europa
Korekta projektu nowych wytycznych unijnych

Komisja Europejska skorygowała projektnowych unijnych wytycznych do udzielania subwencji państwowych w sektorzerolnictwa i leśnictwa w latach 2014–20. Uwzględniła przy tym niektóre uwagizgłoszone przez państwa członkowskie UE po ubiegłorocznej prezentacjipropozycji wstępnej. Projekt jest nadal przedmiotem konsultacji. Nowe unijnewytyczne subwencyjne dla rolnictwa i leśnictwa mają zostać ostatecznie przyjęteprzez KE najpóźniej 1 lipca.Wiele zastrzeżeń do wstępnej wersjiprojektu zgłosiła Konfederacja Europejskich Właścicieli Lasów (CEPF).Zastrzeżenia dotyczyły m.in. planowanego ukierunkowania subwencjonowanialeśnictwa wyłącznie na funkcje ekologiczne i rekreacyjne oraz ograniczeniapoziomu kompensaty wydatków na drogi leśne do 40%. Jak dotąd Komisja Europejskauwzględniła jedynie uwagi odnoszące się do kwestii o pomniejszym znaczeniu.Dlatego CEPF zaapelowała do swoich organizacji członkowskich – narodowychcentral zrzeszeń leśnych – o rozpoczęcie rozmów z reprezentantami rządówkrajowych w sprawie unijnych wytycznych subwencyjnych na lata 2014–20. Rozmowyna szczeblu krajowym mogą pomóc w uzyskaniu korzystniejszego dla właścicielilasów ostatecznego kształtu wytycznych unijnych.
Źródło: www.cepf-eu.org 

Dania
Polityczny zwrot w sprawie akcyzy opałowej

Duński minister Morten Østergaardzapowiedział wycofanie się władz z propozycji objęcia akcyzą opałową surowcadrzewnego. Tym samym Dania zdaje się zawracać z drogi do uzyskania niechlubnegomiana pierwszego na świecie państwa nakładającego podatek na drewno opałowe.Projektowana akcyza na drewno opałowe byłakonsekwencją politycznych uzgodnień w sprawie polityki energetycznej,poczynionych w 2012 r. między siedmioma spośród ośmiu partii reprezentowanych wduńskim parlamencie.

Fot.www.facebook.com/stopbraendeafgiften Miesiąc wystarczył, by profil „Stop akcyzie na drewno opałowe” Duńskiego Towarzystwa Leśnego na portalu Facebook polubiło 50 tys. osób

Zgodnie z tymi uzgodnieniami akcyza miała zostać nałożonana wszystkie surowce opałowe. Kiedy wyszło na jaw, że akcyzą objęte byłobynawet drewno wykorzystywane do opalania prywatnych gospodarstw domowych, duńskaopinia publiczna zdecydowanie się temu sprzeciwiła. Wskazywano na to, żeskutkiem nałożenia akcyzy na drewno opałowe w Danii byłby np. wzrost zużyciadrewna opałowego kupowanego w Niemczech, nieobłożonego takim podatkiem. Wrezultacie stratna byłaby duńska gospodarka leśna.We wrześniu 2013 r. Duńskie TowarzystwoLeśne założyło na portalu Facebook stronę „Stop akcyzie na drewno opałowe”. Swoje poparcie wyraziło na niej jużponad 52 tys. osób.
Źródło: www.nordicforestry.org 

Wielka Brytania
Ostatni taki przewodniczący?

Sir Harry Studholme został mianowany przezbrytyjską królową na stanowisko przewodniczącego rady nadzorczej Komisji LeśnejAnglii i Szkocji (Forestry Commission). Kadencja przewodniczącego ma trwać trzylata. Sir Studholme jest absolwentem uniwersytetu w Cambridge, dyplomowanymksięgowym i doradcą podatkowym oraz zarejestrowanym pośrednikiem handlowym.Posiada lasy w Anglii. Przewodniczy również funduszowi inwestycyjnemu, któryjest właścicielem gospodarstw leśnych na pięciu kontynentach. Sir Harry od 2007r. wchodził w skład rady nadzorczej Komisji Leśnej jako członek niewykonawczy iw ostatnim czasie jako jej tymczasowy przewodniczący.Komisja Leśna zarządzała wcześniejwszystkimi lasami państwowymi Wielkiej Brytanii i składała się z trzech sekcjikrajowych – komisji leśnych Anglii, Szkocji i Walii. 1 kwietnia 2013 r. KomisjaLeśna Walii została włączona do nowo utworzonej Agencji Zasobów NaturalnychWalii. Na tym nie koniec zmian w brytyjskich strukturach leśnictwa państwowego:rząd westminsterski, któremu podlega Komisja Leśna Anglii, rozpoczął już pracenad projektem oddania angielskich lasów państwowych w zarząd nowej organizacji.Impuls do podjęcia tych prac dały rekomendacje przedstawione przez niezależnyzespół ekspercki ds. rewizji polityki leśnej, powołany przez Davida Camerona pozarzuceniu przez niego planu wycofania się państwa z samodzielnego prowadzeniagospodarki w lasach państwowych Anglii.
Źródło: www.forestry.gov.uk  


Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Satelitarny monitoring składowanego drewna

Gospodarstwo Krajowe „ForstBW”, w któregopieczy znajdują się lasy należące do landu Badenia-Wirtembergia, jest kolejnymniemieckim zarządcą lasów państwowych, który wdrożył do stosowania satelitarnysystem zabezpieczenia drewna okrągłego przed kradzieżą.W mygłach i stosach drewna chowane sąspecjalne nadajniki GPS. Gdy drewno zaczyna być przemieszczane, wysyłają onesygnał alarmowy. Pracownicy ForstBW natychmiast weryfikują legalność wywozudrewna. Jeżeli wywóz jest nielegalny, powiadamiana jest policja.W lasach państwowych Badenii-Wirtembergiipozyskuje się rocznie blisko 2 mln m3 drewna, w tym 400 tys. m3 drewnaopałowego. Jeden skradziony samochodowy ładunek drewna oznacza stratęprzeciętnie w wysokości 1200 euro.Źródło: www.forstpraxis.de  


Wielka Brytania
Sprzedaż pierwszych promes jednostekpochłaniania

W marcu 2014 r. zgłoszone zostały dosprzedaży pierwsze promesy jednostek pochłaniania CO2, generowanych przezzalesienia certyfikowane wg brytyjskiego narodowego standardu zalesieniowychprzedsięwzięć sekwestracyjnych (Woodland Carbon Code, WCC). Standard ten,ustanowiony ok. trzech lat temu, gwarantuje rzetelność i efektywność projektówzalesieniowych, realizowanych w ramach kompensacji emisji CO2. Administratoremsystemu certyfikacji WCC jest brytyjska Komisja Leśna.Zalesienia certyfikowane wg standardu WCCgenerują z czasem weryfikowalne zalesieniowe jednostki pochłaniania (WoodlandCarbon Units, WCUs). Przedsiębiorstwa kompensujące swoją emisję gazówcieplarnianych kupują od realizatorów projektów zalesieniowych nie bezpośredniojednostki WCUs, lecz promesy jednostek pochłaniania (Pending Issuance Units,PIUs), będące dokumentem zawierającym obietnicę wydania w przyszłościzweryfikowanych jednostek WCUs, które mogą już być wykorzystywane w bilansachemisyjnych. Pierwsze zweryfikowane jednostki WCUs dostępne będą w WielkiejBrytanii w 2016 r., kiedy weryfikacji sekwestracyjnej poddane zostanąnajstarsze zalesienia objęte certyfikacją wg standardu WCC.– Promesy PIUs odnoszą się do przyszłegosekwestrowania CO2 przez zalesienia i jako jednostki pochłaniania mogą zostaćujęte w raportach emisyjnych dopiero po uprzedniej weryfikacji. Niemniej jednaknabycie już teraz promes jednostek pochłaniania pozwoli przedsiębiorstwom na zaplanowaniekompensacji ich przyszłej emisji gazów cieplarnianych – mówi dr Vicky West,analityk klimatyczny Komisji Leśnej. W styczniu 2014 r. przeciętna stawkasekwestracji zalesieniowej wynosiła 6 funtów szterlingów za tonę CO2.Brytyjską certyfikacją WCC objęte sądotychczas 63 projekty zalesieniowe o łącznym potencjale sekwestracyjnym równym1,15 mln ton CO2. Audyt certyfikacyjny przeprowadzają niezależne firmycertyfikujące uznane przez Służbę Akredytacyjną Zjednoczonego Królestwa (UKAS).
Źródło: www.forestry.gov.uk
Opr. A.S.

Finlandia Metsähallitus w przededniu zmian Badenia-Wirtembergia, Niemcy Groźba postępowania antymonopolowego Hesja, Niemcy Redukcja zatrudnienia w Lasach Hesji Szwecja 144 mln koron rekompensat dla właścicieli Turyngia, Niemcy Agencja obsługi leśnictwa prywatnego

Finlandia
Metsähallitus w przededniu zmian

1 marca 2014 r. Jyrki Kangas przestał byćdyrektorem generalnym fińskich lasów państwowych Metsähallitus. Zdaniem Kangasaprzeddzień prawnych przeobrażeń fińskich lasów państwowych to odpowiedni momentdo zmianyna stanowisku ich dyrektora generalnego. Nowy dyrektor będzie miał bowiemmożliwość opracowania modelu funkcjonowania lasów państwowych w nowych ramachprawnych i określenia sposobu osiągania celów wyznaczonych Metsähallitusowiprzez jego właściciela – państwo fińskie.Arto Tiitinen, przewodniczący radynadzorczej fińskich lasów państwowych, podkreśla fakt, że przez siedem latpełnienia przez Jyrkiego Kangasa funkcji dyrektora generalnego Metsähallitusprzeżywał okres intensywnego rozwoju. – Jyrki Kangas przyczynił się do tego, żefińskie lasy państwowe podwoiły wielkość dywidendy wypłacanej państwu. Sprawiłteż, że ich efektywność ekonomiczna osiągnęła całkiem nowy poziom. W tym samymokresie Służba Dziedzictwa Przyrodniczego – pozagospodarczy segment Metsähallitusa– zintensyfikowała swoją działalność, a jej finansowanie zostało zabezpieczone– podkreśla Tiitinen.

Fot. www.shutterstock.com/Teemu Tretjakov                       Rok 2014 będzie dla fińskich lasów państwowych Metsähallitus rokiem zmian

Do czasu wyboru nowego dyrektora generalnego obowiązkiprzypisane do tego stanowiska będzie pełnił Jussi Kumpula, dyrektor segmentupodmiotów gospodarczych wchodzących w skład Metsähallitusa.Metsähallitus, który ma w swojej pieczyprzeszło 12 mln ha gruntów i wód państwa fińskiego, w tym 3,6 mln ha lasów,działał dotychczas w formie przedsiębiorstwa państwowego. Prowadziło onogospodarkę leśną za pośrednictwem jednostki Gospodarstwo Leśne. W składMetsähallitusa wchodziła również wspomniana wyżej, finansowana z budżetupaństwa, Służba Dziedzictwa Przyrodniczego, która zarządza wszystkimi 37fińskimi parkami narodowymi. Między gospodarczą a budżetową jednostkąMetsähallitusa nie było transferowych przepływów finansowych. Strukturęfińskich lasów państwowych uzupełniał portfel spółek zależnych istowarzyszonych.
Źródło: www.metsa.fi  

Badenia-Wirtembergia, Niemcy
Groźba postępowania antymonopolowego

Niemiecki Federalny Urząd Antymonopolowyrozważa wszczęcie postępowania antymonopolowego przeciw Gospodarstwu Krajowemu„ForstBW”, które sprawuje pieczę nad lasami państwowymi landuBadenia-Wirtembergia. ForstBW, nadzorując blisko 200 tys. prywatnych i przeszło1 tys. samorządowych właścicieli lasów, zajmuje się także sprzedażąpozyskiwanego u nich drewna. To zdaniem Urzędu Antymonopolowego naruszaniemieckie przepisy o ochronie konkurencji w szczególności wtedy, gdy komasacjąsprzedaży drewna obejmowani są właściciele lasów o powierzchni przekraczającej100 ha.

Fot. www.shutterstock.com/IVL Łączenie przez Forst BW nadzoru nad właścicielami lasów i sprzedaży pozyskanego w ich lasach drewna budzi wątpliwości Urzędu Antymonopolowego

Gospodarstwo Krajowe „ForstBW” jestzasadniczo organizacją gospodarczą nieposiadającą osobowości prawnej.Podstawowe jednostki ForstBW mają jednak podwójny status, ponieważ pełnią takżefunkcję wydziałów leśnych urzędów powiatowych. W budżecie Badenii-Wirtembergiiokreślana jest wysokość dywidendy, którą gospodarstwo musi wypłacać landowijako właścicielowi lasów państwowych (329 tys. ha). W 2012 r. była to kwota33,5 mln euro. Jeżeli ForstBW wygospodaruje finansową nadwyżkę nad należnądywidendą, to za zgodą landowego Ministerstwa Finansów i Gospodarki możepowiększyć swoje rezerwy.
Źródło: www.forstpraxis.de  

Hesja, Niemcy
Redukcja zatrudnienia w Lasach Hesji

Liczba etatów w Gospodarstwie Krajowym „LasyHesji” ma zostać zmniejszona o 20% do roku 2025. Zatrudniające dotychczasblisko 1200 pracowników Lasy Hesji to organizacja gospodarcza nieposiadającaosobowości prawnej. Oprócz gospodarowania w lasach państwowych landu Hesja (342tys. ha) zakres działalności Lasów Hesji obejmuje usługowe zagospodarowanielasów samorządowych i prywatnych (350 tys. ha) oraz międzynarodowy konsultingleśny.Redukcji sprzeciwia się Związek LeśnikówNiemieckich (BDF). – Nikt nie może sobie wyobrazić dalszego właściwego wykonywaniazadań przez personel zredukowany o jedną piątą – twierdzi Hans Jacobs,przewodniczący BDF. – Wymagania społeczeństwa wobec lasów nieustannie rosną.Zadań bynajmniej nie ubywa – dodaje Jacobs.Również nasze Lasy Państwowe nie uniknąkonieczności znacznego zmniejszenia zatrudnienia w związku z postępemtechnicznym w leśnictwie. Wcześniej czy później ten bardzo trudny temat pojawisię na wokandzie. Gra na zwłokę sprawi tylko, że proces redukcji będzieboleśniejszy.    
Źródło:www.forstpraxis.de  

Szwecja
144 mln koron rekompensat dla właścicieli

Na kwotę tę w 2013 r. złożyły sięrekompensaty z tytułu ochrony siedlisk i kontraktowej ochrony przyrody,wynoszące odpowiednio 111 mln i 33 mln SEK. Funduszem subsydiów dla właścicielilasów prywatnych administruje w Szwecji Agencja Leśna. W minionym rokuustanowiła ona 211 nowych obiektów ochrony siedlisk i 221 nowych obiektówkontraktowej ochrony przyrody, obejmujących w sumie obszar lasów produkcyjnycho powierzchni przeszło 2 tys. ha.W szwedzkim modelu leśnictwa administracjaleśna jest wyraźnie oddzielona od państwowej gospodarki leśnej. Pierwszą sferązajmuje się Agencja Leśna (Skogsstyrelsen), drugą – spółka akcyjna Sveaskog.Podstawowym zadaniem Agencji Leśnej, która podlega Ministerstwu Rolnictwa, jestnadzorowanie wykonywania ustawy o lasach, nakładającej na ich właścicieliobowiązek prowadzenia zrównoważonej gospodarki leśnej i stosowania się dowymagań leśnictwa wielofunkcyjnego. Agencja zajmuje się także doradztwem narzecz właścicieli lasów. Pracuje w niej ok. tysiąca osób. Są wśród nich nietylko leśnicy, lecz również biolodzy i specjaliści z innych dziedzin.Działalność kierownictwa Agencji Leśnej jest kontrolowana przez 11-osobową radęnadzorczą, której członkowie są powoływani przez rząd. W skład rady wchodząreprezentanci szwedzkich środowisk gospodarczych i naukowych oraz dwajprzedstawiciele personelu.
Źródło: www.skogsstyrelsen.se  

Turyngia, Niemcy
Agencja obsługi leśnictwa prywatnego

Planuje ją utworzyć rząd niemieckiego krajuzwiązkowego Turyngia. Agencja ma dopomóc prywatnym właścicielom lasów izrzeszeniom leśnym w staniu się konkurencyjnymi podmiotami rynkowymi.Turyngeńskie władze chcą przede wszystkim wspierać zespalanie się małychzrzeszeń w większe jednostki. – Naszym celem jest doprowadzenie do powstaniaefektywnie działających i silnych finansowo zrzeszeń leśnych z profesjonalnymzarządem, które powinny pewnie stać na własnych nogach, tym bardziej że środkisubwencyjne są coraz szczuplejsze – mówi Jürgen Reinholz, minister środowiska Turyngii.
Źródło: www.forstpraxis.de
Opr. A.S.